Θα θυμηθούμε την επική animated ταινία «Asterix andCleopatra» (Astérix et Cléopâtre, 1968). Μία από εκείνες τις ταινίες που είδαμε –όπως και τόσες άλλες– ξανά και ξανά στα 90s. Μια ταινία που για πολλούς από εμάς είναι άρρηκτα δεμένη με παιδικά απογεύματα, τηλεόραση και άπειρες ώρες πάνω στο χαλί ή στον καναπέ.
Το «Αστερίξ και Κλεοπάτρα» είναι από εκείνες τις ταινίες που ξεχωρίζουν αμέσως: ζωηρά χρώματα, χιούμορ που λειτουργεί ταυτόχρονα σε παιδικό και ενήλικο επίπεδο και μια αίσθηση ελευθερίας — τόσο στο θέμα όσο και στην ίδια τη μεταγλώττιση — που δύσκολα συναντάς σήμερα. Υπάρχει μια ανεπιτήδευτη τρέλα, μια χαλαρότητα, που κάνει την ταινία να μοιάζει ζωντανή ακόμα και δεκαετίες μετά.