የአማኝ ህይወት በምድር ላይ የመስቀል ጉዞ ነው:: በመስቀል ጉዞ ውስጥ የሰይጣን ውገያና ፈተና አለ:: ደግሞም በዙሪያችን ባሉ ሰዎች መገፋትና መጣል አለ:: መከዳትና መተውም አለ:: በዚህ ሁሉ ውስጥ ግን የማይናወጥ ዋስትና አለን:: የሚያበረታን ጉልበትና በመከራ ውስጥም ፅናት የሚሆነን ጌታ እርሱ ከእኛ ጋር ነው:: እስከ አለም ፍፃሜ እኔ ከእናንተ ጋር ነኝ የሚለው የተስፋ ቃሉ በምንም አይነት ሁኔታ ውስጥ የማይናወጥ ፅኑ የተስፋ ቃል ነውና::

የሐዋርያት ሥራ.13:13 ክፍል50

የሐዋርያት ሥራ.13:4-12 ክፍል 49

የዛሬ ጥያቄዎች

1. ከምናለቅስበት ለመፈወስ የምንጎበኝበትን ቀን መቼ እንደሆነ የምናውቀው እንዴት ነው?

2. ሥፍራ ወደ አለመልቀቅ የምንደርሰው እንዴት ነው?

3. በህይወታችን ውስጥ የሚፈራረቁበትን ቀኖች እንዴት ነው የበረከት ይሁኑ አይሆኑ የምንለየው?

4. የጌታ ቀን ወደ እኛ ሲመጣ እንዴት ነው የምናውቀው?

5. ስለ ጌታ የምንቀበለውን መከራ ከሌላ መከራ ለይተን በህይወታችን የምንቀበለው እንዴት ነው?

6. ሰው በችግር ውስጥ ሲያልፍ ለመርዳት ያንን ችግር እንዴት ነው የምናውቀው?

የሐዋርያት ሥራ.13:1-4 ክፍል 48

የሐዋርያት ሥራ.12:12-25 ክፍል 47

እግዚአብሔር በመንገዱ ፃድቅ የሆነ እውነተኛ አምላክ ነው:: ስለዚህም ሰውንም በእርሱ መንገድ እንዱሄድ ይፈልጋል:: የሰው በረከት ፈውሰና ጉብኝት ያለው በእግዚአብሔር መንገድ ላይ በሆነበትና በተገኘበት መጠን ነውና::

በዋጋ ተገዝተናልና የራሳችን አይደለንም:: ስለዚህ መንገዳችን ደግሞም በረከታችን ያለው የጌታ መንፈስ በሚመራንና በሚያስኬደን በኩል ነው::ከዚህ የወጣ ለጊዜው መልካምና በረከት የሞላበት ይምሰል እንጂ ፍፃሜው ኪሳራና ውድቀት ነው::

በእግዚአብሔር መንገድ እንሁን እንጂ ነገሮች ያልተሳኩ ደግሞም ጉድለትና እጥረት ያለበት ኑሮ ቢመስልም እንኳ የጌታ ጉብኝትና በረከት በራሱ መንገድ በጊዜው ይሆናል:: በዚህ ሁሉ ውስጥ ግን ሰላምና እረፍት እምነትና ተስፋ የሞላው ህይወት ይሆንልናል::

መታዘዝ ባለበት በዛ ዋጋ መክፈል አለ:: ይህንን ደግሞ ራሱን አሳልፎ ለመስቀል ሞት እስኪስጥ ድረስ አባቱን በታዘዘውና የመታዘዝ ፍፁም ምሳሌያችን በሆነው በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ እናያለን:: ከመታዘዝ የጎደለ ህይወትና ማንነት ያለው እርሱ ከእግዚአብሔር የተስፋ ቃልና ከበረከቱ ደግሞም ከፀጋው የራቀና የጎደለ ነው:: ከምንም በላይ በእግዚአብሔር ላይ ማመፅና ለጌትነቱ የሚገባውን ክብር አለመስጠት ነው::

- መታዘዝ የእውነተኛ ደቀመዝሙር ህይወት ነው:: ስለዚህ ጌታን እንከተላለን እያልን ከዚህ ህይወት ጎድለን እነዳንገኝ ልንጠነቀቅ ይገባል::

ሰው በህይወቱ የሚያርፈው በጌታ ልቡ ሲጠበቅለት ነው፤ ያላረፈ ሰው ልቡ ሙሉ ለሙሉ በጌታ ያላረፈ ሲሆን ነው፤ ሰው የሚፈልገውን ማግኘቱ እረፍት አይደለም

እረፍት አገኝበታለሁ ብሎ የሚገባበት ነገር እረፍት የሚነሳው ይሆንበታል ፤ ከሁሉም በላይ የነፍስ እርፍት ክርስቶስ የኛ ሲሆን ነው እርሱ ካላሳረፈን ምንም አያሳርፈንም፤

የአማኝ መንገድና ህይወት የእለት ተእለት ኑሮውም እነደ እግዚአብሔር ቃል የሆነ ደግሞም እግዚአብሔርን ደስ የሚያሰኝ ሊሆን ይገባዋል::

እግዚአብሔርን ደስ የሚያሰኝ ማንነት እንዲኖረን ደግሞ ምርጫችን ሁልጊዜ በእግዚአብሔር መገኘት ውስጥ መሆን ዋናውና የመጀመሪያው ነው::

በዚህ መልዕክት የአማኝ ህይወት በእግዚአብሔር ፊት እና እግዚአብሔርን በሚወዱ ሰዎች መካከል ምን ሊመስል እንደሚገባ እንማራለን::