Yeni Şafak Yazarlar

Batılılaşma kavramına ve tutumuna karşı değilse bile “Batı’dan bir şeyler ithal etmeye” karşı İslâmcı tavır aslında baştan beri oldukça rahat bir seçmeciliğe dayanıyordu. Batı, Müslümanların karşısına çıkmış tek farklı dünya, tek farklı medeniyet veya toplum biçimi değil. Tarih boyunca sayısız fütuhatıyla Müslümanlar birçok farklı din ve felsefeye sahip birçok toplumla karşılaşmış, onların hepsiyle de İslâm’ın dinî anlayışının gücünden aldıkları bir özgüvenle muamele etmiş, onlardan alabileceklerini de almakta hiçbir beis görmemiştir. Çünkü İslâm özü itibarıyla başka medeniyetleri de kendine dönüştürme kabiliyeti olan bir din.

İsrail iç ve dış gizli istihbarat birimleri dışında Adalet Bakanlığına bağlı “Özel Uluslararası İşler Dairesi”nin, yaklaşık 20 yıldır İsrailli siyasetçiler ve askerler hakkında açılan dava ve soruşturmaları engellemek, geciktirmek ya da düşürmek amacıyla gizli ve sistematik biçimde faaliyet yürüttüğü öne sürüldü. İddialara göre söz konusu yapı, uluslararası hukuk süreçlerini perde arkasından yönlendirerek İsrail aleyhine açılan dosyaların ilerlemesini durdurmaya çalıştı. Bu bilgiler, uluslararası hukuk ve hesap verebilirlik tartışmalarını yeniden alevlendirdi.

Hamas’ın Filistin dışındaki liderliğini sürdüren Hâlid Meşal, geçtiğimiz günlerde El-Cezîre televizyonuna 52 dakikalık özel bir röportaj verdi. Her zamanki ciddiyetiyle, sorulan soruları ikna edici ve ayrıntılı biçimde cevaplayan Meşal’in sözlerinde altı çizilecek çok sayıda husus var. Ama özellikle Filistin direnişinin bugün geldiği duruma dair değerlen-dirmeleri ve Suriye’yle alakalı yorumları, bilhassa öne çıkarılmaya değer noktalar içeriyor.

Son günlerde KYK yurtlarında kalan öğrencilerin, gece belirli saatlerden sonra yurda giriş yapmamaları hâlinde velilerine SMS gönderilmesini protesto ettiklerini görüyoruz. Tartışma, her zamanki gibi hızlıca “özgürlük” ve “özel hayat” başlıklarına taşındı. Devletin gençlerin hayatına müdahale ettiği, aileler üzerinden bir denetim kurduğu iddiaları sosyal medyada sıkça dile getirildi. Bir kesim medya ve bazı sosyal medya hesapları da protestoları öne çıkararak KYK yurtlarında bir “özel hayat” kalkışması olduğu izlenimini vermeye çalıştılar.

“En kısa sürede bir VIP gece kulübü açmak ve sıfırdan inşa edip istediğimiz özellikte döşemek… Odalara üç yönlü kamera yerleştirmek. Berlin’dekine benzer şekilde hizmet verebilir. Hepsi çıplak gezen birbirinden farklı özelliklere (renk, boy, yaş, kilo) sahip kızlar olabilir.

İsrail’in New York Başkonsolosu Türkiye’yi “düşman” ilan etti. Şaşırmadığınızı biliyorum; iki ülkenin birbirini ağır biçimde eleştirmesi, hatta can yakmak için en hassas olduğu konulara parmağını sokarak kanırtması bu konjonktürde “normal” karşılanabilir. Fakat, “düşman” ilan etmek, özellikle diplomaside, uluslararası hukukta farklı anlama gelir. Bunun resmi kağıda dökülmüş formatı zaten “savaş ilanı” demektir. ‘Diplomat’ efendinin boyu o kadarına yetişmez ama İsrail’in Türkiye’ye karşı organize saldırılar kurduğunu biliyoruz…

Türkiye’de bazı cümleler vardır; söylenir, geçilir, sorgulanmaz. Ne kanıt ister ne düşünme zahmeti.

Bir refleks gibi dile gelirler, çünkü gerçeği açıklamak için değil, tartışmayı kapatmak için vardırlar.

İspanya'da Meclis'e sunulan talepte, 16 yaşından küçük çocukların okul içi veya dışında cep telefonu kullanımına tamamen yasak getirilmesi isteniyor.

Danimarka’nın aksine Japonya’da yasak yerine sınırlama modeli tartışılıyor.

Sinemanın ülkemizdeki altın çağı diyebileceğimiz 1960-70 arası, hemen her şehrimizde olduğu gibi, İstanbul’un da pek çok yöresinde, kökü eskilere giden bahçe sinemaları pek revaçtaydı.

Bir torbacık kabak çekirdeği alınır, bir şişe gazoz açılır küçüğe, ailece gidilirdi sinemaya.

Anlaşılmadığından şikâyet ederek “Beni ileride anlayacaklar” diye yüz yıl sonrası için umut besleyenlerin pek çoğunu, yirmi otuz yıl sonra kimse hatırlamayacaktır bile.

Olsun, anlaşılmamak bazıları için kaçınılmazdır; tam anlamıyla kader olduğunu söyleyen ustalar vardır. Ancak anlaşılmamaktan daha beteri, herkes bilir ki yanlış anlaşılmaktır.