- Ja do Iskier trafiłem w 1987 roku. Odbył się konkurs, w którym wystartowało czterech kandydatów. Wygrałem go, choć nie ma co ukrywać, że mógł to być konkurs z wiadomym wygranym - przyznał Wiesław Uchański.

- Czy ja rzeczywiście jestem wierny książce? Jakkolwiek by to nie brzmiało to trochę tak. Jestem człowiekiem książki niemalże od urodzenia. Moje pokolenie wyrastało przy książkach - powiedział Wiesław Uchański.

- Jakimiś figurami literackimi żongluje, bawi się czy popisuje. Przede wszystkim daje mu to autentyczną satysfakcję jako twórcy, że uprawia takie zajęcie. Myślę, że to mam z nim wspólnego - mówił Jacek Bocheński.

- Moim żelaznym punktem w biografii jest opozycja demokratyczna (...) W 1976 roku powstało podziemne pismo. Pierwszy niezależny periodyk literacki "Zapis" - wspominał Jacek Bocheński.

- Kiedy skończyłem "Boskiego Juliusza", to wiedziałem, że chcę napisać następną książkę o Owidiuszu. Jakaś gazeta zamieściła taką notatkę. Teraz gazeta rzadko donosi o zamiarach autorskich młodego pisarza, a wtedy jeszcze takie rzeczy interesowały prasę. To były może jeszcze obyczaje przedwojenne - relacjonował Jacek Bocheński.

- Umówiliśmy się, że odejdę z redakcji "Przeglądu kulturalnego", bo nie odpowiadał mi rygor polityczny. W zamian dostałem ofertę, żebym dalej pisał o czym chcę - opowiadał Jacek Bocheński.

- To było oczywiste, że za drzewami gabinetu taty zaczyna się jakaś wzniosłość, czyli poezja i mądrość - opowiadał Jacek Bocheński.

- Ja nie jestem ani twórcą, ani kontynuatorem. Ja jestem krnąbrnym dzieckiem polskiej szkoły plakatu, bo ją bardzo cenię - opowiadał Andrzej Pągowski w ostatniej części swojej gawędy.

- Nie kojarzyłem umiejętności rysowania i malowania z uprawianiem zawodu. Na studiach już zorientowałem się, że to świetny zawód stworzony dla mnie. Po przyjechaniu do Warszawy zorientowałem się, które instytucje dają robotę - mówił Andrzej Pągowski.

- To były czasy, kiedy plakat bardzo się podobał, było dużo aukcji i wystaw. Siedziałem na jednej z giełd i szkicowałem. Zobaczyłem, że ktoś za mną stoi. Młody chłopak zapytał czy to moje rysunki. Odpowiedziałem, że tak. Przedstawił się i powiedział, że jest menagerem - opowiadał Andrzej Pągowski.