▨ نام شعر: چکاوک غمگین

▨ شاعر: سیدعلی صالحی

▨ با صدای: سیدعلی صالحی

▨ پالایش و تنظیم: شهروز

ـــــــــــــــــ

کجای کاری چکاوکِ غمگین؟

در هیر و ویرِ صحبتِ خرداد

و خیالِ

آسمان بودی

که پاییزِ پیر آمد و دامنه را درو کرد و رفت

من سرگرم همین سایه‌روشنِ راه بودم

داشتم دنبالِ گهواره‌ی انار و

آوازِ اردیبهشتِ گم شده

می‌گشتم

حواسم نبود

سرم بالای ستاره بود

که دیدم شب است

دیدم که آسمان پیدا نیس

پس کی آذر آمد و

دی از دامنه گذشت؟

دیگر دیر است پرنده‌ی پَر بُریده به باد

ابر آمده در عزایِ آسمان ما

دارد گریه می‌کند

من غمگینِ همین قاصدک‌های بارانی‌ام

که نمی‌پرسند؛

پس نشانی مسافران شما

از چه بابت است؟

سنگین و بی‌سوال

می‌وزد این اضطرابِ مداوم

نه دی، نه آذر، نه اردی‌بهشت

حتی بادهای خبرچینِ خسته هم نمی‌دانند

ما چه بودیم!

چه گفتیم

چه کشیدیم...

من هم خودم یادم رفته است مرغکِ شاخسارِ کدام صنوبرِ شکسته بودم

دیگر نمی‌توانم این ترانه،‌ این تلخاب، این گریه‌های ترس خورده حتی

من برهنه‌ام

من هرگز اهل رفتن از این زادروز بی‌رویا نبوده‌ام

چقدر همین گوشه‌ی آشنا خوب است

چقدر صبوری، سادگی، سکوت

برگردیم به همان هیر و ویر خرداد و خیال آسمانِ آن بالا

ما می‌مانیم، چکاوکِ پَربریده به باد

ما می‌مانیم!

هی چاقوی کند کهن‌سال! 

زیرِ بارانِ این همه پَر

ردِ گلویِ چند پرنده را 

پنهان خواهی کرد؟!

تو که تا ابد نمی‌توانی

تمام کبوتران بازمانده ازِ آن همه پاییز را

دست آموزِ دانه و دلهره کنی!

به آشپزخانه‌ات برگرد

چیزهای بسیاری هست هنوز

به تساوی تقسیم نکرده‌اند!

▨ 

سیدعلی صالحی

با ترجمه‌ و صدای احمد شاملو