የሰማነው ወይም ያየነው ነገር ሳይሆን የሞተ ነገራችን ነው ታማኝ የሚያደርገን። ከምድር ወጥተን ከስጋችን ተለይተን የላይኛውን ማየት ስንጀምርና የደህንነታችን መሰረት የሆነውን ክርስቶስን ተደግፈን በመንፈስ ቅዱስ ቁጥጥር ሥር ስንሆን መፅናት እንችላለን።

ሰው በሐይሉ አይበረታም እንደሚል የእግዚአብሔር ቃል፣ የሚያበረታን ፀጋው ነው። ሰይጣን ግን ሁልጊዜ በትጋታችን ሊያስመካን ይጥራል።

የሐዋርያት ሥራ.26:1-19 ክፍል 92

የዛሬ ጥያቄዎች

1. በህይወታችን ወደ እግዚአብሔር ሀሳብ እንዴት ነው የምንመጣው?

2. ይሁዳ ከጌታ ጋር ሦስት ዓመት ተኩል ከቆየ በሗላ ጌታ አሳልፎ ወደ መስጠት የመጣበት ምክንያት ምንድን ነው?

3. በምናልፍበት ህይወት ላይ በእምነት ጌታ ብርሃኔ ነው ማለት የምንችለው እንዴት ነው?

4. ጌታን በህይወታችን ብቁ እንዳይሆን የሚያደርጉ ነገሮች ምንድን ናቸው?

5. በፀሎት ጌታን እንጠይቃለን ወደ ጌታ ግን አናመጣውም የሚለውን ብታብራራልን።

6. ጣርያ ነድለው ወደ ጌታ ያመጡትን ሰው ጌታ የፈወሰው ያመጡትን ሰዎች እምነት አይቶ ነው ወይስ የሰውየው እምነት?

የሐዋርያት ሥራ.25:12-27 ክፍል 91

በአንድ አማኝ ህይወት ውስጥ ከጨለማ ወደ ሚደነቅ ብርሃን ከሞት ወደ ህይወት የመጣበት ዳግመኛ የተወለደበትና የእግዚአብሔር መንግስት ዜጋ የሆነበት የጉብኝት ቀን እጅግ አስደናቂ ሁልጊዜም የሚታሰብና ደስም የምንሰኝበት ነው:: እንደዚሁም ደግሞ በተለየ ሁኔታ የእግዚአበሔር ጉብኝት ወደ ህይወታችን ይመጣል:: ሰለዚህ ከጉብኝቱ ጋር እንዳንተላለፍ ዘወትር በጥንቃቄና በተቀደሰ ህይወት እንደ እግዚአብሔርም ፈቃድ ልንመላለስ ያስፈልጋል::

እግዚአብሔር ከእኛ ጋር አንዲሆን እየሔድንበት ካለው ከራሳችን ሀሳብ ደግሞም ከክፉ ስራችን መመለስ ያስልጋል:: እዲሁም ደግሞ በምናልፍበት በማንኛውም ሁኔታ ውስጥ ከተናገረን ከቃል ኪዳኑ የተነሳ እርሱ ከእኛ ጋር ይሆናል:: የተቀበልነው ተልዕኮም የወንጌል ስራ የእርሱን አብሮነት ይጠይቃልና ሰለወንጌል በምናልፍበት ፈተና ውስጥ ጌታ ከእኛ ጋር ይሆናል:: እግዚአብሔር እርሱ በቃሉ የታመነ አምላክ ነው::

የሐዋርያት ሥራ.25:1-12 ክፍል 90

ትልቁ የአማኝ በረከት የዘላለም ህይወት የኃጢአት ሰርየት መፅናናተ ሰላምና ደሰታ የሆነው ጌታ እግዚአብሔር የእኛ መሆኑና እኛም ለእግዚአብሔር መሆናችን ነው:: ይህም በረከት ከእግዚአብሔር ነውና ከእኛ ማንም ሊወስደው አይችልም:: ሰለዚህም የአግዚአብሔር በሆኑት ላይ የበረከት ተቃራኒ እርግማን እንዳይሰራ እናያለን::

ነገር ግን ከእግዚአብሔር ፈቃድ በወጣንና ባልታዘዝን ጊዜ በህይወት ጉዟችን ሊያገኙን ያሉት በረከቶች ይያዛሉ:: ሰለዚህ ለእግዚአብሔር በመገዛት በመታዘዝም በመንገዱ በእውነትና በፅድቅ ልንሆን ያስፈልጋል::

በዮሐንስ ራእይ ውስጥ በተደጋጋሚ "መንፈስ ለአብያተ ክርስቲያናት የሚለውን ጆሮ ያለው ይስማ" እያለ ሲናገር የቤተክርስቲያንን ሕንፃ ሳይሆን እኛን ክርስቲያኖችን ነው የሚያመለክተው። በዚህ ትምህርት ውስጥ የዚህን መንፈስ ከብዙ ስራዎቹ ጥቂቶቹን ስንማር፣ ክዚህ ህያው ከሆነው የመንፈስ ቅዱስ ድምፅ ጋር ላለመተላለፍ፣ ከጌታና ከመንፈስ ቅዱስ ጋር የጠበቀ ህብረት በማድረግ ቃሉን ለማወቅ መትጋት እንዳለብን እናያለን።

የሐዋርያት ሥራ.24:20-27 ክፍል 89