İkinci Dünya Savaşı sonrasında Avrupa ülkeleri, vatandaşlarına en konforlu vaatlerinden biri olan sosyal refah devlet modelini sundular.

Sosyal refah devletini temsil eden ücretsiz sağlık, nitelikli eğitim, iyi emeklilik maaşları ve huzurlu bir yaşam için savunma harcamalarını minimum seviyede tuttular.

Bu dönem de bir çok Avrupa ülkesi, kaynaklarını sosyal refah devletine ayırırken, güvenliklerini NATO’ya ve ABD’ye teslim ettiler.

Dünyâ târihi çok kritik bir yola girdi. Bunu, ABD-Çin arasındaki uzlaşmaz diyemem; ama uzlaşması sûret-i kat’iyede istenmeyen gerilimin tırmanması olarak değerlendirmek de mümkün. Çelişki hem henüz doğrudan ve nihâî bir hesaplaşmaya erişmedi. O son evreyi anlatıyor. Onun bir evvelki safhası bu. Son NATO Zirvesi tam da bunu ortaya koyuyor.

15 Temmuz darbe girişiminin dini, politik, sosyolojik ve ekonomik yansımalarına ilişkin bütünlüklü analizler yapıldı. Meselenin muhtelif yönlerine dair ortaya koyulan değerlendirmeler, darbe girişiminin nedenleri ve sonuçlarına dair farklı tartışma kulvarları da açtı. 15 Temmuz’un bugüne kadarki darbelerden farkı üzerine yapılan analizlerde, onun neden ve hangi sebeplerle diğer darbelerden ayrıldığı üzerine de yorumlar yapıldı.

Geride bıraktığımız NATO Zirvesi sadece ittifakın gelecek dönemde ayakta kalıp kalmayacağına ilişkin tartışmalara değil yakın coğrafyamızda devam eden Rusya-Ukrayna ve ABD-İran savaşının gidişatını belirleyen gelişmelere de şahitlik etti. Her iki savaşın da 21.yy’ın güç tanımında kalıcı dönüştürücü etkiler bırakacağını söylemek mümkün. Bugünün güç projeksiyonlarında; sadece güçlü olmanın bir savaşı kazanmaya yetmediğini Soğuk Savaş’ın iki süper gücü olan ABD ve Rusya’nın İran ve Ukrayna cephelerinde tecrübe ediyor olduğunu görmek ise ayrıca başka bir yazı konusu olabilir.

NATO zirvesinden hareketle son iki yazıda FETÖ meselesini yeniden ele almaya çalıştık. Bu çerçevede NATO’nun bir düşünme biçimini ürettiğini, FETÖ’nün bu düşünme biçimi içinde şekillendiğini ve daha geniş bir bağlamda FETÖ’nün Batı sisteminin bir ürünü olduğunu ifade ettik. Elbette Batı sistemi ile kastımız Anglosakson hegemonyasına dayalı bir dünya düzenidir. Daha önceki yazılarda da İngiltere’nin yeni dinler icat etme yönündeki başarısı üzerinde durmuştuk.

Nasıl yaşamamız gerektiğini söyleyip duran ne çok insan var; söylediklerine bir süre kulak verirseniz, hayatın gerçekliği ile çatışmaya giriyor ve ufak ufak streslenmeye başlıyorsunuz.

Ben 10 yıl önceki fiyatları vereyim siz bugünkü fiyatlarla kıyaslayın; Türkiye'de 15 Temmuz 2016 darbe tarihinde bir ekmek 1 lira 25 kuruş, 1 adet yumurta 30-35 kuruş, 1 litre Ayçiçek yağı 6-7 lira, bir kilo beyaz peynir 13-15 lira, süt 2-2.5 lira, 1 kg dana eti 38-42 lira, 1 litre benzin yaklaşık 4 lira 60 kuruştu.

Bir şehirde herkes aynı sızıyı kuşanabilir de kimse bilmez bir diğerinin göğsündekini. Bir emekli, market kasasında kuruşları sayarken yanı başındakinin de aynı kuyuda boğulduğunu görmez. Durakta otobüs bekleyen asgari ücretli, hemen yanındaki ev kadınının omuzlarındaki yorgunluğa yabancıdır. Herkes kendi yükünü kendi kuytu sessizliğinde taşır; sanki o ağır gökyüzü sadece kendi başının üstündeymiş gibi…

“Batılaşmanın tek amacı, yüzde yüz batılı olup, batılı sömürücülerin ileri karakolu ödeviyle, sömürülen doğuya yönelmek, ona saldırmak, onu sömürülme kaderine zorlamak olabilir. Böyle bir amaç, batılı toplumlar için ne kadar yararlı ise, doğulu bir toplum için o derece zararlı, o derece onursuz düşürücüdür. Batı güçsüzse bu davranış delilik olur. Batı güçlüyse bu davranış üste para vererek uşaklık yapmak olur. İkisinde de aklın, kâr hesaplarının, haysiyetin ilgisi olamaz”… (‘Batılaşma’, Kemal Tahir, Ketebe Yayınları, 2023, Say:161.)

Hepimizin FETÖ ile ilgili farklı bir hikâyesi var. Benimki 7 Şubat 2012’de başladı. O tarihte Ankara’da Başbakanlık muhabiriyken yaptığım haberler nedeniyle örgütün radarına girdim. İnternet sitelerinde hedef gösterilmeye başladım. 2013 yılı sonunda Selam Tevhid diye -adını ilk kez o zaman duyduğum- örgütün içine kondum. Telefonlarım dinlendi. Dosyaya göre FETÖ’nün tutuklama listesinde 233 numaralı kişiydim. Yaptığım haberler örgüt lideri Gülen’i rahatsız ediyordu. Bir yandan örgüt mensuplarını üzerime sürüyor bir yandan da şahsıma dava açıyordu.