سرخ اول، به تنهايي مي پردازد. احساسي كه همگي مان از كودكي با آن آشنا هستيم، از آن روزي كه انگار همه همبازي داشتند غيرازما، از آن شبي كه در غم تنهايي گذرانديم، هرچند دلمان مي خواست همراه و همدمي داشته باشيم، از آن مهماني كه در آن هبچ كسي را نمي شناختيم و دور و برمان پر از آدم هايي بود كه سخت گرم صحبت باهم بودند، از آن شبي كه كنار همدممان به خواب رفتيم اما مي دانستيم كه ديگر همدمم يكديگر نيستيم و اين رابطه به پايانش رسيده است، و از آن زماني كه ترك مان كردهند و ما مانديم و آپارتماني خالي.

نقاشي اپيزود: “سرگردان بر فراز درياي مه” اثري از كاسپار ديويد فريدريش (1818)

instagram telegram castbox soundcloud