ای پسر کنیز من اگر فيض روح القدس طلبی با احرار مصاحب شو. زيرا که ابرار، جام باقی از کف ساقی خلد نوشيده‌اند و قلب مردگان را چون صبح صادق، زنده و منير و روشن نمايند.

زینهار ای پسر خاک با اشرار الفت مگير و مؤانست مجو که مجالست اشرار نور جان را به نار حسبان تبديل نمايد

ای پسر من، صحبت اشرار غم بيفزايد و مصاحبت ابرار زنگ دل بزدايد. من أراد ان يأنس مع اللّه فليأنس مع احبّائه و من أراد ان يسمع کلام اللّه فليسمع کلمات اصفيائه

ای فرزند هوی از آلايش غنا پاک شو و با کمال آسايش در افلاک فقر قدم گذار، تا خمر بقا از عين فنا بياشامی

ای اغنیای ارض. فقرا امانت منند در ميان شما. پس امانت مرا درست حفظ نمائيد و به راحت نفس خود تمام نپردازيد.

ای مغروران به اموال فانیه. بدانيد که غنا سدّيست محکم ميان طالب و مطلوب و عاشق و معشوق. هرگز غنی بر مقر قرب وارد نشود و به مدينه رضا و تسليم در نيايد مگر قليلی. پس نيکوست حال آن غنی که غنا از ملکوت جاودانی منعش ننمايد و از دولت ابدی محرومش نگرداند. قسم به اسم اعظم که نور آن غنی اهل آسمان را روشنی بخشد چنانچه شمس اهل زمين را.

ای پسران غفلت و هوی، دشمن مرا در خانه‌ من راه داده‌ايد و دوست مرا از خود رانده‌ايد. چنان‌چه حب غير مرا در دل منزل داده‌ايد. بشنويد بيان دوست را و به رضوانش اقبال نمائيد. دوستان ظاهر نظر به مصلحت خود يکديگر را دوست داشته و دارند، ولکن دوست معنوی شما را لاجل شما دوست داشته و دارد بلکه مخصوص هدايت شما بلايای لاتحصی قبول فرموده. به چنين دوست جفا مکنيد و به کويش بشتابيد. اين است شمس کلمه‌ صدق و وفا که از افق اصبع مالک اسماء اشراق فرموده. افتحوا آذانکم لاصغاء کلمة اللّه المهيمن القيوم

ای پسران غفلت و هوی، دشمن مرا در خانه‌ من راه داده‌ايد و دوست مرا از خود رانده‌ايد. چنان‌چه حب غير مرا در دل منزل داده‌ايد. بشنويد بيان دوست را و به رضوانش اقبال نمائيد. دوستان ظاهر، نظر به مصلحت خود، يکديگر را دوست داشته و دارند. ولکن دوست معنوی شما را لاجل شما دوست داشته و دارد. بلکه مخصوص هدايت شما بلايای لا تحصی قبول فرموده. به چنين دوست جفا مکنيد و به کويش بشتابيد. اين است شمس کلمه‌ صدق و وفا که از افق اصبع مالک اسماء اشراق فرموده. افتحوا آذانکم لاصغاء کلمة اللّه المهيمن القيوم

ای پسر کنيز من در فقر اضطراب نشايد و در غنا اطمينان نبايد. هر فقری را غنا در پی و هر غنا را فنا از عقب. ولکن فقر از ماسوی اللّه، نعمتی است بزرگ. حقير مشماريد زيرا که در غايت آن، غنای باللّه رخ بگشايد. و در اين مقام أنتم الفقرآء مستور و کلمه‌ مبارکه‌ و اللّه هو الغنی، چون صبح صادق از افق قلب عاشق، ظاهر و باهر و هويدا و آشکار شود و بر عرش غنا متمکن گردد و مقر يابد

ای پسر کنيز من در فقر اضطراب نشايد و در غنا اطمينان نبايد. هر فقری را غنا در پی و هر غنا را فنا از عقب. ولکن فقر از ماسوی اللّه، نعمتی است بزرگ. حقير مشماريد زيرا که در غايت آن، غنای باللّه رخ بگشايد. و در اين مقام أنتم الفقرآء مستور و کلمه‌ مبارکه‌ و اللّه هو الغنی، چون صبح صادق از افق قلب عاشق، ظاهر و باهر و هويدا و آشکار شود و بر عرش غنا متمکن گردد و مقر يابد