Tłusta Owca

Co zrobić, kiedy jesteś pewien, że Bóg Cię do czegoś powołał, jesteś posłuszny, modlisz się, pracujesz — a owoców prawie nie widać?

W tym odcinku Tłustej Owcy dzielę się czymś bardzo osobistym: momentami zniechęcenia, kiedy zastanawiałam się, czy to, co robimy dla Boga, naprawdę ma sens.

Przełom przyszło przez jedno zdanie:

„Nie robicie tego dla owoców. Robicie to dlatego, że Bóg wam to zlecił.”

Patrzymy również na życie Jezusa. Tysiące ludzi szły za Nim, kiedy działy się cuda, ale pod krzyżem niemal wszyscy zniknęli. Po ludzku Jego misja mogła wyglądać jak porażka. A właśnie wtedy dokonywało się największe zwycięstwo.

Krzyż nie wyglądał jak sukces. Owoc był jeszcze ukryty.

Dzisiaj miliony ludzi idą za Chrystusem dlatego, że Jezus pozostał posłuszny Ojcu wtedy, kiedy Jego oczy nie mogły jeszcze oglądać pełni tego, co z tego posłuszeństwa wyrośnie.

Być może Ty również jesteś w takim miejscu.

Modlisz się od lat.Robisz to, co Bóg Ci pokazał.

Siejesz.A ziemia nadal wygląda na pustą.

Nie karm swojej wiary tym, co widzą Twoje oczy. Karm ją tym, co powiedział Bóg.

Owoc potrzebuje czasu. Wytrwałość daje ziarnu możliwość wzrostu.

A kiedy nie rozumiesz, dlaczego nic się nie zmienia, zrób to, co Asaf w Psalmie 73: przestań szukać odpowiedzi we wszystkim, co dzieje się wokół, i wróć do obecności Boga. Tam serce odzyskuje pokój.

Twoim największym sukcesem nie jest imponujący rezultat. Jest nim wierność Bogu.

Resztę owocu być może zobaczysz później.

00:00 Wstęp i zachęta

00:16 Projekty i wizje służby

01:54 Kryzys braku owoców

04:13 Telefon który zmienił perspektywę

06:20 Ukryte owoce Jezusa

12:43 Wierność zamiast liczb

14:35 Wytrwałość gdy nie widać

17:52 Jan Chrzciciel i Boża ocena

20:02 Psalm 73 i pytanie dlaczego

23:54 Zakończenie i wezwanie

Czy adopcja to ogromne ryzyko? Tak. Ale czy rodzicielstwo w ogóle można przeżyć bez ryzyka?

W tym odcinku Tłustej Owcy rozmawiam z Igą Liziniewicz o adopcji, rodzicielstwie i o tym, co dzieje się z człowiekiem, kiedy decyduje się naprawdę wziąć odpowiedzialność za drugą osobę.

Iga opowiada o swojej drodze do adopcji, przygotowaniach, lękach, stereotypach dotyczących dzieci adopcyjnych i o tym, dlaczego chce odczarowywać adopcję jako temat tabu.

Rozmawiamy również o czymś znacznie szerszym: co dzieci robią z nami jako ludźmi?

Rodzicielstwo obnaża naszą słabość. Zdejmuje maski. Pokazuje, że nie jesteśmy tak cierpliwi, mocni i doskonali, jak czasami o sobie myśleliśmy. Ale właśnie przez to może nauczyć nas pokory, miłości i rezygnowania z życia skupionego wyłącznie na sobie.

Dotykamy też trudniejszych tematów: ran przekazywanych z pokolenia na pokolenie, błędów popełnianych przez rodziców i odwagi potrzebnej, żeby powiedzieć własnemu dziecku: „Tak, tutaj zawiodłam. Nie będę się usprawiedliwiać.”

Bo dobry rodzic nie musi być rodzicem doskonałym.

Rozmawiamy również o adopcji z perspektywy Ewangelii — o usynowieniu, o ryzyku miłości i o tym paradoksie, który pokazywał Jezus: próbując za wszelką cenę zachować swoje życie, można je stracić, a oddając je z miłości, można odkryć życie znacznie głębsze.

Adopcja jest piękna. Rodzicielstwo jest trudne. Miłość kosztuje. Ale warto kochać tyle osób, ile tylko możemy.

01:22 Skąd pomysł na adopcję

02:22 Decyzja z Maćkiem

04:20 Adopcja bez tabu

05:31 Obawy i FAS

06:59 Dlaczego dziś bez dzieci

07:54 Późne rodzicielstwo i dwójka

11:05 Proces adopcyjny i kursy

14:57 Świadome rodzicielstwo

17:37 Przerwanie rodzinnych schematów

22:57 Sezony życia i kościół

25:48 Jak dzieci nas zmieniają

28:47 Bezsilność bez Boga

29:14 Ratownik na standby

30:56 Rodzicielstwo i umieranie

32:28 Macierzyństwo zdejmuje maski

33:39 Rozmowa z dorosłą córką

36:52 Wartość w Bogu

39:04 Adopcja i drugi telefon

40:13 Misja na TikToku

44:21 Pytania o pochodzenie

47:16 Wiara a adopcja

50:27 Wiara to ryzyko

51:35 Najlepsza mama jaką masz

52:58 Zachęta do adopcji

54:12 Pożegnanie

-----------------------------------------------------------------------------Wspieraj mnie na Patronite ► https://patronite.pl/agatastrzyzewskaSzkoła Pasji i Wizji ► https://agatastrzyzewska.com/szkola/Więcej:Subskrybuj ► http://bit.ly/2r2Xz6d Newsletter ►http://agatastrzyzewska.com/zapis/ Podcast ► https://agatastrzyzewska.com/podcast/Instagram ► / agatastrzyzewska Facebook ► / agatastrzyzewskacom Moja strona ► http://agatastrzyzewska.com/ Społeczność Tłusta Owca ► https://tlustaowca.pl Konferencje online ► https://agatastrzyzewska.com/shop/ kontakt ► [email protected]

Jakiego jestem wyznania? Czy jestem katoliczką? Protestantką? Charyzmatyczką?

To jedno z najczęściej zadawanych mi pytań — i jednocześnie pytanie, którego długo nie lubiłam.Nie dlatego, że wstydzę się swoich korzeni. Są protestanckie, a ze względu na moją wiarę w działanie i dary Ducha Świętego mogę również określić siebie jako charyzmatyczkę.

Problem zaczyna się wtedy, kiedy denominacja staje się szufladą, przez którą oceniamy drugiego człowieka.

Dla mnie najważniejsza tożsamość brzmi inaczej: jestem dzieckiem Bożym. Jezus Chrystus jest moim Zbawicielem, Bóg jest moim Ojcem, a ludzie, którzy należą do Chrystusa, są moimi braćmi i siostrami.

W tym odcinku opowiadam o swojej drodze do wiary, protestanckich korzeniach, podejściu do różnych denominacji oraz o tym, dlaczego nie chcę budować swojej tożsamości przede wszystkim na nazwie Kościoła.

Bo ostatecznie najważniejsze pytanie nie brzmi:

„Do jakiego Kościoła należałeś?”

Ale: „Kim był dla Ciebie Jezus?”

Czy to Bóg do mnie mówi — czy tylko bardzo chcę, żeby to był Bóg?

W tym odcinku Tłustej Owcy rozmawiam z Asią Kwiecień o jednym z najważniejszych i jednocześnie najtrudniejszych tematów życia z Bogiem: jak rozpoznawać Jego głos.

Rozmawiamy o tym, dlaczego lęk może zagłuszać słyszenie Boga, ale również dlaczego nasze marzenia, entuzjazm i silne pragnienia potrafią brzmieć bardzo „duchowo”, choć wcale nie muszą być Bożym prowadzeniem.

Jak nauczyć się rozróżniać głos Boga od własnej duszy? Czy można pomylić się i nadal być prowadzonym przez Boga? Dlaczego nie powinniśmy bać się błędów? I co zrobić, kiedy wydaje nam się, że Bóg milczy?

Dochodziłyśmy do jednego bardzo prostego wniosku: głos osoby rozpoznajesz dlatego, że spędzasz z nią czas.

Tak jak pracownik papugarni potrafił pośród dziesiątek skrzeczących ptaków rozpoznać jedną konkretną papugę — ponieważ słyszał ją każdego dnia — tak samo my uczymy się rozpoznawać głos Boga, przebywając z Nim.

Nie ma drogi na skróty. Jest relacja. Jest Słowo. Jest Duch Święty. Jest słuchanie, próbowanie, czasem pomyłka — i coraz większa znajomość Jego głosu.

Im lepiej znasz Boga, tym łatwiej rozpoznajesz, kiedy to właśnie On mówi.

00:00 Wprowadzenie

01:00 Pierwsze doświadczenia Słowa

03:08 Milczenie i strach

05:14 Fałszywe przekonania

07:42 Emocje i entuzjazm

10:48 Pragnienia kontra prowadzenie

13:40 Wyciszanie duszy

16:22 Tożsamość bez etykiet

19:10 Synostwo i służba

21:13 Kultura Kościoła a głos

22:27 Wsparcie i duchowi ojcowie

28:08 Zaufanie w nieufnym świecie

29:53 Regularny czas samotności

30:49 Rodzinny wyjazd a samotność

31:46 Codzienne ładowanie z Bogiem

32:27 Sezon w drodze i brak ciszy

33:37 Wewnętrzna baza schronienia

34:59 Samotne wędrówki i oczyszczenie

35:52 Romantyzm kontra rzeczywistość

37:41 Bóg mówi kiedy chce

39:14 Rozpoznawanie głosu w hałasie

42:59 Lęk przed pomyłką

45:14 Zakładaj że słyszysz

47:53 Uzdrowienie z braku zaufania

50:12 Zapowiedź kolejnego odcinka

50:37 Pożegnanie i zaproszenie

Czy istnieje coś takiego jak „radykalne chrześcijaństwo”? A może prawdziwe chrześcijaństwo z natury jest radykalne?

Jezus powiedział: „Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się wyprze samego siebie, niech bierze swój krzyż każdego dnia i idzie za Mną”.

W tym nauczaniu mówię o różnicy między chodzeniem za Jezusem a byciem Jego uczniem. Można być częścią chrześcijańskiego środowiska, słuchać kazań, zachwycać się tym, co robi Bóg — a jednak nigdy nie wejść w prawdziwe uczniostwo.

Uczeń patrzy na Mistrza i chce żyć tak jak On. Uczy się przebaczać, służyć, kochać trudnych ludzi, wychodzić ze swojej strefy komfortu i każdego dnia umierać dla własnego ego.

Pierwszy Kościół żył właśnie w ten sposób: modlitwa, wspólnota, hojność, odwaga, działanie Ducha Świętego i Ewangelia przenikająca całe życie.

Nie chodzi jednak o spektakularne rzeczy. Radykalność zaczyna się od małych decyzji: pięciu minut ze Słowem, modlitwy za człowieka, którego nie lubisz, odważnego powiedzenia komuś o Jezusie, przebaczenia, zrobienia kolejnego kroku posłuszeństwa.

📖 Łk 9,23

📖 Łk 14,27

📖 Dz 2 i 4

Nie pytaj tylko, co Jezus może zrobić dla Ciebie. Zapytaj: co Jezus może zrobić przez Ciebie?

00:00 Wylot do Jordanii

00:50 Radykalne chrześcijaństwo

01:39 Kulturowa wiara w Europie

03:02 Cena wiary w Pakistanie

03:43 Weź swój krzyż

06:12 Krzyż jako śmierć

07:33 Poniedziałek weryfikuje

08:16 Tłumy kontra uczniowie

10:19 Uczeń na co dzień

11:25 Kościół jak w Dziejach

13:01 Duch Święty daje odwagę

13:57 Cechy pierwszego Kościoła

17:08 Radykalność od korzenia

17:59 Głód Boga i wymówki

19:16 Bóg uzdrawia i przemienia

20:05 Dawid i cena radykalizmu

21:19 Odrzucenie i wybór Boga

22:41 Gedeon i odwaga w procesie

23:57 Nierządnica i miłość bez wstydu

25:09 Nie pasować do świata

26:06 Radykalizm który pociąga dzieci

27:44 Praktyczne kroki odwagi

32:30 Ciągłe nawracanie i przebaczenie

34:45 Modlitwa o nowy ogień

Czy można pokazywać zwyczajne życie, zakupy, dzieci, chorobę i jednocześnie naprawdę głosić Ewangelię?

W tym odcinku Tłustej Owcy rozmawiam z Kasią Wojdyną, znaną w internecie jako Pełna Wiary. Kasia opowiada, jak zaczęła mówić o Bogu w social mediach, jak reagowała na hejt i dlaczego wierzy, że internet może być prawdziwym polem misyjnym.

Rozmawiamy też o jednym z najtrudniejszych okresów jej życia — chorobie nowotworowej. O wierze pośród leczenia, współpracy z lekarzami, pokoju w czasie kryzysu i o tym, czego Bóg uczył ją, kiedy straciła kontrolę nad własnym życiem i wyglądem.

To rozmowa o wierze, która nie jest teorią. O wierze widocznej przy praniu, w samochodzie, w szpitalu i wtedy, kiedy życie naprawdę boli.

I o jednym prostym wezwaniu Jezusa: mamy świecić.

Nie musisz być influencerem. Ale ktoś powinien zobaczyć Boga w Twoim życiu.

00:00 Poznajcie Kasię Wojdynę

00:47 Viral z Biblią

03:17 Codzienność z Bogiem

05:29 Hejt i algorytmy

07:51 Pokazywać zmagania

09:56 Wiara kontra perfekcja

11:42 Rutyna modlitwy mamy

13:34 Trening jako post

15:47 Pierwsze sygnały choroby

17:29 Diagnoza i pokój

19:17 Leczenie i cuda

20:53 Utrata włosów i kobiecość

22:28 Świadectwo wiary w kryzysie

23:19 Wiara po kryzysie

24:25 Studium Biblii live

25:34 Głód duchowości w Polsce

26:07 Protestantka wśród katolików

28:46 Mosty zamiast podziałów

32:02 Zasięgi kontra owoce

34:30 Publikuj swoje świadectwo

35:44 Uzdrowienie bez presji

37:09 Bóg działa przez lekarzy

40:49 Wieczność ponad życie

41:49 Rodzina i prywatność

44:30 Modlitwa i zakończenie

Czy wszystko, co wygląda duchowo, rzeczywiście pochodzi od Boga?

W chrześcijańskim życiu łatwo przejąć pewne zwyczaje, sposoby myślenia i praktyki tylko dlatego, że są popularne, ktoś nas ich nauczył albo od lat funkcjonują w naszym środowisku. Nie oznacza to jednak, że zawsze są biblijne — ani że pomagają nam wzrastać.

W tym odcinku Tłustej Owcy mówię o pięciu rzeczach, które warto uczciwie zweryfikować:

Uduchawianie wszystkiego — nie każdy sen, emocja, wewnętrzne przekonanie czy ponadnaturalne doświadczenie musi pochodzić od Boga. Biblia zachęca nas do rozeznawania i badania.

Wyrywanie wersetów z kontekstu — Słowo Boże nie jest zbiorem motywacyjnych cytatów. Zanim zapytamy, co dany fragment mówi do mnie, warto najpierw zrozumieć, co rzeczywiście znaczył.

Mylenie wiary z uczuciami — możesz odczuwać lęk, smutek czy niepewność i nadal ufać Bogu. Możesz też odczuwać ogromny pokój i podjąć niewłaściwą decyzję. Wiara nie polega również na zaprzeczaniu rzeczywistości.

Ocenianie duchowości po tym, co widać na zewnątrz — charyzma, dary, wielka służba, cuda czy liczba obserwujących nie są jeszcze dowodem dojrzałości. Jezus powiedział: „Poznacie ich po ich owocach”.

Oczekiwanie, że Bóg zrealizuje nasz plan — dojrzała modlitwa nie próbuje przekonać Boga do naszej wizji życia. Uczy nas mówić: „Boże, powiedziałam Ci, czego chcę, ale bardziej niż spełnienia mojej prośby pragnę Twojej woli”.

Być może dojrzałość duchowa nie zawsze oznacza, że musimy zacząć robić więcej.

Czasami oznacza, że trzeba przestać robić rzeczy, które tylko wyglądają duchowo, ale nie prowadzą nas bliżej Chrystusa.

Bo celem chrześcijaństwa nie jest wyglądać na duchowego.

Celem jest stawać się podobnym do Jezusa.

Jak wygląda życie człowieka, kiedy spotkanie z Bogiem zaczyna zmieniać nie tylko jego przekonania, ale również sposób, w jaki patrzy na siebie, swoją przeszłość i przyszłość?

Gościem tego odcinka Tłustej Owcy jest Ola Tomczyszyn, która opowiada o swojej drodze wiary i głębokiej przemianie, jaka dokonywała się w jej życiu przez ostatnie lata.

Rozmawiamy o doświadczeniu samotności związanej z nieobecnością ojca, trudnym okresie młodości, alkoholu, marihuanie, terapii oraz relacjach, które przez wiele lat kształtowały jej życie. Ola opowiada także o wieloletnim związku z kobietą i o tym, jak wraz z rozwojem swojej relacji z Bogiem zaczęła na nowo porządkować tę sferę życia zgodnie z własnymi przekonaniami i wiarą.

Ważnym momentem jej historii stała się prosta modlitwa jednej osoby. To właśnie wtedy rozpoczął się proces, który doprowadził Olę do osobistego spotkania z Bogiem, intensywnego poznawania Biblii i odkrywania miłości Boga jako Ojca.

Rozmawiamy również o tożsamości, wolności, odpowiedzialności za własne decyzje, zmaganiach, które nie zawsze znikają natychmiast, oraz o łasce potrzebnej do konsekwentnego życia zgodnie z tym, w co się wierzy.

Druga część rozmowy pokazuje jeszcze inny wymiar tej przemiany. Ola, która przez lata zmagała się z ogromną nieśmiałością i lękiem, dziś publicznie śpiewa, gra, rozmawia z ludźmi o Bogu i służy modlitwą. Muzyka, która była obecna w jej życiu od wielu lat, stała się przestrzenią uwielbienia i służby innym.

To szczera rozmowa o człowieku, którego historia nie zakończyła się w miejscu zagubienia.

O wierze, która zaczyna wpływać na konkretne decyzje.

O przeszłości, która nie musi definiować przyszłości.

O odzyskiwaniu odwagi, głosu i poczucia tożsamości.

I o Bogu, który może rozpocząć w życiu człowieka coś zupełnie nowego.

00:00 Wstęp

00:21 Jak trafiła do szkoły

01:10 Brak ojca i miłość Boga

03:34 Muzyka i błądzenie

04:51 Modlitwa i nawrócenie

08:02 Pierwsze uzdrowienie

09:20 Uwolnienie z homoseksualizmu

14:29 Nowe pragnienia i pokusy

17:57 Rady i tożsamość

20:20 Zaufanie i łaska

23:54 Uwielbienie na ulicy

25:08 Modlitwa za niewidomą

27:22 Uwolnienie od lęku

30:27 Występ z gitarą

35:06 Słowo o zmartwychwstaniu

37:06 Modlitwa za widzów

39:51 Podziękowania i błogosławieństwo

40:43 Zakończenie i zaproszenie

A co, jeśli jesteś wyposażony do przepłynięcia oceanu, ale całe życie zadowalasz się bezpiecznym stawem?

Historia Bartka Kubkowskiego, który za piątym razem dokonał czegoś niezwykłego i przepłynął Bałtyk, stała się dla mnie obrazem tego, do czego Bóg powołuje nas duchowo. Za każdym wielkim dziełem najpierw pojawia się wizja — ale później przychodzą wiara, decyzje, przygotowanie, wytrwałość i konkretne działanie.

Biblia mówi:

„Jesteśmy bowiem Jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych czynów, które Bóg z góry przygotował, abyśmy je pełnili” (Ef 2,10).

Bóg przygotował rzeczy, które chce zrobić również przez Ciebie. Pytanie brzmi: czy je odkryjesz? Czy rozpoznasz Jego wizję pośród własnych marzeń i pomysłów? I czy będziesz gotowy zapłacić cenę, kiedy przyjdzie czas, żeby przestać tylko marzyć i zacząć działać?

W tym nauczaniu mówię o Abrahamie, Mojżeszu i Józefie, ale także o naszej własnej historii powstania Kościoła Ulicznego — o wizji, która pojawiła się w czasie, kiedy po ludzku naprawdę niewiele przemawiało za tym, żeby ją realizować.

Bo Boża wizja nie zawsze przychodzi w dogodnym momencie. Czasami przekracza nasze możliwości, burzy wygodne życie i wymaga wyjścia poza to, co znamy. Ale właśnie tam możemy zobaczyć, co potrafi zrobić Bóg przez człowieka, który Mu uwierzy.

Może Twój staw jest już za mały.

Może Bóg pokazuje Ci ocean.

Jaką wizję włożył w Twoje serce? Co przygotował, żeby dokonało się przez Twoje życie? I jaki jest Twój następny krok?

W tym odcinku Tłustej Owcy ponownie rozmawiam z Łukaszem Lorkiem — archeologiem, który przez siedem lat mieszkał w Chinach. Tym razem zaglądamy do starożytnych chińskich kronik i tradycji związanych z Shangdi — Najwyższym Władcą, któremu chińscy cesarze przez wieki składali ofiary.

Rozmawiamy o niezwykłych podobieństwach między dawnymi chińskimi opisami Boga i ofiar a przekazem biblijnym, o Świątyni Nieba w Pekinie, a także o zapisach astronomicznych, które Łukasz zestawia z narodzinami, śmiercią i zmartwychwstaniem Jezusa. Wyraźnie oddzielamy przy tym źródła historyczne od interpretacji i hipotez — bo część tych wniosków pozostaje fascynującą, ale jednak spekulacją.

Przechodzimy również przez historię chrześcijaństwa w Chinach: od pierwszych misjonarzy, przez kolejne fale ewangelizacji, aż po współczesny Kościół działający w państwie oficjalnie ateistycznym.

A nad całą rozmową pozostaje jedno pytanie: czy historia Chin może pokazywać, że Bóg od początku szukał człowieka nie tylko w Izraelu, ale pod każdą szerokością geograficzną?

Na końcu Łukasz opowiada też piękną historię o Chince, która przyjechała do Polski i właśnie tutaj poznała Jezusa — jakby błogosławieństwo, które kiedyś otrzymał w Chinach, wróciło do niego po latach.

00:00 Powrót Łukasza do studia

01:23 Archeologia i chińskie kroniki

02:47 Teza o objawieniu Boga

05:26 Świątynia Nieba i Shangdi

09:44 Najdawniejsze ofiary cesarzy

12:07 Od monoteizmu do wielu religii

14:50 Fale chrześcijaństwa w Chinach

17:16 Komunizm i dzisiejsze statystyki

21:31 Denominacje i pytanie o Shangdi

26:06 Modlitwy do Shangdi jak Genesis

29:17 Konfucjusz i Mozi o Niebie

34:21 Ofiara graniczna krok po kroku

38:48 Kroniki o komecie narodzin Jezusa

43:25 Mędrcy z Dalekiego Wschodu

45:32 Papirus z Watykanu

46:05 Kometa i ofiara

47:27 Zaćmienie roku 31

49:41 Człowiek z nieba

52:55 Halo i biały krzyż

54:48 Edykt o przebaczeniu

57:08 Trzy dni i trzy noce

01:00:03 Bóg pamięta o Chinach

01:01:26 Znak święty zmieniony

01:05:41 Inżynieria kontra Jezus

01:08:14 Polecane źródła

01:10:01 Ewangelizacja po chińsku

01:15:47 Zamknięcie i błogosławieństwo