We willen soms zo graag dat de ander ons begrijpt. Of willen wij de ander begrijpen. En eigenlijk zorg dit 'begrijpen' er vooral voor dat we in ons hoofd gaan zitten. Meestal gaat het ook niet om begrepen willen worden, maar gaat het over de laag eronder. Een veilige ruimte ontstaat daar waar we voorbij het begrijpen liefdevol en oordeelloos aanwezig kunnen zijn.

Wie is in control: je verhaal of jij? Jij bent gevormd door je verhalen, maar je bént niet je verhaal. Jij bent veel meer dan je verhaal. En toch gebruiken we ons verhaal vaak als pantser, schild, verdediging. Super logisch, zo zijn we geprogrammeerd. Maar hiermee maak je jezelf kleiner, stop je met echt voelen in het moment en neem je niet echt leiding. Dit mag anders ..

Er is een dunne scheidslijn tussen zelfspot en zelfsabotage. Tussen helen en destructie. Tussen voeden en leeg trekken. Energetisch een hele andere lading, maar ze liggen soms zo ontzettend dicht bij elkaar

Als jij de vaardigheid hebt ontwikkeld om de boven- en onderstroom te scheiden, kan het heel ingewikkeld voelen om met iemand in conflict te raken die dit niet kan. Als iemand op de inhoud blijft, terwijl jij al lang de betrekking in ben gezakt. Wat doe je dan?

Een onrustig systeem, veel prikkels, overweldigend gevoel wanneer we in dynamische omgevingen aanwezig zijn. Wat mij betreft ligt de oplossing niet in het afsluiten van de omgeving, maar juist te investeren in je draagkracht en daarmee je gezondheid.

Hoe een conflict de onderstroom zichtbaar maakt als je het wilt zien. En waarom het belangrijk is niet meteen te interveniëren. In deze aflevering gaat het over het onderscheid tussen de inhoud en betrekking.

Eigenaarschap, soms een lastig begrip. Zeker wanneer je voor je gevoel al veel draagt. Zo ook de 'schuld', het zal wel aan mij liggen, gooi maar op mijn bordje. Als dan het begrip Eigenaarschap voorbij komt kun je denken: 'nog meer?!' Nee, juist minder. Want als je dit herkent draag je waarschijnlijk teveel schuld. Waar eigenaarschap wél over gaat? Ik deel het met je in deze aflevering.

En de vorige opname behoeft wellicht nuancering of tenminste nog een aanvulling. Die kwam eigenlijk onmiddellijk nadat ik de vorige opname op had genomen. Deze gaat vooral over de focus patronen bij en in jezelf te doorbreken. En dat dat als 'neveneffect' wellicht heeft dat je een generationeel patroon doorbreekt.

De term 'cycle breaker' staat vaak voor degene die (familie)patronen doorbreekt. 'Bij mij stopt het'. Ergens is dit een aanmatigende term die geen eer doet aan onze voorouders. We zijn namelijk allemaal cycle breakers! En het kan zorgen voor een last, die je niet hoeft te dragen in je leven. In deze aflevering leg ik uit waarom ik weerstand voel op het gebruik van deze term.

Ik werd uitgenodigd een podcast te luisteren in het licht van zacht leven en vrouwelijke energie. Nou vind ik dit altijd mooie uitnodigingen, dus ik heb geluisterd en werd aangezet. Er zijn verschillende stresstypes en dus ook verschillende benaderingen. Voor de een is rust gepast en voor de ander juist meer de uitnodiging om in beweging te komen. En dit laatste lijkt vooral gepaard te gaan met mannelijke energie. Maar je kunt dit echt enorm goed vanuit de vrouwelijke energie doen. En beide is ok, er is gewoon in verschil in de energie.