Ο Μ. και η Λ. συναντήθηκαν πρώτη φορά τον Φεβρουάριο του 2012 εντός του ψυχιατρείου και ήταν κυριολεκτικά έρωτας από την πρώτη ματιά. Η σχέση των δύο πρώην ασθενών θα παραμείνει δυνατή μέσα στον χρόνο, αν και θα δοκιμαστεί αρκετές φορές με μεταπτώσεις και νέους εγκλεισμούς.
Όπως σημείωσε και ο Θωμάς Σίδερης κατά τη διάρκεια του ντοκιμαντέρ, ο δρόμος που ενώνει το δημόσιο ψυχιατρείο με το δημαρχείο όπου ενώθηκαν με τα δεσμά του γάμου ο Μ. και η Λ. τον περασμένο Νοέμβριο είναι λιγότερο από δύο χιλιόμετρα. Ωστόσο, για να διανυθεί αυτή η απόσταση, απαιτήθηκαν δέκα ολόκληρα χρόνια σταδιακής ένταξης των δύο πρώην ασθενών στην κοινότητα.
Σήμερα, μακριά από το ψυχιατρείο, ο Μ. και η Λ. ζουν στο δικό τους σπίτι και ονειρεύονται μία νέα ζωή στο φως μακριά από το σκοτάδι της ψυχικής ασθένειας. Ο Μ. συνεχίζει να γράφει ερωτικά ποιήματα για τη Λ., συμμετέχουν και οι δυο τους στο θεατρικό εργαστήρι του δήμου Αγίας Βαρβάρας και δηλώνουν έτοιμοι να υλοποιήσουν τα όνειρα που έκαναν για πρώτη φορά πριν δέκα χρόνια.