Yeni Şafak Yazarlar

Papa 14. Leo’nun, Sayın Cumhurbaşkanımızın daveti üzerine ülkemize gelişi hakkında söylenmedik söz, yapılmadık analiz neredeyse kalmadı. Dünya basınında ilk haber bu… Yurt dışına yaptığı ‘ilk resmi ziyaret’in Türkiye’ye olmasının altı özellikle çiziliyor. Papa’nın barış, aile gibi yumuşak konulara değinmesi ve barışın tüm dünyada yayılmasında ülkemizin üstlendiği rolün altını çizmesi son derece önemliydi.

Papalık Hristiyanlığın en büyük ve politik olarak bağımsız bir kurumudur. Bu kurumun başındaki kişiye de papa denir.

Haberciler bugünlerde Papa’nın İznik ziyareti ile meşgulken, bu kardeşinizin aklına bir vakitler gittiği İspir ve Erzurum ziyareti geldi.

Ses benzerliğinden öte sebepleri var.

O zaman yazdığım yazıda, mezarlığı olmayan bir beldeden söz etmiş ve ayrıntısını daha sonraya bırakmıştım. Kısmet bugüneymiş.

Bazı konular etrafındaki tartışmalar, göründüğü kadar masum değildir; zâhirde salt ilmî-akademik bir tartışma gibi görünebilir ama işin iç yüzü incelendiğinde saf bir niyetle ve ilmî bir yaklaşımla ulaştığınız sonuç, hiç de iyi niyetli olmayan ve ilmî-akademik incelemenin sonucunu hiç önemsemeyen fakat mevzuyla alakalı siyasî, iktisâdî ya da ictimâî ya da şahsî menfaatleri olan bazı devletlerin, yapıların, grupların veya insanların ekmeğine yağ sürebilir. İslam’da din adamının ya da ruhbanlığın olup olmadığına dair yapılan tartışmalar da biraz böyledir.

En sevdiğim mekânlar içinde birinci sırayı her zaman kütüphaneler ya da kitap dolu salonlar alır. Böyle mekânlar, konferans salonlarından çok daha cazip gelir. Kürsülerin, sahnelerin olduğu salonları fazlasıyla kurumsal, mesafeli, tek taraflı iletişim imkânlarıyla zamanın ruhuna da uygun bulmuyorum. Bu salonlar kitle iletişim araçlarının popüler olduğu zamanlara eşlik eden etkinlik mekânlarıydı. Bugünün iletişim kanalları çok çeşitli ve dağınık; her platform, her mekân, her araç artık iletişimin mecrasıdır.

Aile, kadın, çocuk, çevre vb başlıklar siyaset için yumuşak konular (soft topic). O kadar yumuşak ki ideolojiler ince ince sızıyor mevzunun içine. Konuları ideolojilerden bağımsız tartışmak neredeyse imkansızlaşıyor.

Bugün biraz aile hakkında konuşalım isterim. Daha doğrusu ben yazayım, meramımı anlatayım. Belki anlaşırız…

Osmanlı medeniyet tecrübesi, gerçek anlamda ilk ve son evrensel ve küresel medeniyet tecrübesidir. Batı uygarlığının evrenselliği hem fiilî hem de zihnî işgale dayanan yatay düzlemde işleyen yayılmacı ve işgalci, yapay olarak üretilen, icat edilen içi boş bir retorikten ibaret bir evrenselliktir. Dayandığı ilkeler ya da geliştirdiği değerler bakımından insanlık tarihinde ortaya konan insanlığın medeniyet birikimini aşan bir evrensellik değil, aksine, insanlığın medeniyet birikimini aşağılayan ve bu aşağılayıcı söylemi zihinlere kazıyarak imal ve icat edilen e zihinlerde tahakküm kuran sahte, ayartıcı bir evrenselliktir bu.

Öncelikle şunu not edelim: Ortadoğu’daki bütün terör örgütleri İsrail bağlantılıdır. Hiçbirinin İsrail’e küçük de olsa bir saldırı yaptığını göremezsiniz. Ama Türkiye dahil, birçok ülke, İsrail ve ABD’nin kurduğu terör örgütleri yüzünden çok ağır bedeller ödemiştir.

Ortadoğu’daki her ülke için, Afrika’daki her ülke için, Güney Asya’daki her ülke için ellerinin altında, yeri geldiğinde kullanılacak bir örgüt mutlaka vardır.

Farkında mısınız? Son birkaç aydır Türkiye’ye bir sükûnet hâkim.

Yanlış anlaşılmasın: Ekonomik sıkıntılardan kaynaklı huzursuzluklar elbette var. Sokakta, çarşıda, trafikte her zamanki gibi gerilimler yaşanıyor. Yine ekonomi kaynaklı suç oranlarında da bir miktar artış var. Ancak siyasetteki gerilimin topluma yansımasının belirgin şekilde düştüğünü hissedebiliyoruz. Yine yanlış anlaşılmasın: Siyaset oldukça gergin. Muhalefet partileri iktidarı kıyasıya eleştiriyorlar. Karşılıklı atışmalar en üst perdeden sürüyor. Lâkin siyasi zeminde devam eden gerilim tabana sirayet etmiyor; siyasi gerginlik sokağa yansımıyor, kutuplaşmanın, kamplaşmanın dozu epeyce düşmüş durumda.

Terörsüz Türkiye/Bölge dosyasında kritik bir aşamadayız. Sıcak gelişmeler yaşanıyor. Bir ucu Kandil’e, bir ucu Barzanilere, SDG’ye, Şam’a ve hatta İsrail’e dokunan bir dosya bu. Hassas bir terazide, cerrah titizliğiyle çalışılması gerekiyor. Perde arkası gelişmelerden de faydalanarak son durumu analiz edelim: