หนึ่งในคำสอนของผู้ใหญ่ที่เตือนเราเสมอ ๆ ว่า ให้รู้จักไปลามาไหว้  เป็นธรรมเนียม เป็นมารยาทอันดีงามที่ทำให้เราเป็นที่รัก เป็นที่ประทับใจของทุกคน  แต่ในโลกยุคปัจจุบันที่ความก้าวหน้าของติดต่อสื่อสาร ทำให้โลกแคบลง ผู้คนไปมาหาสู่กันง่ายขึ้น เกิดการแพร่กระจายของวัฒนธรรม ธรรมเนียมประเพณีที่ต่างกัน ทำให้ธรรมเนียมปฏิบัติหลาย ๆ ประการซับซ้อนขึ้น เรียกร้องให้เรามีเข้าใจกันและกันมากขึ้น

ถ้ามีของสองชิ้นให้เราเลือก ชิ้นหนึ่งเป็นของจริง อีกชิ้นหนึ่งเป็นของปลอม แน่นอนคงไม่มีใครเลือกของปลอม  แต่ความท้าทายแห่งชีวิตในปัจจุบัน ไม่ใช่อยู่ที่การตัดสินใจเลือกระหว่างของจริง หรือของปลอมเท่านั้น  เพราะตัวเลือกยังมีแยกย่อยลงไปอีก  ของปลอมก็ยังแบ่งระดับเป็นของปลอมเกรด A เกรด B  ส่วนของจริง ก็อาจเป็นของจริง จริง ๆ หรืออาจเป็นของจริง ปลอม ๆ ก็ได้  ถ้าไม่รู้จักแยกแยะและสังเกต ชีวิตก็จะตกเป็นเหยื่ออยู่ร่ำไป

ชีวิตที่ดี ชีวิตที่สมบูรณ์แบบ น่าจะเป็นชีวิตที่ไม่ขาดไม่เกิด มีความพอดิบพอดี  ถ้าไม่เป็นดังนั้น อะไรที่ยังขาดอยู่ก็ต้องเติบให้เต็ม ส่วนอะไรที่ยังเกินอยู่ ก็ต้องลดหรือกำจัดให้หมดไป  ในความเป็นจริง ชีวิตมนุษย์ซับซ้อนกว่านั้นมาก เพราะ บางสิ่งที่เราอาจจะรู้สึกว่าเป็นส่วนเกิน แต่เมื่อได้คิดพิจารณาอย่างรอบด้านแล้ว กลับพบว่าส่วนเกินที่ว่า อาจกลายเป็นส่วนหนึ่ง และเป็นส่วนที่สำคัญที่สุดอีกต่างหาก

การได้ท่องเที่ยวไปในสถานที่ต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นภายในประเทศหรือในต่างแดน ได้ไปพบเห็น  ชื่นชมวิวทิวทัศน์และธรรมชาติที่สวยงาม เป็นสิ่งที่ใคร ๆ ก็ชื่นชอบ  โลกที่สวยงามคือสิ่งที่ใค รๆ ต่างก็เสาะแสวงหา แต่ในทางตรงกันข้าม คำว่า “โลกสวย” กลับกลายเป็นคำที่ไม่มีใครปรารถนา และไม่อยากให้ตัวเองต้องถูกตราหน้าว่าเป็นพวก “โลกสวย”

พรุ่งนี้วันจันทร์! วลีที่เราจะพบเห็นได้บ่อย ๆ ใน Social Media เป็นคำพูดที่ดูเหมือนจะพูดลอย ๆ พูดเล่น ๆ แต่เป็นคำพูดที่สื่อให้เห็นถึงชีวิตของผู้คนในปัจจุบันได้เป็นอย่างดีว่า คนส่วนใหญ่มีชีวิตในแต่ละวันอย่างมีความสุขสบายดีหรือไม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวันทำงาน  มีหนทางใดบ้างที่จะทำให้เรามีชีวิตอย่างมีความสุขทุกวัน ไม่ว่าจะเป็นวันหยุด หรือวันทำงาน

การเดินทางในแต่ละวัน ใคร ๆ ก็หลงทางกันได้ ด้วยสาเหตุต่าง ๆ นานา เช่น ไม่รู้จักสถานที่ ไม่รู้เส้นทาง หรืออาจเกิดความสับสนหลงลืม  เมื่อรู้ตัวว่าหลงทางก็วกกลับมาเริ่มต้นใหม่ หาทางใหม่ อาจเสียเวลาไปบ้าง จะมากจะน้อยก็ขึ้นอยู่กับว่าจะรู้ตัวช้าหรือเร็ว  แต่จะเป็นอย่างไร ถ้าการเดินทางในชีวิตของคนบางคน กว่าจะรู้ตัวว่าตนเองกำลังหลงทางอยู่ ก็ล่วงเลยมากว่าครึ่งค่อนชีวิตแล้ว

ส.ค.ส. คำย่อที่คุ้นเคยของผู้คนในสังคมยุคหนึ่ง ที่นิยมส่งความสุขให้แก่กันและกัน ผ่านบัตรอวยพรในเทศกาลต่างๆ หรือโอกาสพิเศษบางโอกาส  จากนั้น ก็เข้าสู่ยุคของการส่งความสุข ความปรารถนาดีให้แก่กันและกัน ผ่านช่องทางการสื่อสารยุคต่อๆ มา อย่าง SMS MMS ฯลฯ. จนมาถึงปัจจุบันที่ Application ต่างๆ เข้ามาแทนที่  ในระหว่างเส้นทางการพัฒนาของการส่งความปรารถนาดีเหล่านี้ เกิดข้อคิด และข้อสังเกตที่ละเอียดอ่อน ที่ทำให้เราต้องเรียนรู้ และใช้มันอย่างระมัดระวังยิ่งขึ้น

คำถามบางคำถาม เป็นคำถามที่ถูกเอ่ยออกมาโดยไม่ได้ต้องการคำตอบ เป็นคำถามที่โดยไม่ได้ตั้งใจ ผู้ถามอาจทำให้คำถามนั้นกลายเป็นคำถามพิฆาต ซึ่งทำร้าย ทำลายความฝัน และจินตนาการของผู้ถูกถามบางคนไปตลอดชีวิต  ในขณะที่ผู้ถูกถามบางคน อาจโชคดีที่ได้รับการเยียวยาจากคนรอบข้าง หรือจากความเข้มแข็งของตนเอง ทำให้สามารถก้าวข้าม และเอาชนะคำถามพิฆาตนั้นได้

ใครที่นิยมชมชอบข้าวของเครื่องใช้ หรือสินค้ารุ่นพิเศษ (Limited) คงจะทราบเป็นอย่างดีว่า ของเหล่านั้น มีความพิเศษกว่ารุ่นปกติอย่างไร และแน่นอนราคาย่อมต้องสูงเป็นพิเศษตามไปด้วย  ใครที่ได้มาครอบครอง ก็จะต้องใช้อย่างทนุถนอม ระมัดระวังเป็นพิเศษ  ในขณะที่ มีบางสิ่งบางอย่างที่มีความพิเศษ ซึ่งเราควรเห็นคุณค่าและทนุถนอมเป็นอย่างยิ่ง แต่เรากลับหลงลืม มองข้ามไป และไม่ค่อยใส่ใจดูแลทนุถนอมเท่าที่ควร…..ชีวิตของเราแต่ละคนนั่นเอง

ใครที่ต้องเดือดร้อน รำคาญใจกับการที่ต้องทนฟังเสียงร้องเพลงเพี้ยนๆ หรือทนฟังเสียงการบรรเลงดนตรีเพี้ยนๆ  อาจจะอยู่กับเสียงเพี้ยนๆ ที่เราไม่ชอบได้ง่ายขึ้น ถ้าเราได้ทราบความจริงที่ว่า เสียงเพี้ยนไม่มีในโลก  แต่ในทางตรงกันข้าม สิ่งที่ทำให้เราอึดอัด รำคาญใจกับเสียงที่ว่าเพี้ยนๆ นั้น กลับกลายเป็นความคุ้นชินของตัวเราเองต่างหาก