Een aflevering aan de hand van een concreet voorbeeld hoe het werkt met boven- en onderstroom en belemmerende overtuigingen. En hoe duurzame beweging ontstaat door op de onderstroom aan de slag gaan, in plaats van de bovenstroom, waar het eigenlijk het meest logisch lijkt. Hoe de onderstroom zorgt voor echte vrijheid.

In de vorige aflevering deelde ik een eigen ervaring met je, waarin ik geraakt werd in pijn die ik herken uit het verleden. Hoe hoger je zelfbewustzijn, hoe eerder je dit in de gaten hebt. En het mooie hiervan, hoe meer eigenaarschap je hierop kunt pakken. Zodat je constructief om kunt gaan met deze pijn, zonder de verbinding ermee te verliezen. Een van de essentiële dingen die je te doen hebt: je te verbinden met de persoon die je nu bent, niet die je toen was....

Allemaal worden we wel eens (meer dan eens) geconfronteerd met oude pijn. Dat iets in het nu herinnert aan toen. En als we niet uitkijken schieten we in het oude verhaal en dat helpt niet. Het is een kunst, de kunst, om met je energie in het nu te blijven.

Zacht leven staat voor empowerment. Liefdevol confronteren, zonder oordeel. Erkenning geven én uitnodigen tot een beweging. Hoe goed bedoeld ook, iemand bevestigen in de slachtofferrol is niet zacht leven. Ik leg je uit hoe ik het verschil zie en waarom het zo belangrijk is dat we daar bewustwording op krijgen, willen we vrouwen zich krachtiger laten voelen. Weer eentje uit mijn tenen!

Wat jij waarneemt in de buitenwereld is vaak een projectie van iets in jouw binnenwereld. Spiegelvragen helpen bij het onderzoeken hiervan. Waarom je dat zou doen? Omdat het je helpt bij het verhogen van je zelfbewustzijn, door op deze manier te reflecteren op je binnenwereld. Het geeft je regie , zodat je vanuit je volwassen plek in de wereld kunt staan. Hoe beter jij jezelf kent, hoe meer eigenaarschap jij kunt nemen. Hoe meer regie, hoe zachter het leven

Het is soms lastig om nee te zeggen tegen een uitnodiging van de ander. Omdat we de ander niet willen raken of kwetsen. En omdat het zo moeilijk om soms eerlijk te zijn. Zeker als we de dappere poging van de ander zien.

Vandaag kreeg ik zo'n uitnodiging. Ik deel met je hoe ik daar mee om ging. Om jou te laten weten dat het echt anders kan, zelfs als jij voelt dat jij vastzit in het pleasen, dienen, jezelf wegcijferen. Ik was een schoolvoorbeeld hiervan. En binnen paar jaar tijd sta ik nu hier. En jij kunt dat ook, echt!

Er zijn veel aannemelijke redenen waarom je eerlijk zou moeten zijn naar je kinderen over wat je voelt en wat dingen met je doen. Het goede voorbeeld, leren dat iedereen uniek is in voelen, ze helpen woorden te geven aan wat ze voelen (m.i. dé nr 2 reden). Maar er is nog een andere reden, die in het kader van zacht leven met stip op nr 1 staat

Positieve gedachten hebben zeker effect, ben ik van overtuigd! Echter, we gebruiken positieve gedachten soms als bypass om niet te voelen. Terwijl daar de duurzame verandering zit.

Heb jij ideeën waar je over een jaar vanaf nu wil staan? Wat komt er dan in je op? Wat heb je bereikt?

En als je jezelf de vraag zou stellen: wie wil ik zijn over een jaar vanaf nu? Wat komt er dan in je op?

In deze aflevering neem ik je kort mee in hoe je een stip op de horizon kunt zetten, zonder je teveel te focussen op zichtbaar resultaat (bovenstroom), zodat er veel meer ruimte komt. En je veel meer op je pad gaat zien.

Kun je jezelf liefhebben, precies zoals je nu bent? Ok zijn met wie je nu bent? Voel jij je goed over jezelf, zonder eerst nog iets te moeten veranderen? Juist voor bewuste vrouwen is dit soms zo lastig. En toch is dit de basis van zacht leven. Jezelf omarmen zoals je nu bent èn een verlangen voelen naar wie je wil zijn.