- Po pracy w Ministerstwie wylądowałem w 2. Programie Polskiego Radia. Wróciłem do właściwej roli dziennikarza muzycznego. Zorientowałem się, że jestem w dobrych relacjach z niemal wszystkimi najwybitniejszymi muzykami w Polsce. kapitał bardzo wartościowy - przyznał Grzegorz Michalski.

- Moja praca w Ruchu Muzycznym, potem telewizja i wreszcie wylądowałem w Filharmonii Narodowej jako konsultant programowy. Wytrwałem w tej robocie seidem sezonów i poczułem się zużyty - mówił Grzegorz Michalski.

- Kiedy przyszedłem na studia, to jest pracował tam ks. prof. Hieronim Feicht. On zmarł rok później. Krążyło o nim mnóstwo anegdot. Była to niezwykle barwna postać i wybitny znawca dawnej muzyki - opowiadał Grzegorz Michalski.

- Czasem mojego wejścia w dorosłość był okres zakończenia pierwszego 20-lecia mojego życia w Łodzi. Tam zdobyłem podstawowe wyksztalcenie i zdecydowałem o kierunku studiów - zaczął swoją opowieść Grzegorz Michalski.

- Kiedy Grzegorz wrócił z internowania zaczęliśmy nowe życie. Przeprowadziłam się z małego mieszkania do bardzo dużego, ale warunki były gorsze. Ciągle były przeszukiwania i zaczęliśmy zastanawiać się nad naszym życiem - opowiadała Krystyna Piotrowska.

- Zaczęło się w Polsce burzyć, zaczęły się strajki. Oczywiście byliśmy w tym bardzo osadzeni i bardzo pilnie do śledziliśmy - wspominała Krystyna Piotrowska.

- Moje prace dyplomowe kupiło kilka osób. Wśród nich był paryski dyrektor. Potem dostałam zamówienie ze Szwecji na zrobienie grafik. Zrobiłam dla nich sto prac i dostałam za to 6 tysięcy dolarów. W ten sposób zostałam ustawiona na całe dobre życie w PRL. Za sto dolarów można było żyć rok. Potem dostałam roczne stypendium... - mówiła Krystyna Piotrowska.

- Jak już zdałam egzamin do ASP, to pamiętam że było pierwsze spotkanie studentów. Stanął za mną wysoki, przystojny chłopak, który potem był moim narzeczonym - wspominała Krystyna Piotrowska.

- Opowieść o moim życiu zaczęłabym chyba od początku. Urodziłam się w Zabrzu. Pamiętam to miasto. To było miasto po wojnie, nienaruszone. Było więc inne niż inne miasta w Polsce. Ludzie najczęściej na ulicach mówili po niemiecku - zaczęła swoją opowieść.

- Są pewne różnice w przygotowaniu na koncert a przygotowaniu na Operę. Miałam zawsze założenie dogłębnego przygotowania - zaczęła swoją opowieść Janina Pawluk.