kalan, incecik, turuncu kapaklı bir kitap geçti elime. İlgimi çekmişti; merakımdan bir çırpıda okudum, tekrar okudum, tekrar-tekrar defalarca okudum. Kime yazıldığı belli olmayan, “Sahibini Arayan Mektuplar” dı, Ümit YaşarOğuzcan’dan. Her kadın dedim; bu mektupların, kendisi için yazılmasını ister; öyle etkilenmiştim işte. Beni o derece etkileyen mektupları, bugün kendi sesimden, o kadar etkileyici okuyabilecek miyim bilmiyorum. Umarım dinlediğinizde; zamanında benim üzerimde yarattığı etkiyi, sizin üzerinizde bırakabilirim.