Als ik een groeispurt doormaak in mijn bewustzijn, dan ervaar ik enorm veel weerstand, ongemak en vragen. Als ik het als groeipijn zie, wordt de weerstand minder. Het biedt uitzicht!

Welke boodschap komt er tot jou? Als je stil wordt, hoor je ‘m.

Je ziet het niet meer, je voelt je benadeeld, je loopt tegen die muur op en blijft er maar naar wijzen: die muur moet veranderen. Tot je jezelf zo spuugzat bent… en naast je, achter je durft te kijken.. onbekend… maar perspectief. Zet je een stap?

Routines geven je head space. Toch? Minder keuzes, gewoon doen. Mijn ochtend routine zou best completer mogen zijn. Dat zou me gedurende de dag enorm helpen. Past het me ook?

Weten wat je hier wilt doen, in deze aardse jaren van je leven, waar je voor gekomen bent. Als de behoefte weg valt om ‘tijd te verdoen aan ergens maar omheen blijven draaien’… please!!!!!

Mijn business zie ik als een ontkiemend zaadje: klein, teer, vol potentie en groeikracht. Aan een kiempje ga je niet trekken. Je vertrouwt op de groeikracht en je spreekt het aan op zijn potentie.

HART SPECIAL! Daar gaat ie dan! Dit ben ik: belevingsgenieter, starter, ideeënmachine. Ik maak nooit iets af. Ben ik heel goed in. En I LOVE IT! Ik start, ik creëer, ik schep. Een vreugdeschepper. Ik heb schik en plezier. Laat het aanstekelijk voor je werken of waai lekker voorbij. Liefs.

Een precair onderwerp, voor mij dan. Ik deel een gedachte met je die kwetsbaar voelt. Ik heb blijkbaar op dit onderwerp nog al wat op gebouwd. En wat nou.. als ik het zelf in stand houd? Een onderwerp dat dagelijks speelt. Wat als het ineens als een kaartenhuis in elkaar stort. Opluchting of confronterend. Want… wat dan?

Achterover leunen maakt ruimte. Ruimte om meer te zien, te horen. Ruimte om de ander een rol te laten pakken. Ruimte om het te laten ontstaan. Boeiend.

De woorden ‘moeten’ en ‘werken’ wekken bepaalde emoties op. Beperkend in mijn geval. Interessant om de waarde van woorden door te hebben bij jezelf en te kiezen voor òf een andere betekenis, òf een ander woord.