“Bak abi” yazmıştı sosyal medyada bir kardeşimiz, “bak abi, öncelikle Allah rızası, sonra da isminin etrafındaki itibar için yolluyor insanlar bu parayı. O kadına ulaşıp ulaşmadığının vebali boynunadır.”

Bu satırları okuduğumda boynumda fiziki bir ilmek hissetmiştim.

Tuz konusunda üçlü bir kamplaşma var; Birinci kısım rafine edilen fabrika üretimi iyotlu tuzlar sağlığa zararlı, doğal tuz olan kaya tuzu yararlı diyor.

İkinci kısım tuzu hayatınızdan çıkarın, tuz sağlığa zararlı diyor.

Üçüncü kısım ise rafine edilmiş iyotlu tuz sağlık için yararlı diğerleri zararlı diyor.

Bu üç farklı ve zıt görüş yüzünden vatandaş kime inanacağını bilmiyor çünkü kamplaşanların hepsi de sağlık uzmanı, hepsi de tanınmış, ün yapmış hoca ve profesör.

Sevgili Mustafa Kartoğlu geçtiğimiz salı günkü köşesinde Chatham House’dan Asthana’nın dış ilişkiler-refah ilişkisi üzerine değerlendirmesini de içeren bir yazı kaleme aldı. Kartoğlu’nun aktardığı şekliyle; Asthana “dış politikanın, küçük Makerfield kasabasına ne faydası olacağı,” sorusuna cevap aramanın politik güveni tesis edeceğini söylüyor.

Uzun süredir kamu personel sisteminden kaynaklanan sorunları anlatarak çözüm önerileri sunmaya çalışıyorum. Basit düzenlemelerle ciddi mesafeler alınabilecekken gerekli adımların atılmaması üzüntü vericidir. Bu yazımda basit düzenlemelerle gençlerin adaletsizlik algısının ortadan nasıl kaldırılabileceğini açıklamaya çalışacağım.

Kesintisiz eğitimin temelleri 28 Şubat sürecinde atılmıştı. O dönemde darbecilerin toplumun geleceğine ilişkin bir kaygıları yoktu. Amaçlarından biri toplumu dinden uzaklaştırmaktı. Daha sonra samimi dindarlarla yürütülen mücadelenin dip dalgalarında küresel bir örgüt olan FETÖ'nün izleri de ortaya çıktı.

15 Temmuz darbe ve işgal girişiminin 10. yılındayız. Darbe bizzat halk tarafından püskürtülünce, “millet, devleti kurtardı; milletin kendi devletini kurmasına izin verilecek mi?” diye sormuştum.

Millet, devleti kurtardı, ama çocuklarını kaybediyor bu kez. Eğitim sistemi ülkenin altını oyacak türediler yetiştiriyor. Ruhsuz, ezberci, pozitivist, medeniyet bilinci ve ruhu yok edilmiş, zihnen kolayca köleleştirilen nesiller yetiştiriyor…

ABD’deki İsrail Lobisi üç ana başlıkta toplanabilecek bir strateji izliyor. Farklı başlıklarda yürütülen programların hedefi İsrail’e askeri desteğin kesintiye uğramaksızın devam etmesi. Kasım’daki ara seçimleri hedef alan İsrail Lobisi ve bağlantılı kuruluşlar İsrail’in Amerikan siyaseti üzerindeki nüfuzuna itiraz eden ve İsrail’in soykırım yaptığını açıkça dile getiren isimlerin adaylık yarışlarını kaybetmeleri için olağanüstü ölçeklerde para harcıyor.

Kültür ve sanat dergilerinin özel sayıları öteden beri ilgimi çektiği için onları biriktirmeye dün olduğu gibi, bugün de devam ediyorum. Bu özel ve güzel sayıların bazıları kitap hacminde hazırlanmış olmaları dolayısıyla tetkik ve tetebbu erbâbının işini daha da kolaylaştırıyor.

Edebiyatın İslam sanat nazariyatındaki hissesine dair yaptığımız kazıyı “gelenek binasının çimentosu” olan Yunus Emre’den bir örnekle tamamlayalım.

Yunus’un “Be hey kardaş Hakk’ı bulam mı dersin” mısraı ile başlayıp “Ya ben öleyim mi söylemeyince” mısraıyla biten şiiri, ilk bakışta bir nasihatler dizisi gibi görünse de derininde insanın hakikate doğru yürüyüşünü katman katman açan bir iç-yol haritası barındırır. Şiirin dili sade, hitabı doğrudandır; fakat bu sadeliğin altında, tasavvufun en çetin meseleleri yoğunlaştırılmış hâlde yer alır. Yunus, “be hey kardaş” diye seslenirken yalnızca karşısındaki muhatabı değil, insanın kendi kendine seslenişini de kurar. Bu bakımdan şiir, dışa-dönük bir öğüt olduğu kadar, içe-dönük bir muhasebedir.

Yeşilay’ın Mayıs 2026 tarihli raporu sonuçları bakımından vahim değil, çok vahim. Rapordaki tablo korkunç değil çok korkunç.

Raporun tam adı “Lisanslı ve Yasa Dışı Bahis ve Şans Oyunları Platformlarının Bağımlılık Riski Değerlendirmesi.” Yeşilay bu raporu 460 kumar bağımlısı ile yaptığı anket ve analizlerle hazırlamış.