Radio Safira czyli... wierzyć każdy może!

Tak właśnie Jezus uświadomił Nikodemowi, że Bóg tylko w jeden sposób okazał światu swoje zmiłowanie – wydając swego Jedynego Prawowitego Syna za grzech tego świata, aby każdy, kto trwa w ufności do Niego, nie zginął, lecz otrzymał Życie – to odwieczne i nieskończone. Bóg bowiem – w osobie Syna – przyszedł na ten świat nie po to, by świat potępić, lecz aby w Chrystusie dać światu ratunek od wiecznej zagłady. Kto trwa w zaufaniu do Syna, nie zostanie potępiony, lecz kto nie ufa Jego Słowu, sam wydaje na siebie wyrok potępienia, ponieważ swoją postawą pokazuje, że nie zaufał Jedynemu Prawowitemu Synowi Bożemu. A Sąd Boży dokonuje się już – tu i teraz – w następujący sposób: Światłość przyszła na świat, jednak wielu pokazało, że umiłowali ciemność. Należą do nich ci, którzy nie chcą porzucić zła i ciągle w nim trwają, co jest widoczne w ich czynach. Każdy bowiem, kto trwa w grzechu, w niezbity sposób pokazuje, iż w głębi swego serca nienawidzi Światłości. Taki człowiek nie garnie się do Światłości, aby nie okazało się, czym w rzeczywistości jest to, co robi. Lecz ten, kto podporządkowuje się nakazom Prawdy ujawnionej w Chrystusie, lgnie do Jego Światłości, aby w blasku Jego Słowa potwierdziło się, że to, co czyni, jest wolą Boga. JAN 3, 16-21 (NPD)

You should not be surprised at my saying, ‘You must be born again.’ The wind blows wherever it pleases. You hear its sound, but you cannot tell where it comes from or where it is going. So, it is with everyone born of the Spirit.” “How can this be?” Nicodemus asked. “You are Israel’s teacher,” said Jesus, “and do you not understand these things? Very truly I tell you, we speak of what we know, and we testify to what we have seen, but still, you people do not accept our testimony. I have spoken to you of earthly things, and you do not believe; how then will you believe if I speak of heavenly things? No one has ever gone into heaven except the one who came from heaven — the Son of Man. Just as Moses lifted up the snake in the wilderness, so the Son of Man must be lifted up, that everyone who believes may have eternal life in him.” JOHN 3, 7-15 (NIV)

Nie dziw się więc temu, co mówię, że każdy potrzebuje narodzić się z Boga, którego Duch – niczym Tchnienie, z jakim Najwyższy posyła swoje Słowo – przypomina w działaniu wiatr. Nie możesz Go ujrzeć, choć z łatwością rozpoznajesz Jego obecność. Podobnie jak słyszy się głos wiatru, który przybywa nie wiadomo skąd i zmierza w nieznanym kierunku, tak samo jest z Bożym Duchem. Nikt nie wie, kiedy i w jaki sposób składa On nasienie Bożego Słowa w sercu człowieka. To właśnie najpierw musi dokonać się w człowieku, zanim zostanie on zrodzony z Bożego Ducha. Wtedy Nikodem spytał: — A w jaki sposób może się to stać? Jezus tak mu odrzekł: — O, Nikodemie, Nikodemie! Jak możesz być nauczycielem Izraela, nie rozumiejąc spraw tak podstawowych? Rozważ dokładnie, co powiedziałem, gdyż ma to wielkie znaczenie. Każdy ma prawo wypowiadać się tylko w tych sprawach, które zna osobiście, i świadczyć o tym, co osobiście widział. Ja również stosuję się do tej zasady, jednak wy nie przyjmujecie mojego świadectwa. Jeśli zaś nie ufacie mi w sprawach ziemskich, to w jaki sposób mielibyście mi zaufać, gdy będę mówił o sprawach niebiańskich? Przecież nikt z was nie był w Niebiosach. Tam byłem tylko ja, zanim zstąpiłem do was. A jak Mojżesz na pustyni wywyższył węża miedzianego, tak samo potrzeba, abym ja, Syn człowieczy, został wywyższony, aby każdy, kto we mnie złoży swoją ufność, otrzymał udział w odwiecznym i nieskończonym Życiu.

JAN 3, 7-15 (NPD)

The Lord God took the man and put him in the Garden of Eden to work it and take care of it.

GENESIS 2, 15 (NIV)

PAN, Bóg, wziął człowieka i osadził go w ogrodzie Eden, tak aby człowiek uprawiał go i doglądał. KSIEGA RODZAJU 2, 15 (SNP)

On the evening of that first day of the week, when the disciples were together, with the doors locked for fear of the Jewish leaders, Jesus came and stood among them and said, “Peace be with you!” After he said this, he showed them his hands and side. The disciples were overjoyed when they saw the Lord. Again, Jesus said, “Peace be with you! As the Father has sent me, I am sending you.” And with that he breathed on them and said, “Receive the Holy Spirit. If you forgive anyone’s sins, their sins are forgiven; if you do not forgive them, they are not forgiven.” Now Thomas (also known as Didymus), one of the Twelve, was not with the disciples when Jesus came. So, the other disciples told him, “We have seen the Lord!” But he said to them, “Unless I see the nail marks in his hands and put my finger where the nails were, and put my hand into his side, I will not believe.” A week later his disciples were in the house again, and Thomas was with them. Though the doors were locked, Jesus came and stood among them and said, “Peace be with you!” Then he said to Thomas, “Put your finger here; see my hands. Reach out your hand and put it into my side. Stop doubting and believe.” Thomas said to him, “My Lord and my God!” Then Jesus told him, “Because you have seen me, you have believed; blessed are those who have not seen and yet have believed.” Jesus performed many other signs in the presence of his disciples, which are not recorded in this book. But these are written that you may believe that Jesus is the Messiah, the Son of God, and that by believing you may have life in his name. JOHN 20, 19-31 (NIV)

Tego samego dnia wieczorem – a był to ciągle pierwszy dzień tygodnia – Jezus zjawił się tam, gdzie byli zebrani Jego uczniowie. I chociaż z obawy przed religijną starszyzną oraz ich pachołkami trzymali drzwi zaryglowane, On stanął na środku izby i rzekł: — Pokój wam! Po tych słowach pokazał im ręce oraz bok. Wtedy uczniowie rozpoznali PANA i ogromnie się ucieszyli. A Jezus ponownie powiedział: — Pokój wam! Jak Ojciec mnie posłał, tak i ja was posyłam. Po tych słowach tchnął na nich, mówiąc: — Obleczcie się w Ducha Uświęcenia. Jeśli jakimkolwiek ludziom odpuścilibyście grzechy, będą im odpuszczone, a jeśli kogoś pochwycilibyście dla Bożego Królestwa, zostanie w nim zatrzymany. Gdy Jezus przyszedł do nich, jeden z Dwunastu – Tomasz nazywany Bliźniakiem – nie był razem z nimi. Kiedy później uczniowie relacjonowali mu spotkanie z PANEM, on rzekł: — Jeśli na Jego rękach nie zobaczę śladów po gwoździach i w miejsca te nie włożę swych palców, a dłoni mej nie włożę w Jego rozpruty bok, nie uwierzę! Osiem dni później uczniowie znowu zgromadzili się w tej samej izbie. Tym razem Tomasz był z nimi. Jezus znów wszedł, mimo zaryglowanych drzwi, stanął pośrodku i rzekł: — Pokój wam! Potem zwrócił się do Tomasza słowami: — Wyciągnij tu swe palce i dotknij moich rąk! Podnieś swoją dłoń i włóż ją w mój bok! Nie bądź sceptykiem, lecz ufaj mi! Wtedy Tomasz rzekł: — PAN mój i Bóg mój! Na co Jezus tak mu odpowiedział: — Uwierzyłeś, bo zobaczyłeś. Jednak prawdziwie błogosławieni są ci, którzy, choć mnie nie widzieli, to jednak złożyli we mnie swą ufność i nadzieję. Jezus w czasie pobytu na Ziemi dokonał w obecności uczniów jeszcze wielu innych znaków, których nie ujęto w tej księdze. Te zaś spisano tu, abyście ugruntowali się w pewności, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Boga Żywego, i abyście, trwając w zaufaniu do Niego, mieli w Nim odwieczne i nieskończone Życie.

JAN 20, 19-31 (NPD)

When Jesus rose early on the first day of the week, he appeared first to Mary Magdalene, out of whom he had driven seven demons. She went and told those who had been with him and who were mourning and weeping. When they heard that Jesus was alive and that she had seen him, they did not believe it. Afterward Jesus appeared in a different form to two of them while they were walking in the country. These returned and reported it to the rest; but they did not believe them either. Later Jesus appeared to the Eleven as they were eating; he rebuked them for their lack of faith and their stubborn refusal to believe those who had seen him after he had risen. He said to them, “Go into all the world and preach the gospel to all creation. MARK 16, 9-15 (NIV)

Kiedy Jezus zmartwychwstał, najpierw ukazał się Marii z Magdali, z której jakiś czas wcześniej wyrzucił siedem demonów. Uczynił to pierwszego dnia po szabacie, kiedy zaczynało świtać. Ona zaś powiadomiła o tym uczniów, którzy przez lata Mu towarzyszyli, a po Jego śmierci byli zrozpaczeni. Lecz kiedy usłyszeli, że Jezus żyje, a ona Go widziała, wcale jej nie uwierzyli. Następnie, w odmienionej postaci, ukazał się dwóm z nich, gdy szli przez pola. Ci natychmiast wrócili i przekazali reszcie, że Go widzieli. Lecz pozostali nie uwierzyli również im. W końcu Jezus ukazał się wszystkim Jedenastu, gdy spoczywali przy stole. Skarcił ich niewiarę i upór serc, ponieważ nie zaufali tym, którzy wcześniej widzieli Go zmartwychwstałego. Wtedy też powiedział: — Przemierzając cały świat, głoście wszystkim ludziom Dobrą Wiadomość o ratunku, który ja przyniosłem. MAREK 16, 9-15 (NPD)

Afterward Jesus appeared again to his disciples, by the Sea of Galilee. It happened this way: Simon Peter, Thomas (also known as Didymus), Nathanael from Cana in Galilee, the sons of Zebedee, and two other disciples were together. “I’m going out to fish,” Simon Peter told them, and they said, “We’ll go with you.” So, they went out and got into the boat, but that night they caught nothing. Early in the morning, Jesus stood on the shore, but the disciples did not realize that it was Jesus. He called out to them, “Friends, haven’t you any fish?” “No,” they answered. He said, “Throw your net on the right side of the boat and you will find some.” When they did, they were unable to haul the net in because of the large number of fish. Then the disciple whom Jesus loved said to Peter, “It is the Lord!” As soon as Simon Peter heard him say, “It is the Lord,” he wrapped his outer garment around him (for he had taken it off) and jumped into the water. The other disciples followed in the boat, towing the net full of fish, for they were not far from shore, about a hundred yards. When they landed, they saw a fire of burning coals there with fish on it, and some bread. Jesus said to them, “Bring some of the fish you have just caught.” So, Simon Peter climbed back into the boat and dragged the net ashore. It was full of large fish, One Hundred and Fifty-Three, but even with so many the net was not torn. Jesus said to them, “Come and have breakfast.” None of the disciples dared ask him, “Who are you?” They knew it was the Lord. Jesus came, took the bread, and gave it to them, and did the same with the fish. This was now the third time Jesus appeared to his disciples after he was raised from the dead. JOHN 21, 1-14 (NIV)