Na blogu reprodukcje, uzupełnienia, dodatki, dalsze lektury.
(0:00:00) Zagajenie – o czym to będzie i przedstawienie Matron i Patrona.
O filmie Barbie w reżyserii Grety Gerwig
(0:04:46) Matrona: Dziwilla – czyli słów kilka o filmie Barbie Grety Gerwig (o patriarchacie, wykluczeniu wiedźmy i „female-centred world”).
(0:15:00) Barbie jako pierwszy etap realizacji IP Policy firmy Mattel .
(0:18:15) A wszystko to, bo cellulit…i jeszcze o Dziwilli oraz dacie przydatności do spożycia.
(0:23:24) O różnicy między „I’m Kenenough” a „Jestem umówiona do ginekologa!”, czyli o emancypacji Kena i ubiologicznieniu Barbie oraz o monetyzacji Dziwilli.
O wystawie Chcemy całego życia. Feminizmy w sztuce polskiej
(0:29:15) Matrona: Katarzyna Górna – czyli o Opiekunkach.
(0:55:22) Moje spojrzenie na wystawę – czyli o Solidarnościówach.
(1:14:26) O problemie szminki (Ewa Partum i Zbigniew Libera).
(1:25:04) Trochę za dużo, trochę w nadmiarze, a na koniec wielka polecajka katalogu wystawy.
O wystawie Kwestia kobieca 1550-2025
(1:28:33) Dwa słowa o Olśnieniach! Onetu, o recenzjach wystawy w MSNie i alternatywnej wersji powodu, dla którego ta wystawa nie mogłaby się dzisiaj odbyć w Stanach Zjednoczonych.
(1:46:22) Matrona: Lukrecja Borgia – opowieść o co najmniej czterech sprytnych trickach kuratorki-kompilatorki , które są przykładem kompletnego pomieszania z poplątaniem (querelle des femmes, femmes forte, biblijna Judyta w XVII-wiecznych Włoszech, artystyczne konsekwencje gwałtu, dlaczego Medyceusze zamawiali Judytę i wreszcie parę słów o przemienię w postrzeganiu Lukrecji Borgii).
(2:15:43) Patronik: Antoon van Dijk – czyli dlaczego ta wystawa jest nie tylko zła, ale wręcz może być szkodliwa, ponadto przypomnienie faktycznej historii biblijnej Zuzanny oraz opowieść o tym, w jakich ramach chciałabym zobaczyć dzisiaj Artemisię Gentileschi.
(2:29:15) Matrona: Tracy Emin – czyli o jeszcze jednej wadliwości tej ekspozycji, ale przede wszystkim o części zatytułowanej Zrodzone z kobiety.
(2:38:12) Matrona: Dominika Bujnowska – przewrotnie o segmencie pt. Kobiety na wojnie i jednej z wystaw projektu Miasto kobiet.
(2:43:21) Matrona: Mary DuBose Garrard – o Anonimie, który być może faktycznie był kobietą, karygodnym uchybieniu organizacyjnym MSNu i hafciarkach
(2:47:27) Finisz! Ocena ostateczna (nie tylko moja) i kolejne polecanki kobiecych wystaw w MSNie .
Errata (jak zawsze, bo człowiek wiecznie się myli, zwłaszcza jak mówi z głowy, a nie ze skryptu):
1. Monika Zielińska (Mamzeta) – to jest prawidłowy zapis/sposób przedstawiania artystki;
2. Chorwacka artystka to Sanja, a nie Tanja, Iveković (nazwisko na szczęście się zgadza);
3. Tytuł pracy Anny Baumgart to oczywiście Bombowniczka, a nie Bomberka.
4. Lech Wałęsa internowany był w okresie 13.12.1981-14.11.1982, a Nagrodę Nobla Danuta Wałęsa wraz z synem Bogdanem odbierała 10. grudnia 1983 w Oslo (ufff!). Wałęsa nie zdecydował się na wyjazd z obawy o to, aby władze nie zablokowały mu powrotu do kraju.
5. Patryk Różycki (jakoś tak sama siebie słyszę jakbym mówiła Różyski).
6. Wystawa chińskich artystek z 1988 roku nosiła pełny tytuł Viewes from the Jade Terrace. Chinese Women Artists 1300-1912.
7. Ferdynand I Medyceusz to jest poprawne imię Wielkiego Księcia, który był mężem Wielkiej Księżnej Krystyny – protektorki Artemisi Gentileschi podczas jej pobytu we Florencji na początku drugiej dekady XVII wieku.
8. Sofinisba Anguissola oczywiście udzielała van Dijkowi rad dotyczących światła (a nie świata, jak omyłkowo przeczytałam cytat z Dawnych mistrzyń).
9. Chcąc być bardziej precyzyjnym chodzi o Szóste Masowe Wymieranie (które jest jednocześnie potocznie mówiąc wyginięciem).
10. Eike Dieter Schmidt jest mężczyzną (można odnieść wrażenie, że uznaję go za kobietę) i zakończył dyrektorowanie Galerią Uffizi w 2024 roku, obecnie dyrektoruje Museo di Capodimonte w Neapolu, co jest o tyle ciekawe, że oba te muzea łączą dwie wersje Judyty pędzla Gentileschi, o których mówiłam w tym odcinku.
