بیش از ۸۰۰ نفر در زلزلهٔ شرق این کشور کشته شده‌اند. زلزله‌ای به بزرگی ۶ یکشنبه شب ولایت کنر در شرق را لرزاند. مرکز این زلزله در منطقه‌ای دورافتاده و کوهستانی قرار دارد که عملیات امدادرسانی را دشوار می‌‌‌‌‌‌کند. مقام‌های افغانستان می‌‌‌‌‌‌گویند برخی از روستاها کاملاً ویران شده‌اند، در حالی که برخی دیگر خسارات سنگینی متحمل شده‌اند. به دلیل دسترسی محدود تیم‌های امداد و نجات، احتمالاً تعداد قربانیان این زلزله افزایش خواهد یافت. بیش از ۹۰ درصد قربانیان این زمین‌لرزه را زنان و کودکان تشکیل می‌‌‌‌دادند.

موضوع گناه و نا آرامی وجدان در میان جوانان یک مسئله مهم و پیچیده است. جوانان در این دوران زندگی خود با فشارهای زیادی روبرو هستند و ممکن است به سادگی در تجربه گناهان و دچار نا آرامی وجدان شوند. استفاده نادرست از تکنولوژی و رسانه‌ها، تاثیر محیط و دوستان و فشارهای اجتماعی ممکن است عواملی باشند که جوانان را به گناهان سوق دهند. نا آرامی وجدان ممکن است اثرات منفی بر روحیه و روان جوانان داشته باشد. آنها ممکن است احساس تنفر از خود، اضطراب، افسردگی و از دست دادن اعتماد به نفس را تجربه کنند. بنابراین، مهم است که جوانان با ارزیابی و درک اثرات گناهان و نا آرامی وجدان بر روحیه خود، به دنبال راه هایی برای تغییر رفتار خود باشند.

ملكوت‌ تو بیایـد. ارادهٔ‌ تو همانطوریکه که در آسمان اجرا می‌‌شود، در زمین نیز اجرا شود. هنگامی که عیسی مسیح آمد، ملکوت یا پادشاهی خدا نیز به زمین آمد. ملکوت خدا در وجود هر کس که به مسیح ایمان دارد، حاضر است. به همین دلیل است که مسیح چنین موعظه می‌‌‌کرد: «ملکوت خدا نزدیک است». اما از سوی دیگر، ملکوت خدا هنوز به طور کامل نیامده است. شیطان همچنان در این جهان حکومت می‌‌‌کند. او رئیس این جهان است. اکثر انسانها همچنان در قلمرو حکومت شیطان یعنی در قلمرو تاریکی زندانی هستند. بنابراین لازم است دعا کنیم تا خدا وارد زندگی افراد بیشتری شود و عدۀ زیادتری از قلمرو شیطان نجات یافته، به ملکوت خدا راه یابند. در ضمن، باید دعا کنیم تا ملکوت خدا به طور کامل بیاید، یعنی اینکه مسیح باز گردد و شیطان را نابود سازد.

خداوند بین انسان‌ها تفاوت نمی گذارد. ملیت و رنگ پوست سن یا جنس فقیر و غنی دوست و دشمن همه و همه برای او یکسان می‌باشند و از گناهان همه را می‌بخشد. در بخشش حقیقی نباید تفاوتی بین افراد قایل شد که کسی را ببخشیم و کسی را نبخشیم. عیسی مسیح در واقع سند را که بر علیه ما بود بر صلیب می‌خکوب کرد. خداوند با بخشش خود گناهان مردم و دست خط‌های را که شیطان بر علیه آنها داشت باطل کرد. عیسای مسیح به عنوان مرد زخمی روی صلیب برای تمام کسانی که او را زخمی کرده بودند بخشش طلبید شما نیز با فریاد به سوی پدر برای آن کسانی که شما را زخمی کرده اند در دعا بخشش بطلبید و با این کار تمام اسناد و نوشته هایی را که بر علیه آنها دارید محو و باطل کنید. ما داستان‌های تلخ و سنگین از نابخشیدن‌ها که هموطنان ما در تهی دل سالها نگاه داشتند یاد آور شدیم. پس اجازه دهیم که خود خداوند ما را از زخم کشنده آزاد بخشد و شفا دهد.

دعا ارتباط قلبی و کلامی مستقیم فرد با خداوند است که می‌‌تواند شامل عبادت، شکرگزاری برای نعمت‌ها، و درخواست حاجات باشد. این عمل فراتر از تکرار جملات از پیش تعیین شده است و به عنوان گفتگوی صادقانه یک فرزند با پدر آسمانی‌اش در نظر گرفته می‌‌شود. کلیسا در دعا با هم نزدیک و صمیمی می‌شود. از طریق دعا در کلیسا شراکت و محبت به وجود می‌آید. باید گفت که کلیسا جمع ایمانداران است. پس برای یک کلیسای با ثبات و قوی دعا را فراموش نکنیم.

بخشش خداوند مانند بخشش انسان محدود نیست بلکه بسیار وسیع است. همانگونه که مشرق از مغرب دور است بخشش خداوند نیز میان ما و گناهانمان ما فاصله می‌گذارد و ما را از گناه‌های ما دور می‌سازد. شخصی که در طلوع آفتاب عبصبانی شده و در غروب باید آرام شود چون ما فرزندان خدای نور و عدالت هستیم و باید اشعه بخشش او را از مشرق تابانیده و تا مغرب ادامه دهیم. خداوند به انسان با نگاه پدرانه می‌بخشد و می‌نگرد، پس ما مردم را از دریچه ای چشمان او ببینیم و همچون پدر آنها را ببخشیم. تا شفا در وجود و دل زخمی ما جاری شود. شخصی که می‌بخشد کینه به دل نمی گیرد. بخشش ما خداگونه باشد و در اعماق دریا دفن شود. چون بخشش آن قدر سنگین و گرانقدر می‌باشد که گناه را به اعماق می‌کشد و در آنجا دفن می‌کند. خداوند وقتی انسان را می‌بخشد برای او هیچ شرطی نمی گزارد. عیسی فقط یک شرط دارد و آن توبه و برگشت به طرف خداوند حقیقی و راستی است.

چرا ما مسیحیان خدا را پدر خطاب می‌‌‌کنیم؟ زیرا عیسی مسیح از طریق کلام خود به ما چنین آموخته است که در هنگام دعا، او را «پدر آسمانی» خطاب کنیم. همچنین، ما مسیحیان اعتقاد داریم که با پذیرش مسیح به عنوان نجات‌دهنده خود، وارد خانواده خدا می‌‌‌‌‌شویم و او را نه فقط خالق، بلکه پدری محبت‌آمیز و مراقب خود تجربه می‌‌‌‌‌کنیم. یکی از دلایلی که ما خدا را پدر آسمانی خود می‌‌‌‌خوانیم این است که عیسی مسیح از طریق کلام خود به ما می‌‌‌‌آموزد که در هنگام دعا، خدا را پدر بخوانیم. این پدر فرزندی صرف از طریق عیسی مسیح میسر است.

قلب پدر سرچشمه ای بخشش است، یکی از خصوصیات بارز پدری بخشیدن است. اگر انسانی درباره قلب پدر آگاهی ندارد او نمی تواند ببخشد. هرگاه کسی قلب پدر را بشناسد از محبت او لبریز شده و قادر به بخشیدن می‌گردد و در آن، از زخم‌های آزاد و رها می‌شود. کسانی را که شما را زخمی نموده اند، در حضور خداوند ببخشید، چنان که خانم انیلی که شوهر و دو فرزندان اش را کشتند او بعد از مدتی دشمنان اشرا بخشید. در انجیل لوقا داستانی پسرگشمده گوسفند گمشده و سکه ای گم شده را خوانده شد که زنی بدون چراغ روشن و بدون نور آن سکه را پیدا کرده نمی تواند. فرزند گمشده را می‌بینیم که با کمال تعجب کسی در پی او نمی گردد!! چون قلب بخشنده پدر برای او می‌تپید وی را به خانه بر گردانید. شما چه آیا گمشده هستید؟ آیا حاضر هستی کسی که ترا رنجانیده از تهی قلب ببخشی؟

وقتی شما زخمی هستید به سوی چه کسی و چه کسی فریاد می‌زنید؟ عیسی مسیح به ما یک چیز آموخت که در زمان زخمی بودن خود به نزد پدرآسمانی فریاد بزنیم و دعا کینم و ببخشیم. قلب پدر کلید شفای زخم‌های و دردهای ماست. ما انسان‌ها به طور معمول زود دچار دلسردی و رنج می‌شویم به همین دلیل است که دل می‌لیاردهای نفر زخمی است. رنج و درد ریشه هایی در گذشته و عمق دل و فکر‌های ما را تسخیر کرده و روزمره وقتی بیاد ما می‌اید احساسات ما را گرمتر می‌سازد. حنا مادر سموئیل نبی در زمانی که درد و زخمی شده بود تنها یکجا را و یک شخص را واقف می‌ساخت و او خداوند بود که با او در میان می‌گذاشت. پس بیاید با داود نبی همصدا شویم که گفت: شامگاهان و صبح و ظهر شکایت و ناله را سر می دهم و او آواز مرا می شنود.

عیسی گفت: پدر اینها را بیامرز زیرا نمی دانند چه می‌کنند. زیرا خدا نیز آنچه را در ما نابخشیدنی بود بخشید. هموطن عزیز بخشش مرهم شفابخشی است که برای بهبود جراحت‌ها باید بر روی زخم‌های ما گذارده شود. مردمانی که زخمی می‌شوند و می‌رنجند، بد می‌گویند و نفرت و کینه از خود نشان می‌دهند سخنان شان نیش دار و زهرآلود بوده و کلمات و گفتار شان ناخوشایند است. اما زخمی ترین مرد دنیا عیسی مسیح بر صلیب می‌خکوب شده بود اما لب به شکایت باز نکرد در عوض بخشید. چرا که او برای همین بخشش به دنیای ما آمده بود و مصلوب شده بود.