Neresinden baksanız komik… Papyon takıp, gözlerini kısıp, sesini de toklaştırıp İzmir Marşı söyledi diye sicili şaibeli bir adamı iyilik meleği yaptılar hatta neredeyse peygamberleri mertebesine yükselttiler. “Devlet yok, Ahbap var” sloganlarıyla yeri göğü inlettiler. Kendi düzmece dünyalarında kendilerini tatminle kalmadılar, canla başla çalışan devlet kurumlarını ve sahada çalışanları da yıprattılar.

Türkiye’nin seçilmiş hükümetini alaşağı ederek demokrasiyi askıya almaya çalışan 15 Temmuz darbe girişimi, ulusal güvenlik ve dış politika açısından büyük dönüşümlere neden olan bir siyasi miras bıraktı. Hain planın siyasi liderliğin ve halkın cesur direnişi sayesinde boşa çıkarılmasıyla birlikte, devlet kurumlarının, ittifak ilişkilerinin ve dış tehdit algısının yeniden tanımlandığı bir döneme girildi.

Boşnakların Müslüman oluşlarının 516. yıldönümü vesilesiyle aralıksız düzenlenen Ayvaz Dede şenliklerine katılmak üzere 5 günlük bir Bosna seyahati düzendik. MTO’nun en parlak talebeleriyle birlikte. Aşk-ı Turkuaz ve sahibi Beytullah Yıldız ile oğlu Ömer kardeşim çok güzel bir program hazırladılar bizim için.

Kelimelerin manası, bir de yükleri vardır.

Bazen bir tek kelime yüzyılların yükünü, bilgeliğini taşır yüreğimize, zihnimize…

Mesela; “ulus’’ ile “millet’’ kelimeleri aynı anlam için kullanılır ama “millet’’ kelimesinin zihnimizde çağrıştırdığı yükü, “ulus’’ kelimesi henüz tam olarak karşılayamaz.

Bir toplum sadece vatanını, örfünü kaybetmez, bazen de kelimelerini kaybeder. Hem de tüm birikimiyle, tüm yüküyle… Kelimelerini kaybettiğinde de medeniyet hafızasını kaybeder.

Araştırmacı gazeteci bilinen Uğur Dündar kişisi, evvelce Ahbap’larına tam gaz destek verip överken, pislikler ortaya dökülünce ağız değiştirdi.

“Para toplama yetkisi verilmeseydi ne suç ne de suçlu olurdu.”

Hadis karşıtlarının gündemde tutmaya özen gösterdiği bir sorudur bu.

Hz. Ebû Bekr (r.a.) döneminde, özellikle Yemâme Savaşı’nda çok sayıda hafız sahabînin şehit olması üzerine Kur’an ayetlerinin iki kapak arasında toplanması bir zaruret olarak ortaya çıktı. Aksi halde Kur’an’ın unutulması söz konusu olabilirdi.

Modern dünyanın dayattığı şartların etkisi altındaki İslam dünyası, günümüzde tarihin en derin krizlerinden birini yaşamaktadır. Bu kriz; ekonomik krizlerin, siyasî çalkantıların ya da askerî yenilgilerin çok ötesinde, her şeyi kuşatan varoluşsal bir “ahlak krizi”dir. Çağımızda dinin şekilsel ritüellerinin, zâhirî formlarının, mabetlerinin ve dinî konuşmaların “görünürleşmesine” karşılık sokağın, mabedin, tekkenin, ticaretin, siyasetin ve insan ilişkilerinin içindeki ahlakî özün gittikçe “buharlaşmasına” şahitlik ediyoruz.

Şebüsterî'nin Gülşen-i Râz'da kurduğu büyük poetikanın temel ilkelerinden biri şudur: Varlık, kendi başına okunacak bir nesneler toplamı değildir; Allah'ın isimlerinin görünüşlerinden meydana gelen işaretler bütünüdür. Bu sebeple sûfî şair göğe baktığında yıldız; denize baktığında su; yüze baktığında ten görmez. Bütün bunlarda tecellî eden hakikati okumaya çalışır.

Konumuz siyasi iletişim. Tabii ki, stratejik bir bakış açısıyla…

Algılama Yönetimi’nin 11 altın kuralından altıncısı, ‘Ölçmek’tir. Yani iletişim mühendisliği… Peter Drucker, “Ölçmüyorsan yönetemezsin” der, Sir Iain Vallance ise işi daha da ileri götürür, “Ölçmüyorsan yapma” buyurur.

Göktürk devletinin başveziri, Türk tarihinin ilk büyük stratejisti, bilge devlet adamı Tonyukuk’un, (M.S. 646-724) bugün hâlâ geçerliliğini koruyan sözünü hatırlayalım:

15 Temmuz 2016 gecesi sokaklarda tanklar ve asker kıyafeti giymiş hainler ile havada uçaklar ve helikopterler saldırılar gerçekleştirirken o gece öncesinde ve sonrasında ekonomik olarak da saldırılar devam etti. Sizlere çok iddialı bir görüş olarak görünebilir ancak kanlı darbe girişiminin bir ekonomik ayağı da vardı ve bu asla bir yan etki olarak okunmamalı. Zira sürecin soğuk kanlılıkla hazırlanmış bir tahribat planı olduğu geçtiğimiz 10 yıl içindeki pek çok gelişme ile daha net anlaşıldı.