เรื่องราวชิงไหวชิงพริบ แก้เกมกันระหว่างครุฑกับนาค ฝ่ายหนึ่งคือ ผู้ล่า อีกฝ่ายหนึ่งคือผู้ถูกล่า พญานาคจะแก้ไขสถานการณ์นี้อย่างไร ติดตามได้ใน ตอนนี้

พญานาคสามารถแปลงกายเป็นมนุษย์ได้ แต่ก็จะต้องกลับไปอยู่สถานะนาคเหมือนเดิมใน ๕ สถานการณ์ และเรื่องราวของนาคเมื่อต้องมาเจอกับคู่ปรับคือ พญาครุฑ

พญานาคมีอยู่ ๓ ระดับ คือ ระดับล่าง ระดับกลาง ระดับสูง ระดับ สูงก็อยู่บนสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา ระดับกลางๆ ก็ลดหย่อนลงมา ระดับ ล่างก็อยู่ในระดับพื้นมนุษย์ มีบ้านเมือง ที่สวยสดงดงามพอสมควร ท่านเป็นผู้ ปกครองชุมชนนาคในละแวกลำน้ำโขงนั้น ซึ่งกว้างขวางมาก

รับชมแบบ วิดีโอ : https://www.youtube.com/watch?v=pNFdurIXiWo&t=82s

พญานาคตอนที่ 2 นาคแต่ละชนิดที่พญาครุฑไม่สามารถจับได้ และเรื่องราวของพญานาค

รับชมแบบ VDO : https://www.youtube.com/watch?v=TVg3Q93bAUU

การเจริญเมตตานั้น เป็นการบำเพ็ญบุญอย่างหนึ่ง ซึ่งเมื่อเจริญอย่างต่อเนื่องก็จะกลั่นตัวเองเป็นบารมี แถมยังมีอานุภาพคุ้มครองป้องกันภัยในปัจจุบัน ดังนั้น ท่านทั้งหลายจงหมั่นบำเพ็ญกุศลให้ถึงพร้อม ทั้งทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา และเจริญเมตตาจิตให้เกิดขึ้น โดยการนึกถึงความรักตัวเองเป็นต้นแบบ ว่าเรารักตนเอง ปรารถนาความสุขความเจริญให้แก่ตัวเราเองเช่นไร เราก็นึกแผ่ขยายความรักความความปรารถนาดีไปยังบุคคลอื่น สัตว์และสิ่งอื่นเช่นเดียวกันนั้น ก็จะได้ชื่อว่า ทำตามแบบอย่างพระบรมศาสดา ชีวิตของเราก็จะมีแต่เจริญขึ้นแต่เพียงอย่างเดียว เพราะบุคคลผู้เป็นที่รักของมหาชนนั้น จะประกอบกิจการงานสิ่งใด ก็ย่อมได้รับการช่วยเหลือค้ำจุน จะสั่งสมบุญสร้างบารมี ก็จะมีผู้คอยสนับสนุนให้ประสบความสำเร็จอย่างง่ายๆ จะมีความสุขความเจริญอย่างต่อเนื่อง ตราบวันเข้าถึงบรมสุขคือพระนิพพาน

ชมแบบวิดีโอ : https://www.youtube.com/watch?v=xOW9jpwJYis

ฝ่ายพระเจ้าปิลยักขราช ได้เห็นภาพของฤษีทั้งสองแล้ว ก็รู้สึกสงสารยิ่งนัก ได้ทรงปลอบใจให้ทั้งสองคลายความโศกว่า “ขอผู้เป็นเจ้าทั้งสอง อย่าได้คร่ำครวญถึงสามะบุตรผู้ถึงพร้อมด้วยคุณความดี ว่าเขาถูกเราฆ่าตายเสียแล้ว แล้วใครจะเลี้ยงดูพวกเราเลย...แม้จะสิ้นสามะแล้ว ข้าพเจ้านี่แหละจะขอเลี้ยงดูผู้เป็นเจ้าทั้งสองอยู่ในป่าใหญ่นี้เอง

ถ้อยดำรัสของพระราชา ปานประดุจถูกสายฟ้าฟาดลงกลางกระหม่อม ของทุกูลฤษี จนฤษีไม่อาจทำสิ่งใดได้ ได้แต่นิ่งงันอยู่อย่างนั้น 

...ข้าแต่พระราชา ความทุกข์ที่ถูกศรอาบยาพิษแทงทะลุร่างกายแม้จะมีมาก แต่ก็เป็นเพียงความทุกข์กายที่ข้าพระองค์อดกลั้นได้ แต่ความทุกข์ที่เกิดจากการไม่ได้เห็นบิดามารดาอีกนั้น นับว่าเป็นความทุกข์ทรมานใจยิ่งกว่าทุกข์เพราะถูกยิงเสียอีก

...บิดามารดาทั้งสอง เมื่อไม่ได้พบข้าพระองค์ ท่านคงต้องร้องไห้ถึงข้าพระองค์ตลอดราตรี อาจสูญสิ้นชีวิตไปในกึ่งราตรี หรือที่สุดแห่งราตรี ดุจแม่น้ำน้อยในฤดูร้อน เมื่อถูกแสงแดดแผดเผาก็จักเหือดแห้งไป

ฤๅษีทั้งสองได้รับการปลอบโยนจากสุวรรณสามที่จะคอยช่วยดูแลท่านทั้งสองเป็นอย่างดี ไม่ต้องกังวลแต่อย่างใด จากนั้น สุวรรณสามได้ทำเส้นทางติดเชือกให้แก่ฤๅษีทั้งสอง แต่เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็กลับมาบังเกิดขึ้นกับสุวรรณสามอีกครั้งเมื่อได้พบกับพระราชาที่กำลังออกล่าสัตว์