اشک های زمین را پایانی نیست. تا به ابد، گلوله ای سینه سربازی را می شکافد

در جست و جوی خویشتن، مانده ام خیره به افق

هم چون سایه های باد، بی ریشه و تهی، مانده ام سرگردان.

در تاریکی شب، در امتداد برهوت، راهی به مقصد ندارم.