Grrrrrrr!!!!! Achteraf kijk ik terug: geef die irritatie even ècht goed ruimte, doe wat je echt nodig hebt en daarna zie ik mezelf met 1 ding starten en lost zo’n berg gewoon op.

Ik deel 2 teksten met je. Kleine korte teksten. De fluistering: ik geef mezelf ruimte en tijd om zaken ècht helder te krijgen.

Van allerlei dingen lopen door elkaar: werk taken, thuis taken, gedachten.. prima toch? Ja. En soms ook irritant. Afleiding all over the place.

Ik bezit een paar hardnekkige overtuigingen op werkgebied (waarvan ik weet dat ze niet waar zijn, maar ze komen iedere keer weer terug grrr…) ik coach mezelf en kom in ruimte terecht waar nieuwe mogelijkheden liggen.

Ergens voor staan. Heel spannend om me uit te spreken naar mensen die ik lief heb en die er compleet anders in staan. Dan ervaren wat er gebeurt.

In de kamer hangt energie. Mensen of iemand loopt rond met een emotie die onderdrukt wordt. Bij mij komt het fysiek tot uiting. Hoe zet ik dit positief in voor mezelf èn degene die ik mag begeleiden.. iets dat me bezig houdt.

Ik voel me down. En praat erover. Ik kom bij waar ik nu behoefte aan heb. Wat me goed doet.

Wat als ik om me heen kijk en nog niet het ‘bewijs’ zie, de veranderingen zie, die me bevestigen waar ik naar onderweg ben? Dan ben ik precies op de juiste plek ;)

Je gedachten kunnen je soms zo weghouden van je werkelijke behoefte. Zoals in mijn geval: het behaaglijk hebben. Wat houdt me tegen? Dat kan ik vast overboord knikkeren.

Geïnspireerd door een boek kom ik tot een dieper besef dat je eerst stil moet gaan staan, om je heen hebt te kijken om te zien wat er is, om vervolgens verandering aan te kunnen brengen.