Το ΜηνΌρε του ΤΡΡ

Πριν κλείσουν 48 ώρες από τη βαρβαρότητα της Νέας Σμύρνης, η κυβέρνηση με προμετωπίδα τη συμμαχία Μπογδάνου - Κυρανάκη - Πλεύρη και guest star της Σοφία Βούλτεψη εγκαινιάζουν την συζήτηση περί ελευθερίας διακίνησης πληροφοριών στα κοινωνικά δίκτυα, κατηγορώντας αυτά για τη δημοσιοποίηση των στοιχείων της ταυτότητας που έκανε η ίδια η κυβέρνηση με τα τρικάκια που μοίρασε στους βουλευτές και τους υπουργούς της. Με τα τάρταρα του διαδικτύου στο στόχαστρό του, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ετοιμάζεται να πάει στη Βουλή την Παρασκευή για να «δώσει εξηγήσεις», σε ένα από τα καλύτερά του σενάρια, καθώς σε διαφορετική περίπτωση θα έπρεπε να δώσει εξηγήσεις για το γεγονός πω βρισκόμαστε πια καβάλα στο τρίτο κύμα κορονοϊού στη χώρα, με αύξηση των θανάτων εκτός ΜΕΘ, με ελάχιστες διαθέσιμες κλίνες για διασωληνώσεις και με μία εξάπλωση της πανδημίας ανεξέλεγκτη και δίχως καμία ουσιαστική επιτήρηση. Αγάπη μόνο, με λίγα λόγια, αγάπη, μάσκα και αντισηπτικό.

Για πρώτη φορά εδώ και πολύ καιρό, η αστυνομία έκανε καλά τη δουλειά της, με αποτέλεσμα, απλοί πολίτες, οικογενειάρχες, νεαροί και ηλικιωμένοι να ασχολούνται κυριακάτικα με τις αστυνομικές ασκήμιες και όχι με το πρόγραμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη, χωρίς κανένας μας να γνωρίζει πως πέρασε ο πρωθυπουργός μας το σαββατοκύριακο του. Αντιθέτως, ζήσαμε μία πρωτοφανή και αξιομνημόνευτη στιγμή όπου η κυβερνητική προπαγάνδα και το μηντιακό χωνί της έπεσε με φόρα και έσπασε επάνω στα κεφάλια των απλών πολιτών στους οποίους απευθύνεται. Η εβδομάδα ξεκινάει με το παιδί από την Ημαθία να μένει μόνος του απέναντι σε όλους και τους κυβερνητικούς να μην σπεύδουν ιδιαίτερα να τον καλύψουν, και το σύνθημα για αποχρηματοδότηση της αστυνομίας να είναι το μόνο που αξίζει να φωνάξουμε πλέον δυνατά και καθαρά.

Για πρώτη φορά εδώ και πολύ καιρό, η αστυνομία έκανε καλά τη δουλειά της, με αποτέλεσμα, απλοί πολίτες, οικογενειάρχες, νεαροί και ηλικιωμένοι να ασχολούνται κυριακάτικα με τις αστυνομικές ασκήμιες και όχι με το πρόγραμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη, χωρίς κανένας μας να γνωρίζει πως πέρασε ο πρωθυπουργός μας το σαββατοκύριακο του. Αντιθέτως, ζήσαμε μία πρωτοφανή και αξιομνημόνευτη στιγμή όπου η κυβερνητική προπαγάνδα και το μηντιακό χωνί της έπεσε με φόρα και έσπασε επάνω στα κεφάλια των απλών πολιτών στους οποίους απευθύνεται. Η εβδομάδα ξεκινάει με το παιδί από την Ημαθία να μένει μόνος του απέναντι σε όλους και τους κυβερνητικούς να μην σπεύδουν ιδιαίτερα να τον καλύψουν, και το σύνθημα για αποχρηματοδότηση της αστυνομίας να είναι το μόνο που αξίζει να φωνάξουμε πλέον δυνατά και καθαρά.

Ο χρόνος μετρά αντίστροφα σε ολοένα και περισσότερες συνειδήσεις, με την αντίστροφη μέτρηση να μην αναφέρεται ούτε στο τέλος των περιοριστικών μέτρων, ούτε στη λήξη της πανδημίας, ούτε στο τέλος των μαρτυρίων εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων και της αφόρητης καθημερινότητας που βιώνουν. Με την ανάσα κρατημένη και το βλέμμα στη Λαμία, με τη σκέψη στους υγειονομικούς που δίνουν αγώνα και τους ασθενείς που δίνουν μάχη για τη ζωή τους, με την ψυχή μας και το πνεύμα μας δίπλα στα θύματα κακοποίησης και βιασμού που ανοίγουν τα στόματα και αρχίζουν να κλείνουν λογαριασμούς με το παρελθόν. Απέναντί μας μια κυβέρνηση και ένα σύστημα που στηρίζεται στα πήλινα πόδια της, μετρώντας τελικά αντίστροφα για το πρώτο παγόβουνο στο οποίο θα φουντάρει.

Το έργο τέχνης Μητσοτάκη ολοκληρώνεται ψηφίδα - ψηφίδα επάνω στον καμβά των ζωών εκατομμυρίων πολιτών. Ο τζόγος με το σύστημα υγείας συνεχίζεται, η καταδυνάστευση της καθημερινότητας αποκαλύπτεται ολοένα και πιο εκτεταμένη, πριν καν φανεί ουσιαστικά ο αντίκτυπος της εγκληματικής διαχείρισης στην οικονομία. Τα γενέθλια του μεγάλου ηγέτη βρίσκουν την κοινωνία να μετρά αντίστροφα, χωρίς να γνωρίζει ποιο είναι το σημείο μηδέν, γεγονός χαρμόσυνο, καθώς το σημείο μηδέν μπορεί να προκύψει ανά πάσα στιγμή.

Βυθιζόμενοι στο πιο βαθύ σκοτάδι και ακούγοντας μία ακόμα διασκευή για την «αυγή που έρχεται», παρακολουθούμε τη χώρα να πνίγεται από την αποπνικτική διαχείριση της πανδημίας που χρησιμοποιείται κανονικά και με τον νόμο ως άλλοθι για κάθε πιθανή και απίθανη απόφαση. Τα μόνα μέτρα που συνεχώς αυστηροποιούνται αφορούν τον ελεύθερο χρόνο και την καθημερινότητα των πολιτών, την ώρα που το σύστημα υγείας παραμένει ανοχύρωτο και πλημμυρισμένο από μεγάλες κουβέντες και υποσχέσεις. Η ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου πλήττεται, όμως αυτό δεν είναι κάτι που θα το διαβάσουμε στις εφημερίδες και στους τίτλους των ειδήσεων. Με απλά λόγια, όλα πάνε καλά.

Ο Φεβρουάριος μας αφήνει, με την πλάτη μας να κουβαλά έναν χρόνο πανδημία και τον μισό από αυτόν σε συνθήκες εγκλεισμού, ρεκόρ περιοριστικών μέτρων, ρεκόρ ύφεσης, ρεκόρ κρατικής αναλγησίας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης Μητσοτάκη πιστοποιεί πλέον σε κάθε του βήμα πως αντί για την κυβέρνηση των Αρίστων έχει φτιάξει την «Κυβέρνηση των Καταφερτζήδων», έχοντας καταφέρει να συμπληρώσει ενάμιση χρόνο διακυβέρνησης χωρίς μισή ανάληψη πολιτικής ευθύνης για μισό πρόβλημα από μισό κυβερνητικό του στέλεχος. Επαγγελματίες ομοφυλόφιλοι και μέτριοι ηθοποιοί με όλη μας την ψυχή, ο Μάρτιος έρχεται να ακυρώσει τα φληναφήματα διαχείρισης «σαν του Μαρτίου», και οι εκατομμύρια ζωές που έχουν μπει στο «pause» βλέπουν με απογοήτευση το screen saver της ατομικής ευθύνης να έχει παγώσει σε βαθμό εφιαλτικό.

Ως πρωταγωνιστής σε μία διαφορετική «κλασσική περίπτωση βλάβης» εμφανίστηκε την Πέμπτη στη Βουλή ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που ξεκίνησε για να επιβάλλει περιορισμούς στα κοινωνικά δίκτυα και κατέληξε να αναπαράγει την υπερασπιστική γραμμή του Κούγια για τον Λιγνάδη, στην δική του παραλλαγή για την υπουργό Μενδώνη, και στο βάθος, τον Άδωνι Γεωργιάδη. Όλα δένουν γλυκά, με την πανδημία να πασάρει στα κλειστά καταστήματα, την αγορά να σουτάρει τους ανέργους και τους εργαζόμενους σε αναστολή, τις γονατισμένες ΜΕΘ να πλακώνουν τους καταχειροκροτούμενους υγειονομικούς, τις πολυποίκιλες κυβερνητικές επιχειρήσεις συγκάλυψης να δίνουν πάσα στα τουρκικά καράβια στο Αιγαίο, και στο βάθος, ο Μωυσής να σκίζει τη θάλασσα στα δύο. Μία ωραία ατμόσφαιρα στο ραντεβού της χώρας με τον Ορμπάν.

Από τη μία ο δημόσιος λόγος παραδίδεται στα χέρια του Κούγια για την υπεράσπιση της κυβέρνησης και του φέουδου του Άδωνι Γεωργιάδη, και από την άλλη ο Κυριάκος Μητσοτάκης ετοιμάζεται να παρουσιάσει ως «μεταρρύθμιση» τον γύψο στα κοινωνικά δίκτυα την Πέμπτη στη Βουλή. Στη μέση, μία χώρα που βυθίζεται στην απόγνωση και τον φόβο για την πανδημία, την ανασφάλεια για την επόμενη χρεοκοπία και οικονομική κρίση, ενώ όλοι μας γινόμαστε μάρτυρες μίας κρατικής δολοφονίας ενός κρατούμενου που ζητά την εφαρμογή του νόμου που οι ίδιοι έφτιαξαν για να τον τιμωρήσουν. Με λίγα λόγια, εμπρός - πίσω συμπολίτες του.

Μετά από λίγη αμηχανία, λίγη αγωνία και λίγη τάχα μου συστολή, η απαυτοκρατορία αντεπιτίθεται, και όλως τυχαίως η υπεράσπιση ενός καταγγελλόμενου για βιασμούς ανηλίκων βασίζεται στην υπεράσπιση της υπουργού που τον επέλεξε κατόπιν επιλογής του πρωθυπουργού που την επέλεξε, ενώ οι ίδιες οι κατηγορίες είναι κατασκευάσματα των κομμουνιστών που δεν θέλουν επενδύσεις. Το υπουργείο Υγείας συνεχίζει να συμπεριφέρεται στους υγειονομικούς σαν σακιά με πατάτες και εκδίδει αποφάσεις για να τους μεταφέρει από εδώ και από εκεί, την ώρα που και η πανδημία αντεπιτίθεται. Πίσω από όλα αυτά, η πολιτεία ετοιμάζεται να αυτοκτονήσει έναν κρατούμενο που ζητάει την εφαρμογή του νόμου της ίδιας της κυβέρνησης, και η ορμπανοποίηση μπαίνει στην επόμενη φάση της.