Tym razem Paweł Szczepanik czyta o:

"Apokryf" (1990)

"Cinema" (1993)

"Wieża Babel" (1993)

"Po czym poznać łyżkę stołową z bliska" (1997)

A Wiesław Hołdys powiedział:

"Teatr KTO? Przyjaźń, trwanie, awangarda, Zoń."

Dzisiaj czytamy głosy krytyczne o spektaklach:

"Parada Ponurych" (1985)

"Przedstawienie Pożegnalne" (1986)

"Don Giovanni" (1987)

"Do góry nogami" (1988)

A Leopold Wojtan (dyrektor Leo Bar) napisał:

"Z łatwością grać to, co trudne dla innych: oto talent.

Grać to, co niemożliwe dla utalentowanych: oto geniusz.

Oni otrzymali talent. Do geniuszu ciężko się zbliżają.

Odkryli sekret sztuki poskromienia ulicy.

Dziękuję Teatrowi KTO za tę wspaniałą przygodę, w którą nas wciągają."

Rozpoczynamy nowy rozdział książki poświęcony repertuarowym spektaklom Teatru KTO. Przypomnimy opinie o premierach od 1978 roku. W tym odcinku:

"Ogród rozkoszy" (1978)

"Paradis" (1983)

"Lustro" (1984)

"Gmach" (1985)

"Teatr KTO wciąż, jak u samych swych początków, jest przestrzenią wolności i twórczej energii, miejscem spotkania; (...) wciąż poszukuje, odkrywa, buduje, opowiada - teraz: ludziom na wszystkich kontynentach - prawdę o świecie i światach, o nas samych, o naszej tu straszliwej i cudownej przygodzie..."

Bronisław Maj

Druga część czytanek Teatru KTO. Tym razem wracamy do opowieści podszytej literaturą Hrabala, czyli tekst "Zupełny Zoń" Pawła Głowackiego.

SU-TAEK

dyrektor artystyczny Gwangju Theater Festival (Korea)

"Teatr KTO wie, jak sprawić, by sztuka szła ręka w rękę ze sprawami społecznymi. Jesteśmy zawsze wzruszeni jego krytycznymi w obserwacjach przedstawieniami, ponieważ zespół nie stroni od momentów silnie emocjonalnych. KTO podczas swoich festiwali posługuje się mottem zaczerpniętym z wielkiej sztuki, przypomina nam o marzeniach i nadziejach wielkich artystów."

Paweł Szczepanik zaprasza na kolejne czytanki Teatru KTO. W tym odcinku pierwsza część tekstu Pawła Głowackiego "Zupełny Zoń"

Zapraszamy!

Prof. dr hab. Emil Orzechowski

"Tak jak Cricot to Tadeusz Kantor, STU to Krzysztof Jasiński, tak KTO to Jerzy Zoń: wyjątkowy, wytrwały, konsekwentny."

Zapraszamy do wysłuchania fragmentów tekstu prof. Włodzimierza Szturca pod tytułem "Kto w ruchu". Doskonałym pretekstem do rozmowy o ruchu właśnie jest Międzynarodowy Dzień Tańca, przypadający 29 kwietnia.

Czyta: Georgina Gryboś

Na drugą cześć ww tekstu zaprasza Państwa redaktor Paweł Szczepanik.

"KTO to pierwszy teatr, który miałem okazję obserwować od kuchni i od razu zauważyłem, że jest to kuchnia najwyższych lotów. W tym garnku miesza się wiele precyzyjnie dozowanych smaków. I jak w przypadku każdej doskonałej strawy, cały czas ma się ochotę na jeszcze."

Robert Makłowicz

Pierwsza część powyższego tekstu - polecamy do słuchania!

prof. dr hab. Franciszek Ziejka

"nie zabrakło odwagi na realizację pięknego snu o wielkiej historii Jagiellońskiej Wszechnicy Jerzemu Zoniowi, który z okazji obchodów wielkiego jubileuszu 600-lecia odnowienia Akademii Krakowskiej zrealizował na największej scenie - Rynku krakowskim - widowisko teatralne zapierające dech w piersi, spektakl, w którym na równych prawach grali aktorzy, światło, muzyka, a nade wszystko niezwykła scenografia."

"Lubię takich ludzi jak Jerzy Zoń, dyrektor Teatru KTO. Każdy by lubił, bo na ogół lgniemy do tych, którzy zarażają otoczenie pozytywną energią i dziecinną bezinteresownością działania. Jerzy Zoń jest artystą, a artystom bywa wyjątkowo do twarzy z brakiem pazerności na dobra doczesne." - pisze Elżbieta Konieczna

Druga odsłona podcastu Teatru KTO - tym razem czytająco zaprasza redaktor Radia Kraków i Off Radia Kraków - Paweł Szczepanik.

Czytane tekst pochodzą z jubileuszowego wydawnictwa Teatru KTO z roku 2018, kiedy to Teatr świętował 40 lat działalności.

Jan Kanty Pawluśkiewicz:

"Jarzy Zoń i Teatr KTO to zjawisko teatralne niezwyczajne. Niezwyczajne dla Krakowa, w którym tworzy spektakle zachwycające widzów w Europie i obu Amerykach; tworzy sztukę osobną, współczesną - niezwykle widowiskową i emocjonalną zarazem. Sceną dla nich bywa konwencjonalny plac targowy, ulica handlowa czy deptak - kiedy przystanie tam Teatr KTO, w tych miejscach doznaje się wzruszeń. Na tej scenie oglądamy historie i obyczajowość. Magiczny i egzotyczny świat wspomnień, ale i współczesną brutalność. To wszystko rzetelnie przekonywujące, ale i wzruszające, niepodobne do niczego, gdyż Zoniowe spektakle to zjawiskowe: Liryka i Dynamika."