- Po wojnie zacząłem się uczyć w szkole na Felińskiego. Miałem doskonałych nauczycieli. Tam zdałem maturę w 1951 roku - zaczął kolejną część swoich wspomnień Jarosław Abramow-Newerly.

- Kiedy wybuchła wojna i Niemcy kazali zgłaszać do getta ludzi pochodzenia żydowskiego, to moja mama chciała iść do getta ze mną. Tata postanowił jednak, że nigdzie nie idzie i wyrobi aryjskie papiery - opowiadał Jarosław Abramow-Newerly.

- Urodziłem się na Żoliborzu w Warszawie przed wojną. Miło wspominam ten okres przedwojenny. Pamiętam jak przez mgłę, w takich obrazach, swoje dzieciństwo - opowiadał Jarosław Abramow-Newerly.

- Kiedy jedziemy w jakieś nowe miejsce, to jest zazwyczaj kilka osób, z którymi udaje mi się przez jakiś czas utrzymać kontakt. Ewidentnie interesuje je to samo co mnie i potem jest chęć do kontynuowania kontaktów - mówiła prof. Zowczak.

- Po badaniach na Litwie i Białorusi nadszedł czas na badania na Ukrainie. To było Podole. Zastanawiałam się nad relacjami jakie tam panowały - mówiła prof. Zowczak.

- Zawsze marzyłam o tym, żeby prowadzić gdzieś badania poza Polską. Moi starsi koledzy jeździli do Mongolii. Też o tym marzyłam. Kiedy Związek Radziecki się rozpadł, mój kolega pojechał na wycieczkę do Wilna i tam spotkali Polaka, który zaprosił nas do siebie - opowiadała prof. Magdalena Zowczak.

- W pracy magisterskiej chciałam pisać o kulcie Maryjnym, ale zadziałała wewnętrzna cenzura. Powiedziano mi, że są ważniejsze tematy i nie mogę o tym pisać - wspominała prof. Magdalena Zowczak.

- Moi rodzice pochodzili z różnych środowisk. Kiedy moje dwie babcie były u nas na święta i sypiały w bloku, to toczyły jeszcze długie rozmowy i wbijały sobie szpile. Jedna pochodziła ze wsi, druga z drobnej szlachty. Były to dwie kultury, ale łączyły je patriotyzm i religijność - rozpoczęła swoją opowieść prof. Magdalena Zowczak.

Swoje przygody Danuta Dworakowska opisała w książce "Od dzieciństwa do zdziecinnienia", która powinna się ukazać w najbliższym czasie. Dziś podróżujemy. Na początek z Łodzi do stolicy...

Wychowana w domu przesiąkniętym polskością i uwielbieniem dla sztuki, w powstaniu walczyła w Batalionie "Gozdawa". Po wojnie przeniosła się do Łodzi, gdzie studiowała grę na fortepianie u Marii Wiłkomirskiej. W 1955 roku uczestniczyła w V Konkursie Chopinowskim, choć niekoniecznie sam występ wspomina najcieplej…