
Sign up to save your podcasts
Or

![The DutchXploiters [GR]](https://podcast-api-images.s3.amazonaws.com/corona/show/6328795/logo_300x300.jpeg)
Θεματική: Φιλμογραφία Γκασπάρ Νοέ
Φτάσαμε λοιπόν στο τέλος αυτού του ταξιδιού με τον Γκασπάρ Νοέ, και προφανώς κλείνουμε με την τελευταία του (μέχρι σήμερα) ταινία, το Vortex. Μια ταινία που για πολλούς λόγους δε θυμίζει καθόλου ταινία Νοέ. Ήταν σα να περίμενε τόσα χρόνια, να φτάσει προς το τέλος της η φιλμογραφία του, ώστε να καταπιαστεί με κάτι το οποίο ούτε θα σοκάρει, ούτε θα είναι controversial. Αντ'αυτού επέλεξε να πει μια απλή ιστορία για ένα ζευγάρι ηλικιωμένων, υποδυόμενοι από τους Dario Argento και Françoise Lebrun, με την τελευταία να πάσχει από άνοια. Μια κατά κάποιο τρόπο τρομακτική ιστορία για άλλη μια φορά, με τον Γκασπάρ Νοέ να μιλά για τον τρόμο του να χάνεις το μυαλό σου. Κλείνοντας, συζητάμε το τι εστί Γκασπάρ Νοέ, το πόσο σημαντικός είναι για το σινεμά, αλλά ταυτόχρονα και τα αρνητικά του που δεν μπορούμε να παραβλέψουμε. Τέλος, δίνουμε και ένα ranking των ταινιών του. Πάρτε τα ΜΟΣΚΟΟΥΛ ΜΙΟΥΛ σας και απολαύστε το Vortex.
Θεματική μήνα: Φιλμογραφία Gaspar Noe.
Σε αυτό το επεισόδιο των the DutchXploiters, μιλάμε για το Enter the Void (2009) και βγαίνουμε από την αίθουσα περισσότερο ζαλισμένοι παρά συγκινημένοι. Η διάρκεια τεντώνεται χωρίς σαφή λόγο, η αφήγηση χάνει παλμό όταν ο πρωταγωνιστής βγαίνει τόσο νωρίς από το κάδρο, κι όσο προχωρά το φιλμ η υπομονή δοκιμάζεται. Στο φινάλε, τα τελευταία είκοσι λεπτά βουτάνε σε μια αυτάρεσκη σήραγγα με ασταμάτητες σεξουαλικές σκηνές και αυθαιρεσία που εξαντλεί. Ναι, υπάρχουν 2-3 στιγμές που μαγνητίζουν και μερικά τεχνικά κόλπα που αξίζουν αναφορά, αλλά συνολικά μιλάμε για έργο που απευθύνεται σε πολύ συγκεκριμένη μερίδα κοινού.
Και επειδή μετράμε πλέον πόσο “Gaspar Noe” είναι κάθε ταινία του, τη βαθμολογούμε στα 10. Πάρτε τα ΜΟΣΚΟΟΥ ΜΙΟΥΛ σας και ελάτε.
Θεματική: Φιλμογραφία Γκασπάρ Νοέ
Ελπίζουμε να κάνατε ένα διάλειμμα από το Irreversible και να γεμίσατε τις μπαταρίες σας, γιατί θα το χρειαστείτε. Climax λοιπόν, αυτή τη φορά. Μια ταινία για την ομορφιά του να χορεύεις, αλλά και για τον εφιάλτη να μην έχεις τον έλεγχο του εαυτού σου όταν έχεις κάνει LSD. Εδώ είναι που έρχονται όλα τα συστατικά που συνθέτουν μια ταινία Γκασπάρ Νοέ τεχνικά και τελειοποιούνται. Μονόπλανα, Dutch angles, tracking shots, απίστευτη παλέτα χρωμάτων, πολύ κόκκινο και πράσινο, και πάνω απ'όλα παράνοια. Πάρτε μια βαθιά ανάσα και απολαύστε το Climax!
Θεματική: Φιλμογραφία Γκασπάρ ΝοέΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: Η ταινία περιέχοει ακραίες, σοκαριστικές σκηνές, συμπεριλαμβανομένης σεξουαλικής βίας. Συνεχίστε με δική σας ευθύνη.Θεματική μήνα: Φιλμογραφία Gaspar Noe. Σε αυτό το επεισόδιο των DutchXploiters εξετάζουμε το Irreversible (2002). Μια ταινία που χαρακτηρίζεται από τηνανάποδη αφήγηση, την ζαλιστική κάμερα, τα μακροσκελή μονοπλάνα, το επιθετικό sound design της και τους Cassel–Bellucci–Dupontel στα κόκκινα. Αναλύουμε πώς αυτά χτυπάνε στη φυσιολογία του θεατή και αποδομούμε τις πιο αμφιλεγόμενες σκηνές.Και επειδή πλέον μετράμε πόσο Gaspar Noe είναι κάθε ταινία, ανοίγουμε τα κουτάκια μας (Μονοπλανα, ναρκωτικά, γυναικεία βία, γυμνό, κ.ά.) και τη βαθμολογούμε στα 10.
Άλλο ένα Halloween λοιπόν, άλλο ένα σπέσιαλ επεισόδιο. Το Trick 'r Treat με τα χρόνια κέρδισε τη θέση της σαν μια go to Χαλλοουίν, κυρίως με την ατμόσφαιρά της. Παντού κολοκύθες, λυκάνθρωπο, βαμπίρ, κρίπι παιδάκια, και απλά παιδάκια που βγαίνουν στους δρόμους για κέρασμα ή φάρσα. Από αυτή την περιγραφή θα έλεγε κανείς ότι είναι η ιδανική ταινία να δεις. Στην πραγματικότητα δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα καθώς η ταινία έχει μονάχα αυτά και τίποτα άλλο. Για κάποιους μπορεί να είναι αρκετό. Για κάποιους όχι. Η ταινία του Michael Dougherty είναι μια horror movie για παιδιά. Όπως και μια άλλη μετέπειτα ταινία του, το Crampus. Σας αφήνουμε λοιπόν να αποφασίσετε εσείς για το αν αξίζει τη φήμη της ή όχι. Πάρτε τα ΜΟΣΚΟΟΥ ΜΙΟΥΛ σας και απολαύστε το Χαλλοουίν!
Θεματική: Φιλμογραφία Γκασπάρ Νοέ
Δεύτερη ταινία Γκασπάρ Νοέ λοιπόν, και αποφασίσαμε να βάλουμε λίγο χρώμα και λίγο σεξ σε αυτό το podcast. To Love του 2015 είναι άλλη μια controversial ταινία από τον αγαπημένο μας Αργεντινό. Αυτή τη φορά όχι επειδή σοκάρει με τις ακραίες και βίαιες σκηνές του, αλλά λόγω του πόσο γυμνό μπορεί να μπει σε μια ταινία. Σε αυτή τη θεωρητική ερώτηση ο Γκασπάρ απάντησε "ΝΑΙ". Μια ταινία που σίγουρα κάτι έχει να πει, σίγουρα μιλάει για τον έρωτα και την απόγνωση, αλλά ταυτόχρονα έχει και το μεγάλο "ΕΓΩ" του καταλήγει να είναι self-indulgent. Από τεχνικής άποψης θα μπορούσε άνετα να διδάσκεται σε σχολές κινηματογράφου για την εικόνα της και την κινηματογραφία της. Ταυτόχρονα όμως χάνει το δρόμο της και καταλήγει να γίνεται exploitation...
Πάρτε τα ΜΟΣΚΟΟΥ ΜΙΟΥΛ σας και love or hate το Love.
Θεματική μήνα: Φιλμογραφία Gaspar Noe
Ξεκινάμε λοιπόν με κάτι διαφορετικό αυτή τη φορά. Θεματική πάνω στη φιλμογραφία συγκεκριμένου σκηνοθέτη. Gaspar Noe λοιπόν. Ο αργεντινός που σπούδασε κινηματογράφο στη Γαλλία και αποτελεί αναμφίβολα ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα. Με ταινίες που έχουν σοκάρει, με ταινίες που έχουν αφήσει το στίγμα τους με το πόσο ωμές είναι μερικές φορές, αλλά και ότι συνεχώς επιλέγει να θίγει ταμπού τον κάνουν έναν πολύ ξεχωριστό σκηνοθέτη, love him or hate him. To I Stand Alone είναι μια ταινία. Με ένα φινάλε που έχει μείνει χαραγμένο, και ιδέες και στυλ που μετέπειτα θα ταυτίζονταν με το όνομά του. Πάρτε τα ΜΟΣΚΟΟΥ ΜΙΟΥΛ σας και απολαύστε το ξεκίνημα στην ωδή του Gaspar Noe.
θεματική μήνα: Jaws exploitation
Φτάνουμε λοιπόν στο τέλος της θεματικής και δε θα μπορούσαμε να κλείσουμε με άλλη ταινία. Το 1975 ο Σπίλμπεργκ αποφάσισε να αλλάξει το σινεμά μια για πάντα. Όρισε το τι σημαίνει blockbuster, έδειξε ότι μια ταινία μπορεί να πάρει wide release και να κόψει αμέτρητα εισιτήρια, να βγάλει στην επιφάνεια το φόβο των ανθρώπων για τους καρχαρίες, αλλά πάνω απ' όλα να φτιάξει μια ταινία που στέκεται μέχρι και σήμερα και it is as close to a perfect movie you can get. Οπότε πάρτε τα ΜΟΣΚΟΟΥ ΜΙΟΥΛ σας και απολαύστε το Jaws, μιας και είναι η 50η επέτειός του.
Κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα από τις ταινίες που exploitαρανε το Jaws και ασχολούμαστε με μια μικρού μήκος ταινία φαντασίας. Απολαύστε την κουβέντα με τον Βαγγέλη, ο οποίος είναι βοηθός σκηνοθέτη στη μικρού μήκους ταινία "Ο Άρρωστος 1789" από την Ειρήνη Καραγκιοζίδου.
Συνέχεια λοιπόν, στη θεματική ταινιών που έκαναν exploit την επιτυχία του Jaws, και αυτή τη φορά έχουμε δύσκολη ταινία. Και όχι επειδή έχει graphic violence ή είναι σκληρό το περιεχόμενό της, αλλά επειδή υπάρχει φόβος να σε πάρει ο ύπνος όσο τη βλέπεις. Μιλάμε λοιπόν για το Alligator του 1980. Δεν έχουμε πολλά να πούμε στην περιγραφή, γιατί δεν είχαμε και τίποτα να πούμε στο επεισόδιο. Αυτό είναι το επεισόδιο. Δεν έχουμε κάτι παραπάνω. (Ξανα)δείτε το Jaws για να προετοιμαστείτε κατάλληλα για το επόμενο.
From the publisher's feed