(https://files.vpro.nl/weblogs-podcasts/eenkamerinhetverleden/category/podcast/feed/fototommywieringa2-168x300.jpg)Hij is inmiddels klaar met het verzamelen van het afval. Nu kan hij gaan bouwen. Er is alleen geen goed bevestigingsmateriaal aanwezig. Het ontbreken van gereedschap begint sowieso een probleem te worden bij de onderneming van Tommy Wieringa. Alsof de tijd 160 jaar heeft stilgestaan. Een extra rondje Senneroog heeft hem gelukkig nog een paar gepunte paaltjes opgeleverd, die hij met behulp van een ander paaltje in de grond heeft gekregen. Het is de basis van de baar. Het moet een eindje van de grond staan, want er moet een vuur onder branden en het moet een man van 94 kilo kunnen dragen. Het wordt al een spookachtige bedoening bij het tabernakel.

Hij zal straks tot de dieren spreken, van de aalscholver tot de zeearend. “Ik zal hier over het eiland rondgaan als een prediker en overal mijn geloofsbrieven overhandigen. En vertellen wat mijn eco-cultus, deze kleine mystiek van de verdwijning, nu precies inhoudt. Ik zal ze vertellen dat in het hart van de cultus zich de leegte begint. Zoals sommige kloosters zijn gebouwd rond een leegte. Zo is dat hier ook. Leegte is het mooiste en het hoogste. De leegte van het eigen verdwijnen, uiteindelijk, daar zal het om gaan.”