Yeni Şafak Yazarlar

ABD’de patlak veren Epstein skandalı, dünyada kritik görevlerde bulunan kişilerin ne kadar dikkatli olmaları gerektiğini fazlasıyla gözler önüne seriyor. Eğer bir ‘masa’ya oturduysan yani bir makama sahip olduysan ‘kasa’ya; yani paraya ve ‘nisa’ya; yani kadına dikkat etmen lazım.

Katar merkezli El-Cezîre televizyonunun Mısır asıllı programcılarından Ahmed Mansûr (d. 1962), sadece Arap dünyasının değil, İslâm âleminin yetiştirdiği en kaliteli gazetecilerden biri. Afganistan’dan Bosna’ya, İslâm coğrafyasının bütün sıcak çatışma bölgelerinde bilfiil vazife yaptıktan sonra, El-Cezîre’de ekranlara taşıdığı birbirinden kaliteli belgesel ve mülakatlarla, Mansûr haklı ve sonuna kadar hak edilmiş bir şöhrete sahip.

Ne zaman biraz kafa dağıtacak bir şeyler okumaya yazmaya kalksak, bir şey oluyor. Hiçbir şey olmasa bile bir şey oluyor ve kendimizi yine aynı döngünün içinde buluyoruz. Türkiye ekonomisinin bugün içinde bulunduğu ruh halini de tek bir göstergeye indirgemek ya da sadece jeoekonomik gelişmelere bağlamak gerçeklerin önünü giderek kapatıyor.

12 Kasım 2025 tarihinde yine bu köşede “Şirketler neden gayrimenkul alıyor?” başlıklı bir köşe yazısı yayımlamış ve Türkiye’deki bankacılık anlayışındaki yapısal sorunlardan bir tanesine dikkat çekmeye çalışmıştım.

Ramazan ayında ne güzel alışmıştık... Yollar nefes almış, o meşhur İstanbul kaosu, iftar öncesindeki tatlı telaş dışında, yerini sükûnete bırakmıştı. Bayram biter bitmez o eski kâbus tüm heybetiyle geri döndü. Artık sadece sabah ve akşam değil, günün her saati de şehrin bir ucundan diğerine gitmek ‘modern zaman işkencesi’.

Bu “Kur’an Müslümanlığı” yahut “gerçek İslam” safsataları tahminimizden çok öte bir toplumsal karşılık buldu gibi geliyor bana. Israrla yürütülen dijital çabalar “zehirli meyveler”ini veriyora benziyor.

İbn Arabî’nin (k.s.) Füsûsu’l-Hikem’de Yûsuf kelimesi altında açtığı “nûriyye hikmeti”, ilk bakışta rüya, vahiy, hayal ve te’vil üzerine kurulmuş bir metafizik bahis gibi görünür. Oysa dikkatle bakıldığında bu bahis, aynı zamanda insanın dünyayı nasıl gördüğünü, gördüğünü nasıl anlamlandırdığını ve anlamlandırdığı şeyi nasıl dile getirdiğini de açıklayan son derece derin bir idrak teorisidir. Bu bakımdan söz konusu fass, yalnızca tasavvufî düşünce için değil; şiir, hikâye, mecaz, temsil ve sembol gibi meseleler etrafında düşünen bir edebiyat anlayışı için de son derece kurucu bir ufuk taşır.

Trumpgiller familyasının zihin yapısını anlayabilmek için bu familyanın üyelerinden İngiliz şair Rudyard Kipling’i (1865-1936) iyi okumalı. Bir şiirinde şöyle diyor Kipling: “Bu yol Beyaz Adamların aştıkları yol/Bir diyarı arıtmaya giderken arşınladıkları yol…

Çoban Mihri. Kısık sesli biri. Köyün çobanı.

Köy, köylükten çıkınca… Sahipleri hayvanlarını üçer beşer elden çıkarıp güya pislikten arınınca, güdecek hayvan kalmayınca Çoban Mihri de işsiz kalmıştı.

Gerçek, aslâ görünen de değildir, görünenden ibaret de. Gerçek görünen’in gerisindeki görünmeyende gizlidir. Burada Eflatunvârî esrarengiz cümleler kurmak niyetinde değilim. Hakikatin izini sürmeye çalışıyorum.