Yeni Şafak Yazarlar

SDG’nin İsrail’den medet uman stratejik hayalleri, sahadaki gerçeklerle birlikte çöktü. Çünkü bu coğrafyada sosyoloji ile jeopolitiği birbirinden koparan her okuma, eninde sonunda duvara toslamak zorundadır.

Artık “örgütler dönemi” bitti. Artık “terör silahı” dönemi bitti. Artık etnik ve mezhep kimlikleri kullanılarak ülkeleri bölme dönemi bitti. Artık coğrafyanın “zaaflar”ını kullanıp işgal ve talan dönemi bitti.

Terör örgütü SDG kısa, çok kısa bir sürede çöktü. PR kampanyaları, SDG’nin sahip olduğu güçle ilgili abartılı resimler sahanın soğuk gerçekliğine çarparak dağıldı. Suriye’yi bölmeyi, Akdeniz’e uzanan terör devleti kurmayı, böylece İsrail’in güvenliğini sağlamayı hedefleyen emperyalist proje çöpe atıldı. Elbette bölge her zaman sürprizlere gebedir. Ancak şunun altını çizelim: Ankara’nın Şam’daki rejim değişikliğini desteklemesi ve bunu mümkün kılması bölgeyi karıştırmaya çalışan bölgesel/küresel aktörlere karşı şah-mat hamlesidir. Tarihin yönü Türkiye lehine değişmiştir (Bu, başka aktörlerin yönü tekrar değiştirme arayışında olmayacağı anlamına gelmez.)

Sınırlar kalın çizilirken, ambargolarla ticaret baskılanırken, yeni bir genel savaş riski yükselirken dünya hasılasının 2026 yılı performansına dair %2,5’luk büyüme beklentisi var.

Kişilerde ve kurumlarda ‘itibar’ her şeyi belirler dersek, abartmış olur muyuz? Hiç sanmıyorum… En nitelikli insan kaynağını en uygun ücretlerle transfer etme şansını elde etmez mi itibarı rakiplerine oranla daha yüksek olan… Aynı nitelikteki ürünleri rakiplerinden daha fazla bedelle satmaz mı? Ya ulusal ve uluslararası kredilerin temininde durum nedir? Hangisi krizlerden ya da hakkında başlatılmaya çalışılan tezvirat kampanyalarından daha az etkilenir?.. Hangisi devletin ve tüm STK’ların desteğini alma şansına daha çok sahiptir…

Önceki yazımızda, “Hayale dair tasavvurumuz, onun varlığımızdaki / hayatımızdaki / düşüncemizdeki / eylemlerimizdeki yerini de belirlediği için, onda ‘teorik ya da pratik bakış’ ayrımına girmeye gerek kalmadan sıradan veya sanat vb. seçkin işlerimizde ‘nerede bulunduğumuzu’; ‘nerede durduğumuzu’ tayin etmek zorundayız.” demiştik.

İsrail TV’sine konuşan Türkiye uzmanı Hay Eytan Cohen Yanarocak, Ankara’nın Orta Doğu’da güç dengelerini İsrail aleyhine değiştirecek yeni bir ittifakın eşiğinde olduğunu öne sürerken çarpıcı bir itirafta bulundu. ‘’İsrail merkezli i24NEWS kanalında canlı yayına çıkan Tel Aviv Üniversitesi’nden araştırmacı ve Türkiye uzmanı Yanarocak, Türkiye’nin Orta Doğu’da oyunun kurallarını yeniden yazmaya hazırlandığını öne süren stratejik bir hamle içinde olduğunu dile getirdi. Yanarocak, Ankara’nın İsrail, Yunanistan ve Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’ne karşı (GKRY) bölgesel güç dengesindeki üstünlüğünü artırma hedefinin kanıtı olduğunu vurguladı.

Amerikalı Cumhuriyetçi Senatör Lindsey Graham, Siyonizm’in ileri karakolu İsrail’de basına verdiği demeçte yeniden “Bu, bir din savaşıdır” diyor. Demeçte geçen “This is a relagions war” cümlesini İngilizce olarak tarattığımızda karşımıza çok ilginç yazılar çıkıyor. Bunlardan biri 2021’de The New York Times Magazine’de yayımlanmış. Makale yazarı Andrew Sullivan için dijital kaynaklarda “İngiliz-Amerikalı muhafazakâr bir siyasi yorumcu” deniliyor.

“Bugün Allah için ne yaptın?” muhasebesinden, “Bugün kendin için ne aldın?” muhasebesine geçtik. İlki manevi bir muhasebeydi, ikincisi dibine kadar maddi! Tüketim bir güdü, bir saldırgan salgı, bir histerik kriz, ateşi sönmeyen bir ihtiras olarak gelip içimize yerleşti. Bir şeyler satın almadan duramıyoruz, para harcamadığımız gün bize yaşanmadan geçmiş gibi geliyor. Oysa her gün bir şeyler satın almaya, bir deli atın üstünde sürekli tüketim rodeosunda performans vermeye yetecek ne gücümüz ne paramız ne de imkânımız var!

Birinci Dünya Savaşının sonunda nasıl yenik düştüğümüz, o yenilginin sonunda Osmanlı Devleti’nin yıkılışı ve koca bir imparatorluktan Anadolu’ya kadar gerilememiz, üzerinde yeterince durulmuş bir konu değildir. Yıllarca kendimize yenilgiyi yakıştıramadığımız için müttefiklerimizin yani Almanların savaşta yenilmiş olduğu, bundan dolayı bizim de hükmen yenik sayılmış olduğumuz hikayelerini dinledik. Yoksa bizim yenilmiş olmamız ne mümkündü?