خداوند بین انسان‌ها تفاوت نمی گذارد. ملیت و رنگ پوست سن یا جنس فقیر و غنی دوست و دشمن همه و همه برای او یکسان می‌باشند و از گناهان همه را می‌بخشد. در بخشش حقیقی نباید تفاوتی بین افراد قایل شد که کسی را ببخشیم و کسی را نبخشیم. عیسی مسیح در واقع سند را که بر علیه ما بود بر صلیب می‌خکوب کرد. خداوند با بخشش خود گناهان مردم و دست خط‌های را که شیطان بر علیه آنها داشت باطل کرد. عیسای مسیح به عنوان مرد زخمی روی صلیب برای تمام کسانی که او را زخمی کرده بودند بخشش طلبید شما نیز با فریاد به سوی پدر برای آن کسانی که شما را زخمی کرده اند در دعا بخشش بطلبید و با این کار تمام اسناد و نوشته هایی را که بر علیه آنها دارید محو و باطل کنید. ما داستان‌های تلخ و سنگین از نابخشیدن‌ها که هموطنان ما در تهی دل سالها نگاه داشتند یاد آور شدیم. پس اجازه دهیم که خود خداوند ما را از زخم کشنده آزاد بخشد و شفا دهد.

دعا ارتباط قلبی و کلامی مستقیم فرد با خداوند است که می‌‌تواند شامل عبادت، شکرگزاری برای نعمت‌ها، و درخواست حاجات باشد. این عمل فراتر از تکرار جملات از پیش تعیین شده است و به عنوان گفتگوی صادقانه یک فرزند با پدر آسمانی‌اش در نظر گرفته می‌‌شود. کلیسا در دعا با هم نزدیک و صمیمی می‌شود. از طریق دعا در کلیسا شراکت و محبت به وجود می‌آید. باید گفت که کلیسا جمع ایمانداران است. پس برای یک کلیسای با ثبات و قوی دعا را فراموش نکنیم.

بخشش خداوند مانند بخشش انسان محدود نیست بلکه بسیار وسیع است. همانگونه که مشرق از مغرب دور است بخشش خداوند نیز میان ما و گناهانمان ما فاصله می‌گذارد و ما را از گناه‌های ما دور می‌سازد. شخصی که در طلوع آفتاب عبصبانی شده و در غروب باید آرام شود چون ما فرزندان خدای نور و عدالت هستیم و باید اشعه بخشش او را از مشرق تابانیده و تا مغرب ادامه دهیم. خداوند به انسان با نگاه پدرانه می‌بخشد و می‌نگرد، پس ما مردم را از دریچه ای چشمان او ببینیم و همچون پدر آنها را ببخشیم. تا شفا در وجود و دل زخمی ما جاری شود. شخصی که می‌بخشد کینه به دل نمی گیرد. بخشش ما خداگونه باشد و در اعماق دریا دفن شود. چون بخشش آن قدر سنگین و گرانقدر می‌باشد که گناه را به اعماق می‌کشد و در آنجا دفن می‌کند. خداوند وقتی انسان را می‌بخشد برای او هیچ شرطی نمی گزارد. عیسی فقط یک شرط دارد و آن توبه و برگشت به طرف خداوند حقیقی و راستی است.

چرا ما مسیحیان خدا را پدر خطاب می‌‌‌کنیم؟ زیرا عیسی مسیح از طریق کلام خود به ما چنین آموخته است که در هنگام دعا، او را «پدر آسمانی» خطاب کنیم. همچنین، ما مسیحیان اعتقاد داریم که با پذیرش مسیح به عنوان نجات‌دهنده خود، وارد خانواده خدا می‌‌‌‌‌شویم و او را نه فقط خالق، بلکه پدری محبت‌آمیز و مراقب خود تجربه می‌‌‌‌‌کنیم. یکی از دلایلی که ما خدا را پدر آسمانی خود می‌‌‌‌خوانیم این است که عیسی مسیح از طریق کلام خود به ما می‌‌‌‌آموزد که در هنگام دعا، خدا را پدر بخوانیم. این پدر فرزندی صرف از طریق عیسی مسیح میسر است.

قلب پدر سرچشمه ای بخشش است، یکی از خصوصیات بارز پدری بخشیدن است. اگر انسانی درباره قلب پدر آگاهی ندارد او نمی تواند ببخشد. هرگاه کسی قلب پدر را بشناسد از محبت او لبریز شده و قادر به بخشیدن می‌گردد و در آن، از زخم‌های آزاد و رها می‌شود. کسانی را که شما را زخمی نموده اند، در حضور خداوند ببخشید، چنان که خانم انیلی که شوهر و دو فرزندان اش را کشتند او بعد از مدتی دشمنان اشرا بخشید. در انجیل لوقا داستانی پسرگشمده گوسفند گمشده و سکه ای گم شده را خوانده شد که زنی بدون چراغ روشن و بدون نور آن سکه را پیدا کرده نمی تواند. فرزند گمشده را می‌بینیم که با کمال تعجب کسی در پی او نمی گردد!! چون قلب بخشنده پدر برای او می‌تپید وی را به خانه بر گردانید. شما چه آیا گمشده هستید؟ آیا حاضر هستی کسی که ترا رنجانیده از تهی قلب ببخشی؟

وقتی شما زخمی هستید به سوی چه کسی و چه کسی فریاد می‌زنید؟ عیسی مسیح به ما یک چیز آموخت که در زمان زخمی بودن خود به نزد پدرآسمانی فریاد بزنیم و دعا کینم و ببخشیم. قلب پدر کلید شفای زخم‌های و دردهای ماست. ما انسان‌ها به طور معمول زود دچار دلسردی و رنج می‌شویم به همین دلیل است که دل می‌لیاردهای نفر زخمی است. رنج و درد ریشه هایی در گذشته و عمق دل و فکر‌های ما را تسخیر کرده و روزمره وقتی بیاد ما می‌اید احساسات ما را گرمتر می‌سازد. حنا مادر سموئیل نبی در زمانی که درد و زخمی شده بود تنها یکجا را و یک شخص را واقف می‌ساخت و او خداوند بود که با او در میان می‌گذاشت. پس بیاید با داود نبی همصدا شویم که گفت: شامگاهان و صبح و ظهر شکایت و ناله را سر می دهم و او آواز مرا می شنود.

عیسی گفت: پدر اینها را بیامرز زیرا نمی دانند چه می‌کنند. زیرا خدا نیز آنچه را در ما نابخشیدنی بود بخشید. هموطن عزیز بخشش مرهم شفابخشی است که برای بهبود جراحت‌ها باید بر روی زخم‌های ما گذارده شود. مردمانی که زخمی می‌شوند و می‌رنجند، بد می‌گویند و نفرت و کینه از خود نشان می‌دهند سخنان شان نیش دار و زهرآلود بوده و کلمات و گفتار شان ناخوشایند است. اما زخمی ترین مرد دنیا عیسی مسیح بر صلیب می‌خکوب شده بود اما لب به شکایت باز نکرد در عوض بخشید. چرا که او برای همین بخشش به دنیای ما آمده بود و مصلوب شده بود.

کتاب مقدس شامل 66 کتاب می‌‌باشد که بیش از 40 نفر با الهام روح خدا آن را نوشته اند . این افراد از قشرهای مختلف اجتماع بوده اند - مانند پادشاهان (داود و سلیمان)، افسر نظامی (یوشع)، داکتر طب (لوقا)، ماهیگیران (پطرس، یعقوب و یوحنا)، باجگیر یا مأمور مالیه (متی)، ساقی دربار پادشاهٔ فارس (نحمیا) وغیره. کتاب مقدس در مدت بیش از 1600 سال به رشتهٔ تحریر در آمد و شامل کتب تاریخ، قانون، نبوت، شعر، امثال و سرودها می‌‌باشد . کتاب مقدس در سه قاره (آسیا، آفریقا و اروپا) و به سه زبان مختلف (عبری، آرامیک و یونانی) به نگارش رسیده.

عیسی مسیح از مَثل استفاده می‌‌‌‌‌‌کرد تا مفاهیم عمیق روحانی را برای شاگردان و مخاطبان خود به شیوه‌ای ملموس و قابل فهم بیان کند. مَثل‌ها ابزاری قدرتمند برای درک آموزش بودند. مَثل‌ها می‌‌‌‌‌توانستند حقیقت را در لفافه‌ای از داستان بیان کنند و در عین حال، از کسانی که به دنبال تحریف و یا انکار آن بودند، پنهان بمانند. مَثل‌ها می‌‌‌‌توانستند شنوندگان را به تفکر در مورد معنای عمیق‌تر پیام‌های معنوی ترغیب کنند. مَثل‌ها مفاهیم پیچیده را با استفاده از داستان‌ها و تشبیه‌های ساده قابل فهم می‌‌‌کردند.

افغان‌ها در مجموع مردم مهمان نواز هستند. هر کسی که در منزل شان می‌‌‌‌آیند، با جبین گشاده از ایشان پذیرایی می‌‌‌‌نمایند و هر آنچه را دارند با خوشی در دسترخوان برای مهمان می‌‌‌‌آورند. اما جنگ‌های طولانی بالای اقتصاد مردم تأثیر خود را گذاشته است. بسیاری از مهاجرینی که از ایران اخراج شده اند مجبور هستند که به شهر، دهات و قریه ای خود بروند. اما بسیاری از این مهاجرین اخراج شده از ایران، خانه ندارند و نمیداند که به کجا بروند؟ مجبور هستند، تا سرنوشت شان معلوم شود، به خانه ی دوستان و اقارب خود بروند.