Deze aflevering gaat over projectie, morele paniek en hoe weinig ruimte er nog is voor twijfel, nuance en menselijkheid. Ik neem je mee in wat de cancel cultuur over ons zegt, naar aanleiding van de vrijspraak van Marco Borsato.
Wat gebeurt er met ons wanneer één beschuldiging genoeg is om iemand massaal te laten vallen en één vrijspraak genoeg om te doen alsof we nooit iets hebben geroepen? Deze aflevering gaat niet over Marco Borsato als persoon, maar over ons favoriete tijdverdrijf: razendsnel oordelen, veilig meerennen met de meerderheid en vooral heel graag bij het “juiste kamp” willen horen.
In deze aflevering hoor je:
Waarom verontwaardiging vaak meer zegt over ónze angst dan over de feiten
Hoe groepsdruk nuance verandert in een verboden bezigheid
Wat er gebeurt met een samenleving waarin iedereen mini-rechter speelt, maar niemand verantwoordelijkheid wil nemen voor zijn eigen oordeel
-----
Heeft deze aflevering je iets gebracht? Voel je vrij om dat te delen in een review ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
🔔 Wil je geen aflevering missen? Volg de podcast via Spotify
Wil je iets delen over deze aflevering of een ander thema?
Stuur me gerust een DM via Instagram
Ben je geïnspireerd geraakt door deze podcast? Vergeet de inzichten die je hebt opgedaan niet te delen met je omgeving! Sharing = caring 🫶🏼
En als je voelt dat je verder wilt kijken naar jouw eigen vraag, ben je van harte welkom om een matchcall in te plannen