
Sign up to save your podcasts
Or

![The DutchXploiters [GR]](https://podcast-api-images.s3.amazonaws.com/corona/show/6328795/logo_300x300.jpeg)
Θεματική μήνα: V/H/S franchise
Συνεχίζουμε λοιπόν το ταξίδι στις βιντεοκασέτες, και αυτή τη φορά έχουμε το V/H/S που "έσωσε" το franchise μετά τα αποτυχημένα V/H/S/2 και V/H/S Viral. Το πρώτο πράγμα που συνέβαλε σε αυτό ήταν η συμμετοχή του Shudder, το οποίο αυτόματα ανέβασε και το μπάτζετ και το advertisement. Παράλληλα, παρατηρούμε μια αλλαγή κατεύθυνσης ως προς το καλλιτεχνικό κομμάτι του τρόμου, καθώς είναι ξεκάθαρο πως δίνεται έμφαση στο shock value του gore, κάτι που φαίνεται και επόμενα V/H/S. Συζητάμε λοιπόν αν όντως η ταινία τα καταφέρνει να φέρει κάτι διαφορετικό που είναι ουσιαστικό ή είναι ένα ακόμα gimmick επικαλυμμένο με gore. Γι' αυτό πάρτε τα ΜΟΣΚΟΟΥ ΜΙΟΥΛ σας και απολαύστε το V/H/S/94!
Θεματική μήνα: V/H/S franchise
Σε αυτό το επεισόδιο των the DutchXploiters πιάνουμε το V/H/S (2012), ένα anthology τρόμου που παίζει με το found footage και δίνει μικρόφωνο σε διαφορετικούς δημιουργούς για να ξεδιπλώσουν τη δική τους εκδοχή του horror. Μιλάμε για το πώς λειτουργεί το format με τις ξεχωριστές ιστορίες, ποιες ενότητες ξεχωρίζουν και ποιες χάνονται, και πώς η αισθητική του «βρώμικου» βίντεο χτίζει ένταση αλλά και δοκιμάζει την υπομονή.Συζητάμε για το πόσο άνισο μπορεί να γίνει ένα τέτοιο project, πότε το χάος δουλεύει υπέρ του και πότε όχι, αλλά και για το τι κάνει το V/H/S να έχει αποκτήσει cult status μέσα στα χρόνια.
Θεματική μήνα: φιλμογραφία John Waters
Σε αυτό το επεισόδιο των the DutchXploiters συνεχίζουμε τη βουτιά στον κόσμο του John Waters με το Female Trouble (1974), μια από τις πιο χαρακτηριστικές ταινίες της περιόδου του “trash” σινεμά του. Μιλάμε για την Dawn Davenport και την κατηφόρα της προς τη δόξα, το έγκλημα και την απόλυτη διαστροφή, μέσα από μια ιστορία που σατιρίζει ανοιχτά την εμμονή με την ομορφιά, τη φήμη και τη διασημότητα.Συζητάμε πώς ο Waters σπρώχνει ξανά τα όρια του κακού γούστου, πώς χρησιμοποιεί το σοκ και το χιούμορ για να σχολιάσει την κοινωνία και πώς η Divine γίνεται το απόλυτο σύμβολο αυτού του αναρχικού κινηματογραφικού σύμπαντος. Μια ταινία ωμή, προκλητική και εντελώς ανεξάρτητη, που δείχνει ξεκάθαρα γιατί ο Waters έγινε μια από τις πιο ιδιαίτερες φωνές του cult σινεμά.
Θεματική μήνα: φιλμογραφία John Waters
Μετά από άλλο ένα βαρύ επεισόδιο, αποφασίσαμε να το ελαφρύνουμε αρκετά, και να μιλήσουμε για το Polyester του 1981. Μια αμιγώς κωμωδία στο είδος της, με το κλασικό αναγνωρίσιμο καστ από το σύμπαν του John Waters, και φυσικά για άλλη μια φορά με την απόλυτη σταρ, ΝΤΙΒΑΙΝ. Όπως θα ακούσετε και στο επεισόδιο, συζητάμε τι κάνει τη συγκεκριμένη ταινία ξεχωριστή σε σχέση με τις υπόλοιπες, γιατί πετυχαίνει αυτό που θέλει, αλλά και γιατί να τη δεις πέρα από αυτό. Μιλάμε για μια απίστευτα αστεία κωμωδία, με on point αλλά και in your face σάτιρα, που πετυχαίνει το σκοπό της, και δεν προσπαθεί να κάνει κάτι παραπάνω για να εντυπωσιάσει. Πάρτε τα ΜΟΣΚΟΟΥ ΜΙΟΥΛ σας και απολαύστε το Polyester!
Θεματική μήνα: φιλμογραφία John Waters
Ελπίζουμε να έχετε συνέλθει από το σοκ του προηγούμενου επεισοδίου. Σήμερα επιλέξαμε να πάμε λίγο πιο χαλαρά, συνεχίζοντας όμως με John Waters. Και ξέρετε τι σημαίνει αυτό, animal cruelty σε κοτόπουλα. Αυτή τη φορά τουλάχιστον ήταν απλά η πρώτη σκηνή και τέλος. Mondo Trasho λοιπόν, η ταινία απ' την οποία ξεκίνησαν όλα. Αυτό το περίεργο, άρρωστο, αλλά και πανέμορφο κινηματογραφικό σύμπαν του John Waters με σταρ ποια άλλη, την Divine. Μιλάμε για μια ασπρόμαυρη βουβή ταινία μιας ώρας και 26 λεπτών, που θα μπορούσε άνετα να είναι απλά 26 λεπτά. Πάρτε τα ΜΟΣΚΟΟΥ ΜΙΟΥΛ σας και συνεχίστε μαζί μας το ταξίδι στο άγνωστο, καθώς εξερευνούμε τον κόσμο του John Waters!
Εκατοστό επεισόδιο των DutchXploiters και το γιορτάζουμε όπως πρέπει: με το Pink Flamingos (1972)! Μπαίνουμε στον κόσμο του John Waters και μιλάμε για το πόσο ακραίες και προκλητικές ήταν οι ταινίες του για την εποχή, πώς έσπρωχνε τα όρια του «κακού γούστου» και τι ήθελε πραγματικά να σατιρίσει και να θίξει μέσα από αυτή την πρόκληση.Συζητάμε πώς μια τόσο θρυλική ταινία φτιάχτηκε με ελάχιστο budget, με DIY νοοτροπία και απόλυτη ελευθερία, και πώς αυτή η ωμότητα έγινε τελικά το σήμα κατατεθέν της. Και με αφορμή το Pink Flamingos, ανοίγουμε και μια πιο γενική κουβέντα: τι σημαίνει να κρίνεις μια ταινία; Πού τελειώνει η αντικειμενικότητα και πού αρχίζει το καθαρά υποκειμενικό;Πάρτε τα ΜΟΣΚΟΟΥ ΜΙΟΥΛ σας και ελάτε σε ένα επετειακό επεισόδιο που δεν θα μπορούσε να είναι πιο… DutchXploiters.
Θεματική μήνα: Home Invasion
Κλείνει λοιπόν η θεματική μας με άλλη μια 2000s ταινία η οποία ξεφεύγει από το συνηθισμένο ρεπερτόριο του ποντκαστ. Panic Room λοιπόν, του David Fincher. Ενός από τους καλύτερους σκηνοθέτες της γενιάς μας, αλλά και όλων των εποχών. Ένας μάστερ με την κάμερα, λάτρης της γλώσσας του σώματος αλλά και άρρωστος με τη λεπτομέρεια, ο οποίος μπορεί να πάρει το οτιδήποτε και να στο κάνει να φαίνεται πολύ καλύτερο απ' όσο είναι. Το Panic Room είναι μι απλή ταινία, με απλό premise, η οποία δεν προσπαθεί να μαγέψει τα πλήθη αλλά σου δίνει στο 200% αυτό που μπαίνεις στην αίθουσα να δεις και γι' αυτό υπάρχει μόνο respect για αυτή την ταινία. Πάρτε τα ΜΟΣΚΟΟΥ ΜΙΟΥΛ σας και απολαύστε το Panic Room καθώς έρχεται το 100 επεισόδιο.!
Υ.Γ.: το βιβλίο που αναφέρεται στο επεισόδιο είναι το Talking with Psychopaths and Savages.
Θεματική μήνα: Home invasion
Αυτή τη φορά επιστρέφουμε σε μια τρομακτική εποχή, early 2000s, και δυστυχώς όχι λόγω της καλής ποιότητας τρόμου που προσέφεραν οι ταινίες, αλλά λόγω το ότι ήταν τρομακτικό ότι έβγαιναν ταινίες τρόμου. The Strangers λοιπόν, του Bryan Bertino. Μια από τις ταινίες που είναι ο ορισμός του προϊόν της εποχής της. Με τη Liv Tyler στον πρωταγωνιστικό ρόλο, με αρκετά προβλήματα, αλλά και iconic μάσκες και αφίσα ταινίας. Το The Strangers είναι από τις ταινίες που αν ρωτήσεις κάποιον που την έζησε την ταινία όταν βγήκε θα σου πει "α ναι καλό το The Strangers. Αυτό με τη Liv Tyler και τους τύπους με τις μάσκες", και θα σταματήσει εκεί η κουβέντα. Εξετάζουμε λοιπόν το κατά πόσο είναι καλή ταινία και αν έχει αντέξει στο πέρασμα του χρόνου. Γι' αυτό πάρτε τα ΜΟΣΚΟΟΥ ΜΙΟΥ σας και απολαύστε το The Strangers.
Θεματική μήνα: Home invasion
Συνεχίζουμε λοιπόν δυναμικά τις εισβολές σε σπίτια με μια πιο left field επιλογή, το A Clockwork Orange του μοναδικού Stanley Kubrick. Adaptation από τη νουβέλα του Anthony Burgess το 1962, μιλάμε για άλλη μια μεγάλη και ξεχωριστή ταινία στη φιλμογραφία του Kubrick. H ταινία πέρα από τις iconic σκήνες, όπως αυτή με τα μάτια του τεράστιου Malcolm McDowell, έχει να θίξει κοινωνικά ζητήματα, εξερευνά τη φύση του "κακού" και από που αυτό προέρχεται, αλλά και πως αποτυγχάνει η κοινωνία και οι δομές της να βοηθήσουν. Πάρτε τα ΜΟΣΚΟΟΥ ΜΙΟΥΛ σας και απολαύστε το αριστούργημα που λέγεται A Clockwork Orange.
Θεματική μήνα: Home invasionΣε αυτό το επεισόδιο των the DutchXploiters μιλάμε για το Funny Games (1997) του Michael Haneke και για το πώς η ταινία δεν βασανίζει μόνο τους χαρακτήρες της, αλλά και τον ίδιο τον θεατή. Πέρα από το τι συμβαίνει στην ιστορία, στεκόμαστε σε ό,τι συμβαίνει «πίσω» από αυτή: τα σπασίματα του τέταρτου τοίχου, τα βλέμματα στην κάμερα, το περιβόητο rewind που ακυρώνει την κάθαρση και υπενθυμίζει ποιος έχει τον έλεγχο. Μιλάμε για το πώς ο Haneke μετατρέπει το home invasion σε σχόλιο πάνω στα reality show και την μιντιακή πραγματικότητα.Αναφέρουμε και το Funny Games U.S. (2007), το σχεδόν καρέ-καρέ remake της αυστριακής ταινίας, γυρισμένο για αγγλόφωνο και κυρίως αμερικανικό κοινό, με καλύτερο distribution αλλά την ίδια ακριβώς πρόθεση: να μην προσφέρει εύκολη απόλαυση. Συζητάμε τι σημαίνει να αναπαράγεις την ίδια ταινία αυτούσια, αν αλλάζει κάτι στο impact και γιατί το Funny Games παραμένει ένα από τα πιο προκλητικά και άβολα φιλμ της σύγχρονης ευρωπαϊκής κινηματογραφίας.
From the publisher's feed