Anneliğin sadece sevgi, fedakârlık ve mutlulukla anlatıldığı bir dünyada yaşıyoruz. Ama annelik aynı zamanda insandan bir şeyler de götürür. Enerji, zaman, yalnızlık ve bazen de kimlik.

Bu bölümde; yurtdışında anne olmanın, ADHD’li DEHB’li bir anne olmanın ve anneliğin görünmeyen yükünün hayatımda nasıl karşılık bulduğunu anlatıyorum.

Anneliğin kutsallaştırıldığı bir kültürde, annelerin kendilerine alan açmasının neden çoğu zaman suç gibi hissettirildiğini konuşuyoruz. Oysa bazen iyi bir anne olmanın yolu, annelikten kısa süreliğine uzaklaşabilmekten geçer.

Eşimizle ya da arkadaşlarımızla çıkılan birkaç günlük bir tatil, bir mola, yalnız kalabilmek… Bunlar bencillik değil; insan kalabilmenin yolları olabilir.

Annelerin kendilerine bu alanı tanımasına izin verilmeyen ortamlarda ise sevgiyle karıştırılan başka bir şey ortaya çıkar: istismar.

Bu bölüm, anneliğin romantize edilen tarafının ötesine bakmaya ve anneliği biraz daha dürüst konuşmaya davet.

Masumiyet Müzesi gerçekten bir aşk hikayesi mi?

Yoksa aşk sosuna batırılmış takıntıların, güç ilişkilerinin ve toplumsal körlüğün hikayesi mi?

Bu bölümde Orhan Pamuk’un Masumiyet Müzesi romanından uyarlanan diziye biraz mesafe alıp bakıyor ve otopsisini yapıyoruz. Çünkü bazı hikayeler uzaktan bakınca romantik görünür; ama yakından incelendiğinde içinden bambaşka şeyler çıkar.

Bir fikri uzaktan izlemek başka şeydir, onu ameliyat etmek başka.

Aşk dediğimiz şeyin içine nelerin saklanabildiğini, masumiyet kelimesinin arkasına hangi psikolojik ve toplumsal gerçeklerin gizlenebildiğini konuşuyoruz.

Belki de mesele şu:

Bu hikayede gerçekten masum olan biri var mı?

Aile kutsaldır. Ama her kutsal olan, hafifletir mi?

Bu bölümde şunu sorguluyorum: Aileye, anneliğe, kadına atfettiğimiz kutsallık; neden çoğu zaman sevgi yerine suçluluk, yakınlık yerine yük, bağlanma yerine boyun eğme yaratıyor?

Gerçekten ailemize yakınız mıyız, yoksa uzaklaşırsak kötü bir evlat olacağımızdan mı korkuyoruz?

Bu bir aile karşıtlığı değil.

Bu, sevgiyle kurulan bağ ile suçlulukla kurulan bağ arasındaki farkı ayırt etme çağrısı.

Çünkü sevgi özgürleştirir.

Suçluluk ise bağlar — ve zamanla belimizi büker.

#aile

#aileilişkileri

#suçluluk

#duygusalyük

#toplumsalroller

#annelik

#kadınlık

#psikoloji

#etik

#ilişkiler

#özgürleşme

#kutsal

#kutsallık

#duygusalbağlar

#sorgulamak

Bu bolumde, iyi insanlarin ancak hayat tarafindan tokatlandiklarinda ogrenebildigi tuzaklardan bahsediyor, aslinda konuyla alakali sesli dusunuyorum.

Mesafe sadece kilometreler değil, bazen kimliğini yeniden yazdıran sarsıcı bir deneyimdir. Arana mesafe girmeden bir şeyin gerçek mahiyetini anlamak neredeyse imkansız. Bu bölümde mesafelendikçe hakkındaki anlayışımın değiştiği şeylerden bahsediyorum.

Dostlarımızı gerçekten biz mi seçiyoruz, yoksa hayat mı önümüze çıkarıyor?

Bu bölümde dostlukların nasıl kurulduğunu, içe ve dışa dönüklüğün yakınlık biçimlerimizi nasıl etkilediğini ve insanın çevresini neye göre şekillendirdiğini konuştuk.

Kesin cevaplarla değil, sorular ve birlikte düşünme ile ilerleyen bir bölüm…

Bu kibir mi hic bir fikrim yok..

Herkes tarafindan sevilmemenin bir karakter ve cesaret meselesi oldugunu farketmenin verdigi dayanilmaz hafiflikten bahsediyorum bu bolumde. Iyi dinlemeler.

Bu bolumde neden komplo teorilerine meyilli oldugumu, neden her daim muhalefette kaldigimi anlatiyorum.

Bu terazi kimin terazisi? Nereden çıktı bu sopa?