Steve Gregg bespreekt Jezus’ uitspraken over Zichzelf als het Licht van de wereld en over het getuigenis van de Vader dat Zijn woorden bevestigt. Hij legt uit dat werkelijk geloof zichtbaar wordt in het blijven bij Jezus’ woorden: zo word je bevrijd van de slavernij aan de zonde. Vervolgens behandelt hij Jezus’ onderscheid tussen lichamelijke afstamming van Abraham en geestelijk kindschap, dat volgens hem blijkt uit iemands geloof en daden. Ten slotte bespreekt hij Jezus’ uitspraak „Vóór Abraham geboren was, ben Ik” als een goddelijke titel die aansluit bij het taalgebruik van Jahweh in Jesaja.

Lees mee met de volledige tekst op versvoorvers.org

Steve Gregg bespreekt eerst de handschriftelijke onzekerheid rond het verhaal van de overspelige vrouw, dat volgens hem niettemin algemeen als een authentieke gebeurtenis uit Jezus’ leven geldt. Hij onderzoekt het dilemma waarmee de schriftgeleerden en Farizeeën Jezus confronteren, de mogelijke betekenis van wat Jezus in het stof schreef en een eventueel verband met de jaloezieproef uit Numeri 5. Vervolgens betoogt hij dat Jezus met ‘wie zonder zonde is’ geen volmaakte zondeloosheid eist, maar de huichelarij blootlegt van aanklagers die zelf even schuldig zijn. Volgens Gregg verenigt Jezus’ antwoord waarheid en genade: Hij noemt de daad zonde en gebiedt de vrouw ermee te stoppen, maar kiest ervoor haar niet te veroordelen; diezelfde houding behoort ook de omgang van christenen met zondaars te bepalen.

Lees mee met de volledige tekst op versvoorvers.org

Steve Gregg bespreekt Jezus’ optreden tijdens de laatste dagen van het Loofhuttenfeest, terwijl de Joodse leiders dienaars sturen om Hem te arresteren en de menigte verdeeld raakt over Zijn identiteit. Hij legt Jezus’ uitnodiging om te komen drinken uit tegen de achtergrond van de waterceremonie van het feest en verbindt het levende water met de Heilige Geest, die vanuit gelovigen de wereld in stroomt. Daarbij betoogt hij dat profetieën over water uit Jeruzalem in geestelijke zin betrekking hebben op de gemeente en de werking van de Geest. Ten slotte behandelt hij de mislukte arrestatie, de ironie in de bezwaren tegen Jezus en Nicodemus’ voorzichtige verzet tegen een veroordeling zonder eerlijk proces.

Lees mee met de volledige tekst op versvoorvers.org

Steve Gregg bespreekt hoe Jezus naar het Loofhuttenfeest gaat, ondanks het ongeloof van Zijn broers en de dreiging van de Joodse leiders. Hij legt uit dat Jezus Zijn onderwijs rechtstreeks van de Vader ontvangt en dat wie Gods wil wil doen, zal herkennen dat het van God komt. Vervolgens behandelt hij Jezus’ verdediging van de genezing op de sabbat en Zijn oproep om niet naar de uiterlijke schijn, maar rechtvaardig te oordelen. Ten slotte laat hij zien hoe de meningen over Jezus uiteenlopen en waarom Zijn tekenen sommigen tot geloof brengen, terwijl anderen het beschikbare bewijs verwerpen.

Lees mee met de volledige tekst op versvoorvers.org

Steve Gregg bespreekt Jezus' uitspraken over het eten van Zijn vlees en het drinken van Zijn bloed, taal die voor Joden bijzonder aanstootgevend was omdat bloed drinken hun ten strengste verboden was. Hij betoogt dat Jezus dit met opzet zo grafisch en shockerend formuleerde om mensen weg te jagen die Hem om verkeerde redenen volgden, terwijl Hij wist dat degenen die de Vader werkelijk trok, niet zouden weggaan. Gregg zet zich af tegen de rooms-katholieke uitleg dat dit letterlijk over de eucharistie gaat, en wijst erop dat dit onmogelijk kan omdat het Avondmaal toen nog niet was ingesteld; in plaats daarvan wijst hij, mede op grond van vers 63, naar het geestelijk ontvangen van Jezus' woorden als de eigenlijke betekenis. Hij bespreekt hoe veel discipelen zich naar aanleiding hiervan terugtrokken, terwijl de twaalf, bij monde van Petrus, bleven omdat zij nergens anders de woorden van eeuwig leven konden vinden. Tot slot gaat hij in op Jezus' aankondiging dat een van de twaalf, Judas, Hem zou verraden.

Lees mee met de volledige tekst op versvoorvers.org

Steve Gregg bespreekt hoe de menigte die eerder gevoed was Jezus over het meer volgt naar Kapernaüm, en hoe Jezus hun berispt omdat ze Hem alleen zoeken vanwege het brood en niet omdat ze de betekenis van het teken begrepen hebben. Hij legt uit dat Jezus oproept te werken voor het voedsel dat blijft tot in het eeuwige leven, en dat dit voedsel het Woord van God is, waarbij hij dit verbindt met eerdere uitspraken van Jezus over voedsel en water in Johannes 4 en met plaatsen uit het Oude Testament zoals Job, Jeremia, de Psalmen en Jesaja 55. Hij bespreekt de uitspraak dat het werk van God bestaat uit geloven, en betoogt dat dit ironisch bedoeld is, want geloven is volgens hem juist geen werk, tegen de calvinistische lezing in die geloof als verdienstelijk werk beschouwt. Vervolgens gaat hij uitgebreid in op de verzen over het door de Vader gegeven en getrokken worden, en weerlegt hij puntsgewijs de calvinistische lezing daarvan als bewijs voor onvoorwaardelijke uitverkiezing, onweerstaanbare genade en volharding der heiligen, onder meer aan de hand van Judas, Handelingen, Hosea en Jesaja 66. Hij sluit af met een vooruitblik op de komende bespreking van het eten van Jezus' vlees en het drinken van Zijn bloed, in relatie tot de rooms-katholieke leer van de transsubstantiatie.

Lees mee met de volledige tekst op versvoorvers.org

Steve Gregg bespreekt de spijziging van de vijfduizend en de daaropvolgende tocht van Jezus over het water, en wijst erop dat de spijziging het enige wonder is dat in alle vier de evangeliën voorkomt. Hij schetst de messiaanse verwachtingen die onder de menigte leefden, onder meer rond de door Mozes voorspelde 'profeet' en rabbijnse tradities over de Messias die net als Mozes manna zou geven en over Jeremia die met de verborgen ark zou terugkeren, en laat zien hoe die verwachtingen de menigte ertoe brachten Jezus met geweld tot koning te willen maken. Hij benadrukt dat Jezus zich daaraan onttrok door de discipelen weg te sturen en zich alleen terug te trekken, en zet dit af tegen de bedelingenleer: niet Jezus bood zichzelf als politieke koning aan Israël aan, maar het was Israël dat Hem dat aanbod deed en dat Hij afwees. Verder weerlegt hij naturalistische verklaringen voor beide wonderen, zoals het idee dat de menigte gewoon eigen eten deelde of dat Jezus over een verborgen rotsrichel liep, en legt hij uit dat het lopen over water volgens hem illustreert dat gelovigen, zoals Petrus deed, door geloof behoren te 'wandelen zoals Jezus wandelde'.

Lees mee met de volledige tekst op versvoorvers.org

Steve Gregg vervolgt zijn bespreking van Johannes 5 en gaat in op Jezus' uitspraak dat Hij, net als de Vader, altijd werkt, ook op de sabbat. Hij legt uit waarom dit de Joodse leiders ertoe bracht Jezus van godslastering te beschuldigen, en gebruikt dit om het verschil tussen morele en ceremoniële wetten toe te lichten, met de sabbat als voorbeeld van het laatste. Vervolgens behandelt hij Jezus' woorden over de opwekking van de doden en het oordeel, waarbij hij betoogt dat er slechts één toekomstige, lichamelijke opstanding is die op de laatste dag zowel rechtvaardigen als onrechtvaardigen omvat, in tegenstelling tot de premillennialistische opvatting van twee gescheiden opstandingen. Hij bespreekt ook Jezus' beroep op meerdere getuigen (de Vader, Johannes de Doper, zijn werken en de Schriften) en wijst dit aan als argument tegen het modalisme. Tot slot gaat hij in op Jezus' verwijt dat de Joodse leiders eer van mensen zoeken in plaats van van God, en op zijn uitspraak dat Mozes hen zal aanklagen omdat zij, ondanks hun beroep op Mozes, hem eigenlijk niet geloofden.

Lees mee met de volledige tekst op versvoorvers.org

Steve Gregg bespreekt de terugkeer van Jezus naar Galilea, waar Hij de zoon van een koninklijke hoveling op afstand geneest, en gaat in op de vraag wat Jezus bedoelde met de uitspraak dat een profeet geen eer heeft in zijn eigen land. Hij besteedt uitgebreid aandacht aan de tekstkritische vraag rond de engel die het water van Bethesda in beweging zou brengen, en oppert dat Johannes' vermelding van de Schaapspoort mogelijk bewust verwijst naar Jezus als de Goede Herder. Vervolgens behandelt hij de genezing van de kranke man op de sabbat en de daaropvolgende woordenwisseling met de Joodse leiders, waarbij hij ingaat op zijn eigen opvatting dat de sabbat een verbondsteken voor Israël was en geen verplichting voor christenen. Tot slot licht hij toe hoe Jezus Zichzelf, door te spreken over Zijn Vader en het oordeel dat Hem is toevertrouwd, gelijkstelt aan God, en welke reactie dat bij de Joodse leiders opriep.

Lees mee met de volledige tekst op versvoorvers.org

Steve Gregg vervolgt zijn bespreking van het gesprek tussen Jezus en de Samaritaanse vrouw en gaat in op de reactie van de discipelen wanneer zij Jezus met haar aantreffen. Hij bespreekt Jezus' uitspraak over voedsel dat de discipelen niet kennen, en legt uit dat dit slaat op het doen van de wil van God, en verbindt dit met een terugkerend patroon in het Johannesevangelie waarin mensen Jezus' woorden te letterlijk opvatten. Ook behandelt hij Jezus' woorden over de oogst die al wit is, en wijst hij erop dat de vrouw naar de stad ging en veel Samaritanen tot geloof bracht door haar getuigenis. Verder gaat hij in op het onderscheid tussen geloof dat berust op het woord van anderen en geloof dat voortkomt uit persoonlijke kennismaking met Jezus, zoals de Samaritanen dat na twee dagen zelf ervoeren. Hij besteedt daarbij ook aandacht aan de manier waarop Jezus zondaars en religieuze mensen verschillend benaderde, en aan wat het betekent dat Jezus de Zaligmaker van de wereld genoemd wordt.

Lees mee met de volledige tekst op versvoorvers.org