امانوئل ماکرون، رئیس جمهوری فرانسه، در جریان کارزار انتخاباتی این کشور وعده داده بود که مهمترین تدبیر او پس از انتخاب شدن اصلاح قانون کار است. او همچنین تصریح کرده بود که برای تسریع در این کار، اصلاح قانون کار را نه از طریق مصوبۀ مجلس ملی فرانسه، بلکه با فرمان ریاست جمهوری انجام خواهد داد، به طوری که در پایان تابستان سال ٢٠١٧ یکی از مهمترین تدابیر مورد نیاز کشور به اجرا گذاشته شود.

مدتی است نمایشگاهی در شهر پاریس با عنوان "پاریس، شهر سرمشق" دایر شده که به میراث "شهرسازی هوسمانی" اختصاص دارد. برگزارکنندگان این نمایشگاه معتقدند که بارون "ژورژ اوژن هوسمان" (که به حق از او به عنوان بانی و طراح شهر کنونی پاریس یاد می‌شود) نه فقط بنیانگذار پاریس جدید، بلکه نیز بانی سرمشق شهر پایدار است و به همین دلیل می تواند منبع الهام شهرسازی آینده نیز باشد.

اگر چه اکثریت بزرگ فرانسوی‌ها احساس می کنند که نابرابری های اجتماعی در کشورشان بی وقفه در حال افزایش است، اما، آمار و مطالعات میدانی نشان می دهند که این احساس به طرز ناسازگاری پی آمد کاهش نابرابری ها است که از اوایل سدۀ جدید آغاز شده و تا امروز ادامه یافته است. بسیاری از فرانسوی های نسل های پیشین به ویژه کسانی که دورۀ نسبتاً طولانی شکوفایی اقتصادی و فرهنگی سال های پس از دومین جنگ جهانی را تجربه کرده اند، حقیقتاً احساس می کردند که وضعیت فردی و اجتماعی شان در قیاس با گذشته بهبود یافته بود.

"میشل وُنک"، موّرخ فرانسوی در توصیف امانوئل ماکرون او را میراث دار "مادام دواستل"، نویسنده و فیلسوف فرانسوی، معرفی کرده که در زمان خود قصد داشت بخشی از طرفداران پادشاهی مشروطه را با بخشی از چپ فرانسه‌ یا در حقیقت با جمهوری‌خواهان مخالف روبسپیر آشتی دهد. اما خود "وُنک" اعتراف می کند که فرانسۀ امروز شباهت چندانی با فرانسۀ سده های هجده و نوزده میلادی ندارد، مضاف بر اینکه امانوئل ماکرون فرزند زمانه ای است که هنوز تمام و کمال خود را از منظر تاریخی ابداع نکرده است.

چهار روز پیش از واگذاری قدرت به جانشین خود، رییس جمهوری فرانسه، فرانسوا هولاند، چهارشنبه دهم ماه مه، در حضور رییس جمهوری منتخب، امانوئل ماکرون، نخست وزیر و اعضای دولت، رؤسا و اعضای مجالس ملی و سنا و همچنین شماری از نمایندگان انجمن های جامعۀ مدنی در مراسم یادمان برده داری و لغو آن در باغ لوکزامبورگ در مرکز پاریس شرکت کرد.

نخستین دور انتخابات ریاست جمهوری فرانسه در ٢٤ آوریل گذشته به حذف و از میان رفتن حزب سوسیالیست این کشور منجر شد که طی دهها سیطره و اقتدار فکری-سیاسی اش بر کل چپ فرانسه بلامنازعه بود. دو پژوهشگر فرانسوی به نام های "برونو کارسنتی" و "سیریل لومیو" که به تازگی نیز کتابی مشترک با عنوان "سوسیالیسم و جامعه شناسی" منتشر کرده اند می گویند : احیای حزب سوسیالیست فرانسه از این پس به توانایی آن در مقابله با ناسیونالیسم افراطی و لیبرالیسم و همچنین بازتعریف طرح اتحاد اروپا در پرتو اصلاح نظام آموزش عمومی و صیانت از محیط زیست بستگی دارد. آنان معتقدند که در این تلاش احیای دوبارۀ رابطۀ سوسیالیسم و "سوسیولوژی" (جامعه‌شناسی) نقش کلیدی ایفا می کند.

انتخابات ریاست جمهوری فرانسه نظام حزبی این کشور را از اساس دگرگون کرده است. در نتیجۀ آن دو نامزد احزاب سوسیالیست و جمهوری خواهان که طی پنجاه سال زندگی سیاسی این کشور را در سیطرۀ خود داشتند از رقابت های انتخاباتی حذف شده‌اند. جمهوری پنجم فرانسه برای اولین بار یک نامزد مستقل میانه و یک نامزد راست افراطی را در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری رو در روی یکدیگر قرار داده، در حالی که نامزد چپ رادیکال با کسب مقام چهارم تقریباً به اندازۀ مهمترین و باسابقه ترین حزب راست فرانسه – حزب جمهوری خواهان - آرای عمومی را از آن خود کرده است.

دور نخست انتخابات ریاست جمهوری فرانسه روز یکشنبۀ هفتۀ آینده ٢٣ آوریل/ ٣ اردیبهشت ماه برگزار می‌شود. این نخستین بار در جمهوری پنجم فرانسه است که ده روز پیش از رأی‌گیری، ٤ تن از بختِ تقریباً برابر برای راه یافتن به دور دوّم برخوردارند. بخت تقریباً برابر، زیرا در نظرسنجی‌ها ٢ تن از آنان هر یک با کسب ٢٤ درصد آراء در «نیّاتِ رأی‌دهی» در خط مقدم و ٢ تن دیگر با حدودِ ١٩ تا ٢٠ درصدِ آراء، در خط دوم حرکت می‌کنند.

در کنگرۀ معروف شهر "اپینه" در سال ۱٩٧١ که به اتحاد سوسیالیست ها و ایجاد حزب سوسیالیست فرانسه منجر شد فرانسوا میتران رهبر این اتحاد نطق تاریخی ایراد کرد که هم بنیاد اتحاد چپ فرانسه (اتحاد حزب سوسیالیست و حزب کمونیست این کشور) را پی ریزی نمود و همۀ زمینۀ به قدرت رسیدن او را در سال ۱٩۸١ فراهم ساخت. در این نطق تاریخی رییس جمهوری فقید فرانسه، فرانسوا میتران، گفت :

"جنبش شهروندان گویان عادلانه و صدای اعتراض صلح جویانۀ مردم عاصی است. این جنبش، اعتراضی است علیه فقدان کار. اعتراض جوانان گویان است که برای دستیابی به کار خواستار آموزش های حرفه ای مناسب هستند. جنبش شهروندان گویان اعتراضی است علیه ناکارآمدی اداری که به نوبۀ خود فضای انسجام اجتماعی را مسموم کرده است. ما این جنبش اعتراضی را درک و امروز مردم گویان را در طرح مطالبات عادلانه شان همراهی می کنیم."