Mendo për dikë që hap GPS-in, sheh rrugën, por nuk niset. A do të arrijë në destinacion?
Jo. Sepse të dish rrugën nuk mjafton — duhet të ecësh. Kjo është ajo që shohim te
Mateu 2. Disa e dinin ku ishte Mesia, por nuk shkuan. Dijetarët, përkundrazi, u nisën për ta kërkuar. Ja 6 mësime për ne sot:
1. Të dish për Jezusin nuk mjafton.
Udhëheqësit fetarë e dinin nga Shkrimet se Mesia do të lindte në Betlehem, por nuk shkuan ta kërkonin.
Dijetarët ishin larg, por u nisën.
Njohuria pa bindje nuk e ndryshon jetën.
2. Adhurimi i vërtetë kërkon sakrificë.
Dijetarët udhëtuan larg, lanë rehatinë e tyre dhe u përkulën para Jezusit.
Adhurimi nuk është vetëm fjalë apo këngë.
Adhurimi i vërtetë kërkon zemrën, kohën dhe bindjen tonë.
3. Mos u mjafto me fjalët e bukura.
Herodi tha se donte të shkonte ta adhuronte Jezusin, por zemra e tij kishte një qëllim tjetër.
Kjo na mëson se besimi nuk matet vetëm nga fjalët, por nga motivet dhe veprimet.
4. Kur Perëndia të drejton, bindu.
Dijetarët morën një paralajmërim nga Perëndia dhe u kthyen në një rrugë tjetër.
Jozefi gjithashtu dëgjoi dhe veproi.
Besimi i vërtetë nuk qëndron vetëm në dëgjim; ai shfaqet në bindje.
5. Perëndia mund të përdorë rrugë që nuk i kishe planifikuar.
Jozefi, Maria dhe Jezusi duhej të iknin në Egjipt.
Rruga nuk ishte ajo që do të kishin zgjedhur vetë, por Perëndia vazhdoi të kujdesej për planin e Tij.
Një rrugë e vështirë nuk do të thotë se Perëndia të ka braktisur.
6. Një takim i vërtetë me Jezusin ndryshon drejtimin.
Dijetarët u larguan nga Betlehemi duke ndjekur një rrugë tjetër.
Kjo është një pamje e bukur për jetën tonë:
Kur takojmë Jezusin, nuk duhet të vazhdojmë të ecim në të njëjtën rrugë.
Mateu 2 na kujton:
Mos u mjafto vetëm duke ditur për Mbretin. Kërkoje, adhuroje dhe bindju Atij.