Radio Proza

„Czytanie Ameryki” – tak zatytułowaliśmy literacki cykl towarzyszący 14. Edycji American Film Festiwalu. Prze cztery listopadowe dni spotykaliśmy się w naszym Klubie Proza, by przez pryzmat literatury spojrzeć na Stany Zjednoczone, ich historię, kulturę, politykę oraz, a jakże, losy Polonii; sprawdzić, jak budowano amerykański sen i jakie zagrożenia mogą współcześnie przekształcić go w koszmar. Prowadzącym wszystkie dyskusje był redaktor Michał Nogaś.W drugim odcinku serii zapraszamy do wysłuchania rozmowy z Piotrem Jagielskim, dziennikarzem, który w swojej najnowszej książce cofa nas do początku lat 90. XX wieku, kiedy to miliony młodych osób na całym świecie oszalały na punkcie kapel z Seattle i zrodzonego właśnie w tym mieście gatunku muzycznego. Ów gatunek to rzecz jakim grunge, a zespoły, które na zawsze wpisały się do historii rock and rolla, to między innymi Nirvana, Pearl Jam czy Soundgarden. Jakie były ich początki? Kto był prekursorem grunge’u? O to pytał red. Michał Nogaś.

„Czytanie Ameryki” – tak zatytułowaliśmy literacki cykl towarzyszący 14. Edycji American Film Festiwalu. Prze cztery listopadowe dni spotykaliśmy się w naszym Klubie Proza, by przez pryzmat literatury spojrzeć na Stany Zjednoczone, ich historię, kulturę, politykę oraz, a jakże, losy Polonii; sprawdzić, jak budowano amerykański sen i jakie zagrożenia mogą współcześnie przekształcić go w koszmar. Prowadzącym wszystkie dyskusje był redaktor Michał Nogaś.

W pierwszym z czterech odcinków cyklu „Czytanie Ameryki” zapraszamy do wysłuchania rozmowy z Ewą Winnicką, która opowiadała o najbardziej polskich miastach w Stanach, a także o swoim głośnym reportażu „Greenpoint. Kroniki Małej Polski” (Wydawnictwo Czarne) i powstającej książce dotyczącej Polonii w Teksasie. Udanego słuchania!

Macie dosyć kryminałów osadzonych w polskich realiach, w których doświadczony przez życie i używki komisarz rozwiązuje zagadkę tajemniczej śmierci/zaginięcia? I wszystko wbrew lokalnej społeczności, która – a jakżeby inaczej – skrywa pewną tajemnicę? Anna Górna w swojej trzeciej powieści pt. „Głośniej” (Wydawnictwo Czwarta Strona) serwuje nam coś zupełnie innego. Zamiast małego miasteczka na polskiej prowincji mamy luksusowy hotel we Florencji. Księdza, burmistrza i barmana zastąpili muzycy rockowi, a polską policję włoska. O książce i pracy nad nią z autorką rozmawiał Waldek Mazur.

W 119 odcinku pasma głównego naszego podcastu mamy dla was rozmowę z autorem licznych biografii Mariuszem Urbankiem wokół jego najnowszej książki „Marian Eile. Poczciwy cynik z «Przekroju»” (Wydawnictwo Iskry). Z autorem podczas Bruno Schulz. Festiwalu rozmawiał prof. Stanisław Bereś. 📚 O książce:Opowieść o twórcy i wieloletnim redaktorze naczelnym „Przekroju”, jedynym w PRL bezpartyjnym naczelnym tygodnika wydawanego przez partyjny koncern RSW „Prasa”.Marian Eile był niepraktykującym prawnikiem, artystą malarzem, miłośnikiem jazzu i motoryzacji, bezkompromisowym pedantem w pracy i abnegatem w codziennym życiu. W komunistycznej Polsce próbował zachować normalność, płacąc za to gorzką cenę kompromisu z narzuconą władzą. Agnieszka Osiecka napisała: „Starał się, żeby jakoś przetrwać stalinizm, nie ubłociwszy kaloszy i nie przestając jeść ryby dwoma widelcami”. Przybliżał Polakom malarstwo Picassa, prozę Kafki, muzykę Armstronga, czarny humor Topora i purnonsensowy psa Fafika. Zbudował „cywilizację «Przekroju»”, wychowując pokolenie czytelników świadomych, że kultura ma więcej twarzy niż tylko radziecką. „Całe życie marzył, żeby stworzyć coś w rodzaju polskiego «Playboya» i stworzył «Przekrój»”, wspominał Stefan Kisielewski.Sam Eile powtarzał, że robi pismo dla 800 milionów Słowian: „Jedyne takie pismo”, podkreślał. Nie wiadomo spośród jakich narodów dobierał brakujące pół miliarda.

W 118 odcinku pasma głównego podcastu Radio Proza wracamy do październikowego Bruno Schulz. Festiwalu, kiedy to we Wrocławiu z Mikołajem Grynbergiem o jego książce „Jezus umarł w Polsce” (Wydawnictwo Agora) rozmawiała Dorota Oczak-Stach. Tym którzy jeszcze o najnowszej publikacji Mikołaja Grynberga nie słyszeli, przypominamy, że jest to rzecz traktująca o wydarzeniach na polsko-białoruskiej granicy, a bohaterkami i bohaterami książki autor uczynił osoby pomagające uchodźcom  Osoby, które nie miały pojęcia, że w efekcie swoich działań będą musiały ukrywać się, nie tylko przed służbami państwa, ale często również przed swoimi sąsiadami.

Zapraszamy do słuchania!

Bełkot literacki numer 11 jest inny. Bardzo inny od poprzednich, bowiem nie traktuje tylko o literaturze, w zasadzie literatura jest tu jedynie pretekstem. Ale po kolei. Z powodów zdrowotnych niemal w ostatniej chwili wypadła Agata Matkowska, z którą nagrywać mieliśmy odcinek poświęcony „Lapvonie” Otessy Moshfegh. Ale skoro już byliśmy umówieni, to znaczy Emilia Konwerska i Waldek Mazur, to doprosiliśmy Kasię Janusik i w takim to gronie postanowiliśmy porozmawiać o adaptacjach. Tak spontanicznie, bez jakiegoś gruntownego przygotowania. Wyszło eklektycznie, miejscami zabawnie. Już teraz jest nam głupio, jak o wielu świetnych ekranizacjach kinowych czy serialowych zapomnieliśmy. No życie. Może będzie okazja, by pominięte tytuły jeszcze wspomnieć. Tymczasem udanego słuchania!

W 115 odcinku pasma głównego naszego podcastu jest bardzo poetycko, a to za sprawą Joanny Mueller i Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius za całokształt pracy twórczej. W kontekście silesiusowym poetka odwiedzała Wrocław kilkukrotnie, zarówno jako nominowana do Silesiusa w kategorii Książka roku, ale też jako gościni Międzynarodowego Festiwalu Poezji Silesius. W tym roku jednak po raz pierwszy pojawiła się w stolicy Dolnego Śląska jako laureatka Silesiusa za całokształt pracy twórczej, w dodatku najmłodsza w historii nagrody. 

Z tej okazji w sobotę 14 października w Prozie, klubie Wrocławskiego Domu Literatury z poetką, ale też krytyczką literacką i redaktorką wielu książek poetyckich rozmawiała jurorka Silesiusa Monika Glosowitz. Zapraszamy do słuchania!----------------------------------------------------------------------------Międzynarodowy Festiwal Poezji Silesius dofinansowano ze środków Fundacji PZU

Dzisiaj obchodzimy mały jubileusz, Bełkot literacki doczekał się 10 odcinka! A w tym świętowaniu towarzyszy nam Judith Schalansky, niemiecka pisarka, która przyznaje, że do pisania pcha ją dojmująca tęsknota za tym, co utracone, a przez to często dużo bardziej pożądane, niż rzeczy nam dostępne. W „Spisie paru strat” (przeł. Kamil Idzikowski, wyd. Ha!art) snuje dwanaście fikcyjnych opowieści o postaciach/tekstach kultury/miejscach, które zaginęły w zamęcie historii, a jednak wciąż są (mogą być?) ważnym elementem naszej kultury. Są to m.in. tygrys kaspisjki, liryka Safony czy berliński Pałac Republiki – jej osobisty „gabinet osobliwości”.

Za ten bardzo ambitny literacki projekt autorka była nominowana m.in. do Nagrody Bookera, National Book Award, znalazła się też w tegorocznym finale przyznawanej we Wrocławiu Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus. Ale czy ambitny oznacza też wzbudzający entuzjazm czytelników? Czy raczej stawiający opór i wymagający poświęcenia? Między innymi o tym rozmawialiśmy w nieco odświeżonym kadrowo składzie: Kasia Janusik, Jana Karpienko i Agata Sibilak. Dobrego słuchania!

Katarzyna Kasia, filozofka i publicystka, oraz Grzegorz Markowski, dziennikarz, wydali książkę „Siedem życzeń. Rozmowy o źródłach nadziei” (Znak Koncept), która, jak opowiadają, powstała w efekcie frustracji i niezgody na myślenie, że nic się nie da zrobić. Tym sposobem przeprowadzili rozmowy z osobami, które mają pomysły, jak zmienić otaczającą nas rzeczywistość.O książkę oraz jej bohaterki i bohaterów Katarzynę Kasię i Grzegorza Markowskiego w Prozie, klubie Wrocławskiego Domu Literatury pytał Irek Grin.📚 O duecie autorskim:Katarzyna Kasia i Grzegorz Markowski – doktorka i redaktor, wspólnie prowadzą Szkło kontaktowe w TVN24 oraz spektakularne poranki w Radiu Nowy Świat. Są współautorami podcastu „Bardzo Bardzo Serio”.

Maciej Robert, do niedawna przede wszystkim poeta (blisko dziesięć książek w dorobku), zadebiutował w tym roku jako autor non fiction, serwując nam książkę zaskakującą, mieszającą gatunki, przepełnioną dygresjami, także autobiograficzną. I traktującą o rzekach, w tym tej niemal nieistniejącej, w mieście Łodzi.O książce „Rzeki, których nie ma” z autorem podczas Bruno Schulz. Festiwalu rozmawiała Małgorzata Lebda, także poetka, także zaliczająca w tym roku debiut niepoetycki, którą także z rzekami wiąże dość specyficzna relacja. Jaka? Tego dowiecie się z rozmowy. Zapraszamy do słuchania!