การเจริญโพชฌงค์ ๗

อินทรีย์ ๕ คือ พละ ๕

สิ่งใดเป็นสัทธินทรีย์ สิ่งนั้นเป็นสัทธาพละ สิ่งใดเป็นสัทธาพละ สิ่งนั้น

มหาสติปัฏฐานสูตร

พระไตรปิฎก ไทย (ฉบับมหาจุฬาฯ) เล่มที่ ๑๐ หน้าที่ ๓๐๑

เราไม่ต้องรู้ทั้งหมดในพระไตรปิฎก แต่ขอให้ใส่ใจ ตั้งใจ เพื่อจะรู้ในพระสูตรคำสอน อันเนื่องด้วยอริยสัจสี่ก่อน ส่วนพระสูตร คำสอน ประกอบอื่นๆ ยังไม่ต้องรู้ ยังจำไม่ได้ ก็ไม่เสียหาย

แต่ถ้าเรารู้พระสูตร คำสอนมากมายในพระไตรปิฎก แต่กลับเข้าไม่ถึงอริยสัจสี่ ความรู้เหล่านั้นก็เปล่าประโยชน์ เพราะความรู้นั้นจะเป็นไปเพื่อความยึดมั่น ถือมั่นว่า อย่างนี้ดี อย่างอื่นไม่ดี อย่างนี้ใช่ อย่างอื่นไม่ใช่

ความรู้นั้นจะเป็นไปเพื่อยกตน และเพ่งเล็ง ตำหนิคนเหล่าอื่น ออกจากความยึดมั่น ออกจากอัตตา ไม่ได้เลย

อินทรีย์ ๕

อิทธิบาท ๔ และ สัมมัปปธาน ๔ เป็นธรรมที่เกื้อหนุน เคียงคู่กันไป เป็นปัจจัยให้เกิดสติ สมาธิ ปัญญา

โพธิปักขิยธรรม ๓๗ ประการ
๑. สติปัฏฐาน มี ๔ ประการ
๒. สัมมัปปธาน มี ๔ ประการ
๓. อิทธิบาท มี ๔ ประการ
๔. อินทรีย์ มี ๕ ประการ
๕. พละ มี ๕ ประการ
๖. โพชฌงค์ มี ๗ ประการ
๗. มรรค มี ๘ ประการ

สนทนาธรรมตามกาล เรื่องการเจริญสติเวลาใกล้ตาย

สนทนาธรรมตามกาล

ความรู้แจ้งในสังขตธรรม ความรู้แจ้งในปฏิจจสมุปปันนธรรม

รู้ชัดว่าสิ่งนี้ถูกปัจจัยอะไร ปรุงแต่งขึ้นเป็นสิ่งนี้ได้อย่างไร

รู้ชัดว่าสิ่งนี้อาศัยปัจจัยอะไร จึงเกิดสิ่งนี้ขึ้น

ความรู้ชัด ความรู้แจ้ง อย่างนี้ จะทำให้รู้ชัด เห็นชัดในความไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา