- Kazimiera Iłłakowiczówna była polską poetką, tłumaczką i urzędniczką państwową, tworzącą głównie w okresie międzywojennym. Jej twórczość łączyła w sobie refleksję religijną, patriotyczną oraz osobistą wrażliwość na los człowieka. Pracowała także jako sekretarka Józefa Piłsudskiego, a po II wojnie światowej mieszkała w Poznaniu, gdzie kontynuowała działalność literacką. O jej losach opowiadała Joanna Kuciel-Frydryszak.

- Ten pseudonim wymyśliłem jeszcze przed wojną. Miało być krótkie i dźwięczne - opowiadał Józef Hen.

- Byłem bardzo dobrym żołnierzem jeśli chodzi o umiejętność rozbierania karabinu maszynowego. Mieliśmy przesympatycznego dowódcę plutonu, który uczył świetnie - wspominał Józef Hen.

- Zrozumiałem, że nie można okazywać lęku. Wręcz przeciwnie. Podszedłem do wartownika niemieckiego i zapytałem "proszę pana, gdzie granica?, a on wskazał "tam", bo też był Mazurem - opowiadał Józef Hen.

- Na kilka dni przed wojną byłem na plaży nad Wisłą i w ogóle nie czuło się zagrożenia, bo taka była atmosfera. W eterze była wojna nerwów (...) Nie czuło się, że do tej wojny dojdzie, a jak dojdzie to będzie krótka i zwycięska, bo Anglia daje gwarancje bezpieczeństwa - opowiadał Józef Hen.

Urodziłem się w 1923 roku prawie w teatrze. Moją mamę bóle chwyciły właśnie tam, ale zdążyła przyjechać do domu. Na szczęście nad nami mieszkała pani, która była akuszerką i wszystko poszło dobrze - zaczął swoją opowieść Józef Hen.

- Uważam, że moim zadaniem jest przybliżanie współczesnej kultury niemieckiej polskim czytelnikom. Między innymi dlatego wybierałam autorów postępowych, którzy opisywali współczesną rzeczywistość niemiecką - mówiła Sława Lisiecka.

- Mój mąż założył pierwsze wydawnictwo i chciał wydawać różne rzeczy. Po kilku książkach nastąpił krach i wydawnictwo padło, bo padły też hurtownie (...) Potem ja założyłam wydawnictwo - zaczęła swoją kolejną opowieść Sława Lisiecka.

- Od lat jestem zainteresowana literaturą, która zajmuje się życiem społeczno-politycznym. Psychologią postaci, ale ten zaangażowaniem w życie społeczne. To mnie bardzo fascynuje - zdradziła Sława Lisiecka.

- Wprowadziliśmy się na Wschodnią 49. To był 1974 rok i mieszkam tu do dziś. To już 50 lat. Mój mąż nie żyje od 10 lat i jestem tutaj sama. Jednak tu rozpoczął się nasz wspaniały okres życia w ponurej i socjalistycznej rzeczywistości. Byliśmy jednym z niewielu w Łodzi domów opozycyjnych - opowiadała Sława Lisiecka.