w pierwszej części stosując "zawodową analogię" Konrad i tristan rozmawiali o tym, co zrobili by zacząć; co zrobili, by osiągnąć regularność w realizacji audycji, dokładniej, by tą regularność uprawdopodobnić. czy się udało? - tak. wnioski z tej części dotyczyły odpowiedzialności menedżera za tworzenie warunków, w których osiągnięcia zespołu, członków stają się bardziej prawdopodobne.
druga część, to wspomnienia. wspomnienia tematów, wspomnienia niedokończonych wątków oraz gości, warto posłuchać.