Een braak woord: ‘management’ net als ‘reguleren’. Toch omvat dat wel wat ik bedoel met jezelf in de gaten houden: dient het je nog? Word je er nog blij van? Hou je energie over? Klopt het nog wel? Ik onderzoek mijzelf tijdens het runnen van een project.

Feel the fear and do it anyway. Wil ik dan klein blijven? Nee toch? Nou gaan dan! Eng? Ja gruwelijk! Ik word geroepen, ik voel dat duwtje. Klein blijven is geen optie. En dat op Bevrijdingsdag ;)

Je hoofd loopt over van de vragen. En dan?

Als je het voor je kunt zien en kunt voelen IS het er. Ik vertel over een recentelijke manifestatie en de weg er naartoe.

Waar gaan je gedachten naartoe als er iets gebeurt? Hoeveel stapel jij er op elkaar? Of kijk je naar wat er werkelijk gebeurt?

Je zit vast wel eens vast in gedachten die je niet dienen. Waarvan je weet dat het niet zo zwart wit is. Het krijgt steeds neer aandacht in je hoofd. Hoe kom je daar uit?

Ik lees voor uit mijn dagboek. Ik wist ook toen, in die tijd van compleet in de knoop zitten, hoe ik me wilde voelen.

Net voor ik burn-out raakte, ging ik mijn overtuigingen observeren en schreef ik alles op. Een hele lijst. De kapstokken waar ik alles aan op hing. De: “zie je wel!” -haken. En laat het voor je een troost zijn: al voelt het in een periode zo donker, zodra jij je er van bewust bent, kun je er naar kijken, en hoe waar is het dan nog?

Ik zie mezelf allemaal rare moves maken. Om maar niet te voelen wat ik voel. Ik zet het deel dat ik wegduw naast me neer op een stoel en ga een soort gesprek aan. Afstand brengt rust.

Ik ga zo iets tofs doen! In het verleden heb ik echter in een gelijke soort vorm ervaringen opgedaan die niet prettig waren. Die herinneringen worden nu geactiveerd. Angst klopt op mijn deur. Hoe ga ik daar mee om?