Steve Gregg opent zijn serie over de Romeinenbrief met een verdediging van Paulus als apostel die de gedachten van Christus grondig doorgrondde, en weerlegt de gedachte dat Paulus' leer zou afwijken van die van Jezus. Hij bespreekt de datering van de brief en gaat in op hoe de gemeente in Rome vermoedelijk is ontstaan, waarbij hij de rooms-katholieke traditie dat Petrus de gemeente stichtte betwijfelt en in plaats daarvan wijst op Joodse pelgrims die met Pinksteren tot geloof kwamen en naar Rome terugkeerden. Aan de hand van Handelingen 18 en Romeinen 16 legt hij uit hoe keizer Claudius de Joden, onder wie Priscilla en Aquila, uit Rome verbande, hoe de gemeente daardoor jarenlang volledig uit heidenen bestond, en hoe verschillende huisgemeenten samen toch één gemeente in Rome vormden. Hij betoogt dat dit de eigenlijke aanleiding vormde voor de brief: toen de Joodse christenen na de dood van Claudius terugkeerden, ontstond er wrijving met de heidenchristenen over zaken als voedsel en heilige dagen, iets wat hij terugziet in Romeinen 14. Ten slotte wijst hij op de gespannen verhouding tussen de vroege kerk en het Romeinse gezag, die in Romeinen 13 aan de orde komt.
Lees mee met de volledige tekst op versvoorvers.org