Yeni Şafak Yazarlar

Sömürgecilik tarih boyunca biçim değiştirdi ama “işleyişi” asla değişmedi. Güçlü olan, zayıf olanı “bağımlı” kılmanın yollarını buldu. Bundan 500 sene öncesine kadar “keşif” adı altında topraklar işgal ediliyordu. Afrika kıtası 1800’lerin sonundaki Berlin Konferansı’nda cetvelle paylaşıldı. Ardından askeri işgaller başladı, koca Osmanlı İmparatorluğu pay edildi.

Sinesinde barındırdığı tarihi eserlerin zenginliği bakımından İstanbul elbette ki, en başta gelen şehirlerimizden biridir. Camileri, mescitleri, çeşmeleri, sebilleri, hamamları ve kamu hizmetleri veren diğer yapıları bir tarafa bırakarak söyleyecek olursak, bu şehri süsleyen bazı binaların da bir tarihçe-i hayatı, bir yapılış ve kullanılış hikâyesi vardır. İşte bunlardan biri de Cağaloğlu’nda bulunmaktadır ve ilk inşasından bugüne kadar çeşitli ilim ve kültür hizmetlerine ev sahipliği yapmıştır.

ABD’de iki partili İsrail’e koşulsuz destek politikasının Demokratlar’ın ve Cumhuriyetçiler’in genç tabanlarında ciddi şekilde sorgulanması İsrail yanlısı siyasetçileri köşeye sıkıştırmış görünüyor. Öte yandan genç Yahudiler de İsrail’den kopuyorlar. Bu yüzden “Önce İsrail” siyasetçileri de İsrail’e desteğin erimesinin bir ”nesil sorunu” olduğunu itiraf ediyorlar.

Kamu görevlilerinin görevlerinden kaynaklanan bazı suçlardan dolayı yargılanması belirli kurallara bağlıdır ve oldukça da ayrıcalıkları vardır. Bu nedenle savcılığa yapılan suç duyuruları nedeniyle kamu görevlileri sıradan bir vatandaş gibi doğrudan ifadeye çağrılmazlar.

Tadı yok hayli zamandır; dünyanın, hayatın, insanın ve muhabbetin.

Pandemiyle birlikte bir şeyler oldu sanki. Dünyanın kahrını çekmek daha bir zorlaştı, hayatın anlamı hepten yitti, insanın çilesi katmerlendi iyice. Dünya, hayat ve insan hepsi birden muhabbetle anlamlıydı, muhabbetin bile tadı tuzu yok artık.

Pakistan Cemaati İslami’si Mevdudi tarafından kurulduğu 1941 yılı ve bir davet hareketinin yanısıra aynı zamanda bir siyasi partiye dönüştüğü 1956 yılından beri toplumda ciddi bir kültürel, ideolojik hegemonik güç oluşturuyor.

Papa’nın Türkiye ziyaretinden tedirgin oluyorsanız, sebebi, ‘bunlar yine bir şey çeviriyor’ kolaycılığı olmasın. Bırakırsanız zaten çevirirler. Öte yandan, ‘işkillenmek’ bir güvenlik refleksidir ama yerli yerine oturttuğunuzda…

“Her yere konferansa gidiyorsun, ama daha kendi memleketine gelmedin!” sitemlerini uzun süre işittikten sonra, hafta içi nihayet hemşerilerimle hasbihal etmek üzere memleketimde, Mersin’in Anamur ilçesindeydim.

Türkiye’de gıda fiyatlarında son yıllarda yaşanan keskin artış artık bir ekonomik gösterge olmanın çok ötesinde; toplumun refahını, kamu vicdanını ve adalet duygusunu doğrudan ilgilendiren bir sınav hâline gelmiş durumda. Tarladaki mahsulün fiyatı ile marketteki etiket arasındaki makas açıldıkça açılıyor; üretici emeğinin karşılığını alamıyor, tüketici ise en temel gıdaya pahalı erişmenin inanılmaz hazzını yaşıyor. Bu tablo, piyasanın kendiliğinden denge kurma kabiliyetini kaybettiğini apaçık gösteriyor.

Bütün bir yılı “enflasyon”, “faiz” ve “dezenflasyon” terimlerini konuşarak geçirdik. Görünen o ki bu terimleri bir süre daha konuşmaya devam edeceğiz zira 2026 yılında da enflasyon istenilen seviyenin üzerinde kalacak gibi görünüyor. Elbette 2025 yılı içerisinde yaşanan bazı gelişmelerin enflasyon hesaplarını bozduğu gerçeğini de kabul ediyorum ancak yine ifade etmeliyim ki enflasyon tahminlerini sürekli yukarı yönlü güncellemek itibar açısından çok güzel bir görüntü değil.