(https://files.vpro.nl/weblogs-podcasts/eenkamerinhetverleden/category/podcast/feed/fotopauliencornelisse-300x225.jpg)Het boothuis is aangelegd bij een klein eilandje, midden op het Lauwersmeer. Om daar te geraken moet de boot door een smalle, vrij ondiepe vaargeul. Volgens de mensen van Staatsbosbeheer vaart er vrijwel nooit iemand doorheen, omdat de steiger vanaf het water onzichtbaar is en de vaargeul niet voor iedere boot of schipper goed begaanbaar is. Kortom, de boot ligt volkomen afgezonderd. Althans, zo was ons verzekerd. Maar het boothuis is uitgerust met een mast. En in die mast hangt een vlag. In de zeevaart is dat een teken dat er iemand op de boot aanwezig is. Maar de vlag is van ver te zien. En waar de vlag uithangt, daar is het feest. Kortom, het boothuis blijkt een aantrekkingskracht op andere boten te hebben. Want niemand kiest vrijwillig een plek voor totale afzondering. Nee, de mens zoekt elkaar voortdurend op.

Om onze belofte van de totale afzondering na te komen heeft Staatsbosbeheer besloten om de wijde omgeving van het boothuis af te zetten. Andermaal dank, Staatsbosbeheer. De vaargeul is nu alleen voor de schipper toegankelijk, die dagelijks het radioverslag (en de foto's, tekst, etc.) van de gasten komt ophalen. De eerste twee dagen van Paulien Cornelisse zitten erop. Luister naar haar verslag over de, uhm, totale afzondering...