- Wychowałem się w Alejach Ujazdowskich. Na wprost ulicy Wilczej i SPATIF'u. Tam widziałem postaci, które doskonale rozpoznawali moi rodzice. Wtedy dowiedziałem się, co to znaczy być znanym człowiekiem - opowiadał Jarosław Mikołajewski.

- Uprawiam w pewien sposób od lat rodzaj turystyki zorganizowanej. Jeżdżę ze Stowarzyszeniem Historyków Sztuki. Program jest tak nasycony, że jest się rzeczywiście zmęczonym - mówiła Ewa Braun.

- Miałam szczęście, że pochodziłam z domu inteligenckiego. Mama i tata zajmowali się kulturą. To, co człowieka rozwija było moim naturalnym otoczeniem - wspominała Ewa Braun.

- Znalazłam się w ekipie Stevena Spielberga w wyniku jego decyzji, że będzie robił ten film w Europie i w Polsce. Nie było to przesądzone czy będzie to Kraków czy np. czeska Praga. Pod namową Andrzeja Wajdy zdecydował się, że chce opowiedzieć historię autentyczną, która dzieje się w Krakowie - opowiadała Ewa Braun.

- Prezydent Amerykańskiej Akademii Filmowej powiedział, że tym razem wieczór oskarowy jest poświęcony ludziom pracującym za kamerą, których nie widać - mówiła Ewa Braun.

- Pamiętam, że o 15.05 zadzwonił telefon. Zadzwonił do mnie amerykański producent. Właściwie nie dopuścił mnie do głosu, bo powiedział: gratulacje, Ty i Alan macie nominacje do Oskara - opowiadała Ewa Braun.

- Mój mąż doszedł do wniosku, że koniecznie musi mi się oświadczyć. Mówił jednak, że moi rodzice na pewno się nie zgodzą, bo jest ateistą - zaczęła ostatnią część swoich wspomnień Magdalena Smoczyńska.

- Po drugiej klasie liceum pojechałam na 3 miesiące do Francji na zaproszenie przyjaciół mojego ojca (...) Było bardzo fajnie, bo była młodzież. Mieli swoją piwnicę, gdzie wydawali swoje pismo - opowiadała Magdalena Smoczyńska.

- Rodzice działali w dobrej wierze. Z powodu mojej siostry, która straciła wiarę i buntowała się, rodzice nie chcieli, żebym na to patrzyła. Moja siostra ostatecznie wyszła za mąż w wieku - mówiła Magdalena Smoczyńska.

- Moje pierwsze 11 lat były absolutnie cudowne. Urodziłam się jako trzecia córka. Mój ojciec od 1945 był redaktorem Tygodnika Powszechnego i był bardzo zajęty - wspominała Magdalena Smoczyńska.