Yeni Şafak Yazarlar

Müthiş bir zafer… Sıfır fire… Kurultay’a katılanların tamamının oylarıyla seçilen Özgür Özel, sadece kendisi için gerekli ‘güvenoyu’nu sağlama almakla kalmadı, onun çok daha ötesinde, izlediği tüm politikalar için de onay almış oldu…

Batı-Ankara ilişkileri, on iki yıllık bir fetret döneminin ardından yeniden tanımlanıyor. Yeni bir tür ilişki biçiminden bahsediyoruz. Ancak henüz adı konmadı. Çerçevesi de net değil. Bu noktada söyleyebileceğimiz tek şey, ilişkilerin, on iki yıl önce kaldığı yerden devam etmeyeceğidir. Çünkü bu on iki yılda çok şey değişti. Türkiye değişti. Bölge değişti. Dünya değişti.

Papa’nın İznik’i ziyareti hakkında kendisine mikrofon uzatılan bir vatandaşımız, bu ziyaretin turizmi hareketlendireceğini ve gelirlerini artıracağını söylüyordu.

İznik’i bilenler buranın tarım yönünden çok bereketli olduğunu; özellikle 6 Şubat depreminden sonra “taşı toprağı altın” bilinerek şehirden kaçılacak ilk yer haline getirildiğini iyi bilirler.

Önceki hafta 5 günlük bir Avrupa Turu yaptık. Türkiye’den Muharrem Kartancı ve değerli eşi Ümmühan Hoca, Avrupa'dan MTO Avrupa temsilcimiz Nırdane Dabak Hanım kardeşimizle birlikte.

Önce Hamburg'da, ardından Hannover'de bir konferans verdim ve birkaç unutulmaz, tadına doyulmaz program yaptım. Ardından Bremen'de bir güzel kardeşimizi ziyaret ettik.

Teknoloji ve medyadaki dijitalleşmenin iyimser düzeyde ele alınmasına karşı son dönemde ortaya çıkan ve erken sayılabilecek bir eleştiri Evgeny Morozov’un “The Net Delusion” isimli çalışmasıdır. Morozov’a göre, sosyal ağlar ve internet üzerinden baskılanan dünyamız, zannedildiği kadar iyi bir hayat sunmamaktadır bize. Duygu ve düşüncelerin yönlendirilmesi kadar devlet ve devlet dışı aktörler eliyle manipülatif bir araca dönüşen medya araçları, distopik bir dünyayı da beraberinde getirmektedir. Özellikle son on yılda Cambridge Analytica skandalı ve Brexit gibi süreçlerde seçmenlerin manipüle edildiği ve birçok ülkede aşırı sağ ve popülist siyasete yönelik destekler verildiği bilinen gerçekler.

Pakistan’daki Cemaati İslami’nin (Cİ) Kongresine davetli olarak katılan ve sayıları yüzü bulan uluslararası katılımcılarla birlikte Cİ yönetimi “Adil bir Küresel Düzen Arayışı” başlığı altında bir gün boyunca devam eden bir yuvarlak masa toplantısı düzenledi.

Kuşkusuz Cİ’nin Pakistan içindeki “Adil Düzen” iddiası ve arayışı ülkenin kendi iç sorunu olarak, kendisinin baş edeceği bir mesele. Bu konuda yeni Cİ yönetiminin ülkenin daha demokratik ve daha adil bir düzen için mücadelesini daha aktif bir şekilde vereceğine dair güçlü işaretler var.

Tekmil dünyânın dikkatini İznik ve İstanbul’da yoğunlaştıran Papa’nın Türkiye ziyâreti arkasında kamuoyundaki çok sayıda tartışmayı bırakarak nihâyetlendi. Papa’nın İznik ve İstanbul ziyâretinin bizim açımızdan kendi başına bir kıymeti ve ehemmiyeti olduğunu zannetmiyorum. Daha evvel pek çok başka Papa Türkiye’yi ziyâret etmiş; hattâ çeşitli âyinlere iştirak etmiştir. Yâni bu ilk Papa ziyâreti değildir.

İsrail’in Gazze’ye yönelik kolonyal yayılmacı saldırıları yeniden başladığında ortaya çıkan inanılmaz yıkım çok kimseyi derinden sarsmıştı. Yaklaşık yüz yıldır Filistinlilere yönelik soykırım, etnik temizlik ve sürgün bir medeniyet politikası olarak sürdürülmesine rağmen Batı dünyasında ne kilise ne sivil toplum örgütleri ve ne de ideolojik gruplar ciddiye alınacak bir karşıtlık oluşturmuştu. Tam aksine Filistinlilere yönelik devlet politikaları toplumsal tabanlarda da karşılık bulmuştu.

Başta İbnü’l-Arabî olmak üzere vahdet-i vücudcu düşünürler, kendi varlık anlayışlarını ifade etmek için çeşitli anlatım yollarına başvururlar. Bunlar arasında belki de en anlaşılır olanı bu düşüncenin temel kabullerini topluca ifade etmeye kabiliyetli daire örneğidir. Bilindiği üzere daire merkez nokta, çeper ve bu ikisi arasındaki yekpare yüzeyden oluşur. Buna göre varlık, merkez noktadan çepere doğru genişleyen bir daire gibidir.

İnsanların mevsimlere dönük ilgisi ve dikkati azalınca, mevsimlerin beraberinde getirdiği duygulara yönelik bir hassasiyeti, bir hissiyatı da kalmadı. Mevsimler herkes için farklı şeyler ifade ediyor olabilir elbette ama herkesin birleşeceği belli ortak duyguları da var elbette. Mesela ilkbaharı daha çok umudun, tazelenmenin, yeni başlangıçların mevsimi olarak algılarız. Yaz günleri neşe, canlılık ve coşkunun yükseldiği dönemlerdir. Sonbahar adı üstünde hazan mevsimidir, daha duygulu, daha melankolik ve daha düşünceli oluruz yaprakların döküldüğü mevsimde. Şimdilerde günler boyunca şehirlerin üstünü yumuşak beyaz örtüsüyle örtecek kadar kar yağmıyor pek ama genel olarak kışlar o karlı zamanların hissiyatıyla, yani sessizlik, huzur ve daha güneşli günleri bekleyiş duygularıyla anılır ve algılanır.