ما باید دشمنان شخصی خود را یعنی کسانی که شخصاً به ما بدی کرده اند، دوست بداریم. ما در روابط شخصی ما باید بدخواهان خود را ببخشیم. اما این به آن معنا نیست که راههای گناه آلود و ظالمانۀ خدا نشناسان را تأیید کنیم یا در مقابل فساد و گناهان و بی عدالتی‌ها و ظلم‌های آنان، چپ و خاموش باشیم. باید بکوشیم تا عدالت خدا را بر روی زمین پخش کنیم؛ باید همچون نور، تاریکی را عقب ببریم؛ تا با گوش دادن به کلام خدا دل‌های ما منور خوش گردد. شنیدن و گوش دادن و حفظ کردن کلام راستی خداست که ایمان را به وجود می‌اورد. ما از گناه متنفر باشیم، اما گناهکار را دوست بداریم. کلام خدا را نادیده نگیریم و به دقت گوش دهیم و به خاطر بسپاریم و حفظ کنیم. اینجاست که خداوند ما را در زمانی که سختی و درد به سراغ ما می‌اید ما را آرامش و شفا می‌دهد و شادمان می‌سازد. بسیار مهم است که جنگ و دعوا بین رابطه‌های زن و شوهری – خانوادگی و بین برادر و خواهر را با حوصله مندی مطابق کلام خدا حل کنیم. نه مانند دیگران آتش را شعله ورتر بسازیم تا جایی که آنچه بین دو فرد واقع شده آن را پخش و با دیگران نشر کنیم.

اینکه چگونه می‌‌‌‌‌توانیم تأثیرگذار باشیم و تغییرات مثبتی را در بین جوانان ایجاد کنیم؟ این موضوع شاید در ابتدا بسیار کلان و دست‌نیافتنی به نظر بیاید، اما واقعیت این است که هر یک از ما، با هر توانایی و در هر جایگاهی، ظرفیت ایجاد تغییر را داریم. واقعیت این است که در دنیای فعلی و در جامعه‌ی ما، جوانان تحت فشارهای زیادی قرار دارند. فشارهایی که گاهی از چشم دیگران پنهان می‌‌‌‌ماند. یکی از بزرگترین مشکلات، احساس سردرگمی و بی‌هدفی است. بسیاری از جوانان در مسیری قرار دارند که نمی‌دانند به کجا می‌‌‌‌روند. آن‌ها از خود می‌‌‌‌پرسند که هدفشان در زندگی چیست؟ در دنیایی که ارزش‌ها و معیارهای موفقیت هر روز تغییر می‌‌‌‌کنند، پیدا کردن یک مسیر روشن و ثابت بسیار دشوار است. این سردرگمی می‌‌‌‌تواند منجر به ناامیدی و بی‌انگیزگی شود. در نهایت، مهم‌ترین چیزی که می‌‌‌توانیم به جوانان بدهیم، "امید" است. امید به آینده‌ای بهتر، امید به توانایی‌های خودشان و ایمان به اینکه در این مسیر تنها نیستند.

عید پاک یا رستاخیز مسیح، مهم‌ترین جشن مسیحیان است که زنده شدن عیسی مسیح سه روز پس از مصلوب شدن در جمعه‌خوب را جشن می‌‌‌‌‌گیرند. این روز که نماد پیروزی بر مرگ و آغاز خلقت تازه است. رستاخیز بنیاد اصلی ایمان مسیحی است و بر اساس روایت انجیل، مسیح پس از دفن شدن، در روز سوم از مردگان برخاست و به شاگردانش ظاهر شد. عیسی مسیح، پس از زنده شدن، به مدت ۴۰ روز در زمین باقی ماند و سپس به آسمان صعود کرد.

قیام عیسی مسیح نه تنها برای دوهزار سال پیش بلکه برای امروز و حتی بری زندگی پس از مرگ جسمانی ما هم یک پیام خوش دارد. ما که امروز پیرو عیسی مسیح استیم این دیگر برای ما تنها یک امید نیست که خواسته باشیم بگوییم شاید یک روز خدا به ما رحم کند بلکه یک حقیقت است که خدا وعده داده که اگر مسیح از مردگان زنده شد ما هم زنده خواهیم شد و تا ابد همرای خداوند زندگی خواهیم کرد. قیام عیسی مسیح یکی از مفاهیم پر اهمیت ایمان مسیحیان است.

نوروز را مردم نه تنها در افغانستان برگزار می‌‌کنند بلکه تمام کشور‌های منطقه با خوشی رسومات متنوع مربوط به خود شان را برگزار می‌‌کنند. به خصوص اطفال در این روز بسیار خوش می‌‌باشند. به خاطری که در این روز یعنی در روز نوروز با خانوادی خود بیرون می‌‌روند به دیدن دوستان و فامیل‌های خود. اقسام شیرینی‌ها و کلچه‌های نوروزی نوجان می‌کنند. با دوستان خود ساعتیری و بازی می‌کنند. از دیدن گل‌ها، شکوفه‌های زیبا و پرنده‌های نغمه خوان لذت می‌برند.

ترکمن‌ها یکی از اقوام قدیمی افغانستان هستند آنها زیادتر در شمال کشور مثل جوزجان، فاریاب و سرپل زندگی می‌‌‌‌‌کنند. غذاهای ترکمن‌ها خیلی خوشمزه و مقوی است یکی از معروف‌ترین غذاهایشان «چکدرمه» است. چکدرمه یک قسم پلوی خوشمزه است که با برنج، گوشت و پیاز جور میشه و یک غوزه سیر اموتو سلامت هم ده بین برنج می‌‌ماند. آنها تمام این مواد را به طریقه خود شان در دیگ پوخته می‌‌کنند. لباس‌های ترکمن‌ها خیلی خاص و زیباست. زن‌های ترکمن لباس‌های دارز می‌‌پوشند که با طرح‌های رنگارنگ و گل‌دار تزئین شده ، یک قسم کلاه خورد و گرد هم به سرشان می‌مانند که به او «تخت» می‌گویند. بهترین قالین باف هم هستند.

پس ما که نیرومندیم، باید ضعف‌های ناتوانان را بر خود حمل کنیم و نه‌فقط خود را خشنود سازیم. هر یک از ما باید همسایهٔ خود را برای نیکویی و بنای او خشنود سازیم. کسانی که صدمه روحی روانی و عاطفی زخمی هستند و دچار مشکل؛ باید مانند همسایه خوب با ایشان در فروتنی و شکیبایی رفتار کنیم. به‌جای آنکه فقط در پی خشنود کردن خود باشیم، باید بارهای ناتوانان را حمل کنیم. کسانی که در زندگی تنها هستند جویا احوال شان شویم با یک محبت با یک تبسم دل و روح روان شان شاد گردد. مانند مرد سامری نیکو رفتار کنیم تا وارد پادشاهی و ملکوت خدا شویم. هدف ما نباید خودپسندی باشد، بلکه نیکویی دیگران و بنای آنان در خداوند باشد. دخترک کوچک یهودی که به اسارت ارامیان درآمده بود، باعث یک دگرگونی بزرگ تاریخی گردید. او نه فقط بر زندگی، سلامت جسم و ایمان نعمان سردار لشکر بلکه بر روابط دو کشور همسایه نیز تاثیر گذاشت. چقدر خوب است بر کشور‌های همسایه خود دعا کنیم و در طلب آرامش و صلح و سلامتی شان باشیم. امروزه در کشور ما زیاد مردمان و همسایه‌های زخمی داریم که از بغل او رد می‌شوند. اکنون تو نیز صدای خود را بلند کن هر چند که به نظر کوچک و حقیر هستی یا شاید در محدودیتی و صدایت ضعیف است اما صدایت را به دردمندان زخمی‌ها برسان.

در عهد جدید، تعمید در آب در نام پدر و پسر و روح‌القدس انجام می‌‌‌شود. تعمید نشانه‌ای است از توبه ایماندار، آمرزش گناهان او، و پاک شدنش از گناه. در ضمن، تعمید نشانه‌ای است از اتحاد ایماندار با عیسی مسیح. وقتی ایماندار تعمید می‌‌‌گیرد، در مرگ مسیح شریک می‌‌‌شود. او نسبت به گناه و طبیعت قدیمی و گناه آلود خود می‌‌‌میرد. در همان زمان، او با قیام عیسی شریک و سهیم می‌‌‌گردد. از طریق ایمان، او زندگی روحانی جدیدی دریافت می‌‌‌کند. و سرانجام، تعمید نشانه این است که ما عضو بدن مسیح گشته‌ایم. به طور خلاصه، تعمید نشانه این است که ما نجات را دریافت داشته‌ایم. تمام این برکات تعمید را به واسطه ایمان به مسیح دریافت می‌‌‌داریم.

راستگویی و صداقت از بزرگترین فضایل اخلاقی و فطری است که گفتار و رفتار را با واقعیت هماهنگ کرده، سبب اعتماد اجتماعی، عزت نفس و آرامش روانی می‌‌‌‌‌شود. شخص راستگو را همه دوست می‌‌‌داشته باشند و به گفتار او اعتماد می‌‌‌کنند. شخص راستگو همیشه وجدان آرام می‌‌‌داشته باشد. راست‌گویی یک قانون طلایی است وقتی ما راست می‌‌‌گوییم، به دیگران نشان می‌‌‌دهیم که به آنها احترام می‌‌‌گذاریم. پس راست‌گویی نشانه وفاداری به خداست و به ساختن رابطه خوب به اعتماد و عدالت کمک می‌‌کند.

شما به هنگام احتیاج به کجا فرار می‌کنید؟ هنگامی که سختی و نگرانی و ترس هم چون سگهای شکاری شما را دنبال می‌کند هنگامی که وسوسه و فساد و شیطان در تلاش مغلوب شدن شماست و دیگر قادر به دویدن نیستی؛ به کدام طرف و کجا تغییر مسیر می‌دهی؟ کسانی که از خداوند می‌ترسد و از کلام او اطاعت می‌کند همیشه بر خداوند توکل دارد و به او اعتماد می‌کند. تنها خداوند است که ما را از تاریکی به روشنایی نور خود نزدیک می‌کند. زیرا نام او قعله مستحکم و پناگاه امن است. مشکل چیست؟ چرا ما به سوی بازوهای خدای با کفایت و قادر که در او همه چیز وجود دارد نرویم. شاید علت این باشد که شما واقعا خدای حقیقی را آنچه که در کتاب مقدس هست نشناسید؟ بیاید ما سر خود را در آغوش پر مهر خدای محبت که عیسی مسیح است بگذاریم تا آرامش حقیقی را دریافت کنیم. مانند آهوی که سر خود را روی سینه شخص بدون ترس گذاشت و مطمین شد که در حفاظت و امانت و لطف او قرار دارد.